Nuns on the Run (1990)

Tja wat zal ik zeggen van deze film, eigenlijk is 1x al te veel. 1*

Het verhaal is magertjes en niet écht origineel natuurlijk, maar het werkt! Het heeft bij mij althans serieus op mijn lachspieren gewerkt. Een komedie mag niet echt té ingewikkeld zijn denk ik, en is meestal zelfs het leukst met eenvoudige concepten.

Gewoon al van het moment dat ze daar in die nonnenkleedjes gedwongen waren om hun hachje te redden lag ik in een deuk. De hilarishe toestanden die daarop volgden waren erg vermakelijk. Luchtige komedie die zeer goed geslaagd is in zijn doel: een mens een keertje goed doen lachen.

Snap eigenlijk de slechte waardering niet goed... Maarja, zelfs humor moet tegenwoordig al aan enorm veel eisen voldoen blijkbaar om grappig gevonden te worden... Niks aan te doen.

Ik bedoel daarmee dat men bv geen ingewikkeld verhaal of intelligente grappen ofzo moet eisen bij elke komedie. Ik zeg niet dat dit gebeurd is, maar ik probeer gewoon te gissen naar de motieven om dit af te keuren. Het is mij zo raar dat men hiermee niet kon lachen. Het idee alleen al van het verhaal dat men hier omschrijft! De uitwerking is ook goed gelukt... Ofwel kunnen mensen niet meer zo gemakkelijk lachen tegenwoordig ofwel ja, kweet het niet?

Kan jij mij duidelijke argumenten geven waarom dit geen geslaagde komedie is? Heb jij niet regelmatig moeten lachen tijdens deze film? Zoniet, dan is het gewoon een smaakkwestie he...

Je hebt natuurlijk voor een groot deel gelijk hoor, en je hebt goeie aandachtspunten: zonder goed acteerwerk of lollige dialogen heb je inderdaad geen goed effect.

Wat dat verhaal betreft, in deze is het inderdaad niet bijster origineel. Maar dit hoeft geen obstakel te zijn, dit heeft mijn lachspieren zeker niet minder doen werken. Bepaalde zaken blijven nu eenmaal altijd lachwekkend, geen probleem dat ze er gebruik van maken.

Je laatste opmerkingen is gewoon persoonlijk natuurlijk. Ik vond het wél origineel qua uitwerking, en ik vond het wél ijzersterke grappen en vertolkingen... Dit soor humor ligt mij wel.

Maar komedies die een veelgebruikt concept gebruiken, met enkele clichés desnoods, kunnen mij alleszinds evenzeer bekoren als een ingewikkeld nooit gebruikt verhaal die eerder doordenk-grappen bevat. Komedie kan op heel veel verschillende manieren zijn. Maar de een vind ik niet minderwaardig aan de ander.

Als het verhaal lachwekkend is, dan speelt het niet zoveel rol in welke mate het origineel is, of hoe eenvoudig de humor is enzo. Als hij mij hoedanook hartelijk kan doen lachen, is hij al zeer geslaagd als genrefilm. Dus eigenlijk wat komedies betreft: ik denk gewoon dat jij deze niet grappig vond en ik wel. Je smaak in humor ligt iets anders. Ik zou het alleen jammer vinden mochten er mensen zijn die de film slecht beoordelen, enkel en alleen op originaliteit, intelligentie enz... als ze er eigenlijk wel erg mee gelachen hebben. In die invalshoek bekeken zouden ze inderdaad teveel eisen, en een komedie afbreken die eigenlijk wel geslaagd is in zijn doel. (hen doen lachen hebben)

heb deze vaak gekeken toen ik klein was, maar is nu nog erg leuk vind ik

je moet van die humor houden maar ik vond hem ook lache ***sterren

niet slecht... maar ook niet bijzonder goed. Heb toch een aantal keren hartelijk moeten lachen.
eenvoudige humor, maar dat is ook wel best lachen.
en voor de zeurpieten. een komedie zit meestal niet logisch in elkaar, dus als je een ijzersterk verhaal wil, kijk dan naar films gebaseerd op waargebeurde verhalen.