Lan Feng Zheng (1993)

Beetje ondergewaardeerd hier.
Schitterend tijdsbeeld van china tijdens de jaren 60. Acteerprestaties zijn van hoog niveau en het verhaal is erg sterk. Een fix aantal schitterende scenes en fraaie settings.

Erg veel oog voor details (wat Axel al zei) zo zie je in het 1e huis een poster van Mao boven Tietou's bed hangen. In het huis van de stiefvader, in een modernere tijd, zie je een wereldkaart boven zijn bed hangen. Stelt misschien niet veel voor, maar ik vond het erg mooi.

Genoten, dikke 4.5

Vervelende film. Te verhalend, visueel saai, vervelende kleine kinderen, matige acteerprestaties, amper muziek om de boel te ondersteunen, flauwe simpele symboliek. Niets voor mij.

Nou, nou, hier ben ík het in ieder geval niet mee eens! Volgens mij was het acteren van alle partijen wel sterk. En het allerkleinste Tietoutje vond ik een geinig lief ventje! Hoe kan je zo'n pukkie nog zó goed laten acteren!

De film lag al tijden in de diepste krochten van mijn dvd-collectie te wachten om bekeken te worden. Leek me ontzettend saai, maar kreeg van het weekeinde dan toch zijn kijkbeurt. En hoe onterecht was weer mijn vooroordeel!

Mooie film, de lotgevallen van familie gingen echt voor me leven. En inderdaad een mooi oog voor detail in de aankleding en vormgeving (ander voorbeeld: de verandering van de bestrating van de wijk van onverharde blubber naar verhard wegdek!).

Het oog voor detail in aankleding en vormgeving (het spel met de kleuren was me ook opgevallen) is er wel, maar voorts vond ik de film op visueel vlak geen echte hoogvlieger.
Bovendien vond ik de film ook wat te lang, vielen sommige zaken een beetje in herhaling of voelden ze overbodig aan: met een beetje geknip hier en daar en wat extra visuele flair had deze film voor mij een pak genietbaarder geweest.

Wel is het een erg interessant onderwerp, dat wel, dus je blijft zeker geboeid kijken tijdens het merendeel van de film. Ook de acteurs vormen een goede ruggesteun. Het einde van de film is vrij hard en zwartgallig, maar heb ik in andere films precies al sterker uitgevoerd gezien.

Zeker geen slechte film, maar ook geen film waarvoor je meteen warm voor loopt denk ik.

3*

Zhuangzhuang Tian's latere film Xiao Cheng Zhi Chun zal me altijd bijblijven als een enorm mooi cinematografisch werk. Lan Feng Zheng is dat niet. Wel een interessant sociaal en politiek portret en familiekroniek. Rustig wordt een verhaal over de jonge Tietou opgebouwd. Fijn om te volgen, met zo hier en daar erg mooie scènes zoals die van het oudejaarsfeest en het gesprek tussen moeder en zoon op het balkon.
Vooral de liefde tussen moeder en zoon komt mooi naar voren, juist doordat Tietou het niet vaak laat merken en zijn gang gaat. Mooi en beschouwend geregisseerd. Helaas stijgt de film nergens naar echt grote hoogte en blijft een ontroerende climax toch wat uit (vond hem wel erg abrupt), had wat dat betreft soms iets poëtischer mogen zijn.

De jaren van Mao teruggebracht naar een enkel gezin in een zeer verzorgde en erg boeiende film. Een film waarin details het verhaal ondersteunen en juist de scenes zonder grote gebeurtenissen essentieel zijn. bijvoorbeeld het moment dat Tietou met een rouwband op school komt, de kinderen met een soort mengeling van respect en nieuwsgierigheid naar 'm komen kijken, een kind 'm een stel knikkers geeft en ze daarna weer gaan spelen. Dat deze scene me juist opvalt ligt misschien ook nog aan de film van gisteren.

Inhoudelijk nam Zhuangzhuang Tian met deze film ongetwijfeld bewust enorme risico's. Het kwam hem op een filmverbod voor een aantal jaar te staan. Daarna maakte hij in tegenstelling tot bijvoorbeeld Lou Ye geen omstreden films meer, maar koos hij voor een wat veiliger route (net als zijn voormalige klasgenoten op de filmacademie Chen Kaige en vooral Zhang Yimou zich later in hun carriere meer naar de regering schikten). Een duidelijk voorbeeld is dat hij in zijn nieuwste film een actrice verving omdat zij van de Chinese regering niet meer mocht werken omdat ze in Sie, Jie van Ang Lee zat.

Deze film is minder een visuele film dan de eerste film die Tian na zijn ban maakte, Xiao Cheng Zhi Chun. Dat was een wat theatraal kamerspel met een mooi gebruik van licht. Die film vond ik aardig, maar nogal bedacht en neigen naar kitsch. Ik kan meer met dit.

4.0*

Hoewel van het leven in het China van de jaren '50 en '60 van de 20e eeuw best wel een waarheidsgetrouw beeld werd gegeven, tenminste als we de geschiedschrijving over China tijdens het maoïsme mogen geloven, wist deze film mij toch niet te boeien. Er gebeurde eigenlijk te weinig en de film duurde bovendien ook nog eens erg lang. Wel bijzonder vond ik de scène van de grote mussencampagne dit op bevel van Mao, omdat mussen schadelijk zouden zijn voor de landbouw. Ik had van deze campagne nog nooit gehoord, maar het schijnt wel waar gebeurd te zijn, tevens ook de sprinkhanenplaag die hierop volgde want die waren hun natuurlijke vijanden kwijt. Gevolg - hoe kan het ook anders - hongersnood en miljoenen doden.

3,0*

Mooie film. Wist totaal niet mijn concentratie te winnen, heb de film ook in drie delen gekeken en zelfs dit vond ik veel te lang duren. De film is niet zozeer langzaam, maar biedt niet veel informatie met het verhaal, waardoor het de hele tijd gaat als; wat gaat er gebeuren. Je weet als kijker niet zo goed waar je aan toe bent, en dat had ik duidelijk deze dagen nodig aangezien het er moeilijk door heen kijken was. Toch is het zeker de moeite waard om deze film te kijken, durf te wedden dat dit een realistisch beeld is uit China. De cast speelt heel erg goed, en weet ook goed qua personages te verschillen, zodat het niet moeilijk is ze bijvoorbeeld uit elkaar te houden (wat bij mij vaak gebeurd met Aziatische films). Het weet ook te ontroeren en de laatste scène vond ik vrij heftig in zo'n langzame film met weinig actie of gebeurtenissen (hoewel dit niet helemaal waar is, er gebeurd genoeg, alleen weet niet heel veel te boeien). Het is vooral een hele mooie en intelligente film, die uiteindelijk wel de moeite waard was om te kijken, maar weet als film niet veel los te maken, bij mij, als kijker. 3 sterren