Reinas (2005)

Het eerste half uur is te verwarrend. Een wirwar aan veels teveel karakters die opeens op je afkomen waarvan je niet weet wie wie is en wie bij elkaar hoort

Gelukkig is de rewind-knop uitgevonden en spoel je wat terug om het te begrijpen en dan vervolgens verder te kijken

Maar goed, het idee is vrij origineel maar de uitvoer te chaotisch. De karakters kunnen niet op een goede manier uitgediept worden door de overdaad aan rollen. Teveel kleine verhalen in één film maakt het resultaat er niet beter op.

Kortom, misschien goed voor een miniserie maar voor een film te overdadig.

Een *2.5

In een behoorlijk korte tijd een hoop Spaanse films gezien; dit is de laatste in de Cinema Espana box (van de 8 films + 2 films van Almodovar op tv). Niet echt een waardige afsluiter voor mijn Spaanse avontuur, meer een leuk tussendoortje.

Er zijn inderdaad wat teveel personages en ze zijn lang niet allemaal leuk om te volgen, maar elke scene wordt de relatie tussen de mensen wel weer duidelijk. De film schommelt een beetje tussen een leuke romkom/drama en soapniveua en dan weer tot wat flauwe (familiefilm)humor. De functie van de tijdschommeling (het verspringt de hele tijd een paar uur) snap ik niet helemaal, het is al moeilijk genoeg om iedereen zonder tijdsprongen uit elkaar te houden. Toch blijft het een leuk filmpje om naar te kijken, met vrolijke kleuren en wat leuke scenes / gebeurtenissen. Een film die je kan missen, maar absoluut niet verkeerd is om een keertje te kijken.

3,0*

Vijf moeders en twee vaders zien het eigenlijk helemaal niet zitten dat hun zes zonen over een paar dagen tot drie echtparen zullen worden verenigd. Met zoveel karakters wordt het uiteraard een grote verwarring, zeker wanneer je meteen in diverse acties wordt geplaatst, die dan ook nog eens qua tijdstip heen en weer verspringen. Zoveel personages van bijna even zoveel sociale achtergronden veroorzaken uiteraard een vrolijke (tja, "gay", wat wil je anders) chaos. Het is een romantische komedie met dus een "gelukkig einde" en dat niet alleen voor de aanstaande bruidegomsparen (het spijt me, geen bestaand Nederlands woord, maar in dit geval mijns inziens onvermijdelijk).

Milde, kleurrijke, overvloedige, luchtige, theatrale, speelse, romantische, vermakelijke en hilarische Spaanse komedie/klucht, vol met pret, flirts en seks, gemaakt naar aanleiding van de invoering van het wettelijk huwelijk voor homoseksuele en lesbische paren in de zomer van 2005. De zonen staan deze keer wat in de schaduw van de overbezorgde moeders.