Glue (2006)

Drugs spelen een bijrol in deze film die vooral gaat over een stel pubers die zich vervelen in een gehucht in Pantagonië. Gedeeltelijk met 8-millimeter gemaakt wat prachtige vergeelde nostalgisch beelden oplevert. 3,5*

't was meerderheid beslist , juryrapport staat op www.filmfestivalrotterdam.nl

Inmiddels opgelost blijkbaar, want de film gaat gewoon mee op Tiger-tour.

20 augustus op DVD (Tiger release)

Ik vond deze film jammer genoeg erg saai. Er gebeurde vrijwel niks. Mijn punten zijn dan ook alleen voor het goede filmwerk. Daardoor bleef de film me toch wat boeien.

2,5 *

ja erg verbazend ook dat het een saaie film is, dat had je niet van te voren kunnen weten.. aangezien het over een stel jongeren gaat die zich te pletter vervelen.

Naast een paar prachtige scenes kon deze film me niet geheel overtuigen. Dit heeft niks te maken met het feit dat er niet veel dingen gebeuren (want dat ben ik wel gewend) maar het lukt de regisseur naar mijn mening niet helemaal om een film neer te zetten waarbij mijn aandacht niet verslapt.
Prachtige muziek en cinematografie!

INDEED.

Unmade Beds vond ik een charmant filmpje en dan ben ik het soort van figuur die gewoon op zoek gaat naar ander werk van zo'n regisseur. Een nieuwsgierig aagje he.

Het heeft me geen windeieren gelegd, want Glue is wat mij betreft nog een tikkeltje sterker dan zijn opvolger. Een broeierig debuut dat de jeugdige onbezonnenheid op knappe manier weet te vangen. De puberhormonen gieren doorheen het scherm, waardoor de lome sfeer geïnjecteerd wordt met een bepaalde erotische spanning.

Verder naturelle acteerprestaties en net als in XXY viel Inés Efron me weer enorm op, een bijzonder meisje. Ook de soundtrack (veel Violent Femmes!) sprankelt. Visueel gezien zeker boeiend, met die dromerige stijl, maar soms een beetje onevenwichtig.

Al bij al een heerlijk prent, goed voor 4*.

Subtiel en tegelijkertijd experimenteel. De regisseur lijkt te vertrouwen op het improvisatietalent van zijn spelers en de beelden lijken of je ze door een zonnebril ziet. Ik ben geen liefhebber van onrustig camerawerk en ik zal het ook nooit worden, het stoort me.

Ja, bijzonder stukje cinema dit! Soort van Gummo avant-la-lettre (weinig filmpjes waarover je dat kunt zeggen denk ik, dus dat is al een sterk punt!) Vrij rommelig, minimalistisch en vaak enorm saai, met een overkil aan langdradige en overbodige stukken tussendoor. Maar Dos Santos probeert dan ook een bepaald gevoel van verveling (wat de meeste jongeren rond die leeftijd ondervinden) uit te beelden. Hij kiest daarin niet altijd de makkelijkste weg, maar weet desondanks moeiteloos te slagen. Voor mij persoonlijk ook een van de betere en meest pure registraties van de jeugd, op celluloid, die ik sinds tijden zag. Knap neergezet ook door het groepje veelbelovende amateurs dat ze vertolkt. Filmisch ook erg bijzonder: vooral enkele prachtige, dromerige, 8mm shots tussendoor die op een fascinerende manier de meest diepe gedachten, verlangens en onzekerheden van vooral het meisje en de jongen uitbeelden, erg mooi gedaan vond ik dat! Voeg daar de coole soundtrack aan toe en hij maakt het met gemak tot een ruime 3,5* Alleen jammer dat het tegen het einde aan wat afzwakt, anders had er waarschijnlijk nog meer in gezeten. Maar goed vind het wel mooi zo!

Heerlijke film, nog net een stukje beter dan Unmade Beds later zou zijn. Ik vond het effect van de 8mm-beelden ook deels dat de film bijna aanvoelde als of het zelf een herinnering was. Verveling is voor een deel het thema, maar er hangt constant een lekkere spanning in de film en verlangen is nog meer het thema.

Vertelt niet meteen veel nieuws, maar doet dat wel heel, heel erg goed. Fijne soundtrack ook.

4.0*