Het Verhaal van Kees (1989)

Realistische weergave van een weerloos jongetje gedurende WO II. Uit angst voor de bommenwerpers wordt hij voor een tijdje naar het platteland gestuurd waar hij uit zijn schulp kruipt en weer ervaart wat (het) leven werkelijk inhoudt.

De heerlijke realistische sfeer van Nederland in de Tweede Wereldoorlog weet Van Duren goed over te brengen. Niks ziet er te gelikt of te mooi uit. Het gras is niet te groen, de straten niet te schoon, de uniformen van de Duitsers en de kleding van de burgers niet te glad. Zoiets zie ik graag. De camera lijkt te registreren wat er zich (in de oorlog) heeft afgespeeld. Iets wat ik vaak mis in (oorlogs)films.

Ondanks dat het een jeugdfilm is, schuwt men niet om ook de verschrikkingen van de oorlog te laten zien. Zo heerst er constant de dreiging dat Gerrit wordt opgepakt, wat uiteindelijk ook gebeurt. Natuurlijk : geen martelingen of al te ruw gedrag, maar de beoogde doelgroep zal toch goed beseffen hoe het leven hier was in die dagen. En met die gedachte is de film ook gemaakt.

Leuk om te horen ook dat er gekozen is om de bevolking gewoon in hun eigen accent te laten spreken, wat vaak geschuwd wordt. Het geeft het geheel een nog meer realistische aanblik. Gelukkig ook geen overdreven, dramatisch einde. Overheerst dan het gevoel van " eind goed, al goed " ? Ook dat niet, ondanks dat alles goed afloopt voor de familie.

Ik sluit me volledig bij Tsjidde aan.

Intressante film over WOII vanuit het oogpunt van een jongetje, die heel anders de oorlog beleefd dan een doorsnee volwassen persoon.

Het is leuk om de Twentse mensen en omgeving te zien. De karakter vind ik alleen niet echt jaren 40 karakters.

Hoe bedoel je ?

Het is een verhaal uit de WOII, en ik mis de bekrompen spruitjes lucht; de karakters vind ik niet echt authentiek.

Maar vanuit het plot gezien; hoe een kleine jongen WOII beleefd, is dit eigenlijk een pluspunt.

Klinkt als een verademing....

Leuk en interessant om te zien, maar wat een amateurisme. Klungelige en trage regie, ouwbollig, slecht geluid, kranterig spel en een 13 in een dozijn scenario.

Wat mij betreft eerder te veel dan te weinig.

Zegge TimD... Er bestaan cijfers tussen de 0,5 en de 5, hoor.

Thuis.

Lief vragen aan sommige MM-ers.

Aardig verhaal, het acteerwerk liet hier en daar wat te wensen over, jammer genoeg. Wel weer leuk om een uurtje het Twents te horen, een heerlijk dialect vind ik dat.

3*

Acteerwerk was vrij amateuristisch evenals verhaalopbouw, regie, montage ed. Maar toch heeft deze film wel zijn charmes. Is het de aparte muziek van Harry Bannink.?

Nee, ik denk dat 't de schrijfregels, met humor tussendoor, van Willem Wilmink zijn, die zijn eigen oorlogs-ervaringen hierin verwerkt heeft, en later in zijn leven constateerde dat hij die tijd nooit meer te boven is gekomen.

Daar kan ik me nu wel wat bij voorstellen, inderdaad.

3*

Wat is iedereen toch mild.

Of: wat ben jij toch streng ...

Als ik lees dat het acteerwerk, verhaal, regie, montage e.d. amateuristisch gevonden wordt, begrijp ik die drie sterren niet helemaal.

Heb de film jaren geleden een keer gezien en vond hem erg goed. De Twentse taal, de beelden van de boerderij, de gebeurtenissen. Ik las ergens een keer dat Willem Wilmink de film wel eens keek om zichzelf op te beuren.

Heeft iemand een idee hoe ik aan deze film kan komen? Ik ben er al een tijd naar op zoek. Bij voorbaat dank.

Lol.
Goede omschrijving.

Vind dat helemaal niet zo erg dat het wat 'gedateerd' oogt, krijg daardoor juist altijd een soort van authentiek gevoel.