Little Children (2006)

Hardheid? In een film met de titel Little Children? In het genre "drama"?

Volgens mij ben je de weg enigszins kwijt.

Van wie denk je dat die voice-over was?

Vooral je laatste zin verbaast me. Hoeveel films ken je met een pedofiel, die met zoveel menselijkheid wordt gepresenteerd als in Little Children?

bye bye, lantana

Check Hard Candy eens

Net te lang, maar zeker pakkende film. Sommige lieden zijn net te cliche.

Deze film komt geweldig hard aan. Hierboven mag Jackie Earle Haley wel staan vind ik. Hij steelt de show met het neerzetten van een pyschotische pedofiel die telkens zijn drang moet proberen te overwinnen. Ijzingwekkend zelfs.
Dit verhaal raakte mij door merg en been.

gemiddeld drama , herkenbare karakters en situatie,s die mij wel aanspreken.
toch vind ik het geen hoogstandje.
weinig meeslepende dialogen die mij niet overtuigen van de dagelijkse gewoonheid van de mensch die men probeert over te laten komen op de kijkers.
het is het allemaal net niet.

cliche-verhaal, cliche karakters. Voorspelbaar en niet boeiend, met overbodige personen. Het komt op mij over alseen poging allerlei zaken en pesonen op te voeren die 'iets' met de tiltel hebben (de echte kinderen in de film, het zich gedragen als onverantwoordelijke kinderen door volwassenen, een pedofiel). Het komt daardoor op mij erg gekunsteld over. Weer zo'n film over 'mensen-die-uit- hun-huidige-situatie-waarin-ze-niet-blij-zijn- proberen-te-vluchten. Dat is al vaker en veel beter gedaan.

Leuke film, alleen die voice over vond ik erg storend. Verhaal zat goed in elkaar met goede personages.
Goed geamuseerd.

Een façade van geluk, aldus de omschrijving hierboven. Dat typeert deze ongewone film perfect. Een verhaal met een dubbele bodem, dan zet de oppervlakkigheid vaak buitenspel. Zo ook hier. Er gaat meer schuil achter de verschijningsvorm van de personages in de film, waarbij niets menselijks vreemd is. Dat geldt ook voor pedofiel Ronnie. De verwijzing naar Madame Bovary - voor degenen die het boek hebben gelezen - is mooi gevonden. Natuurlijk worden sommige scenes wat aangedikt om een statement te maken, denk aan het moment waarop Ronnie het zwembad induikt en iedereen het water verlaat, maar misschien is dat wel nodig in een film als dit. Ik heb ook moeten lachen om de scenes van de man van Sarah en Slutty Kay. Overigens doet de rol van Winslet me veel denken aan Revolutionary Road.
Op een gegeven moment lijkt de film zich voort te kabbelen naar het einde, doch de opbouw naar het moment supreme is grandioos. Ik had geen idee welke kant het verhaal op zou gaan, alle routes lagen open waarbij ik steeds het gevoel had dat er ieder moment iets kon gebeuren. Gelukkig heeft de regisseur het juiste richtinggevoel door op een sublieme wijze de paden bijeen te brengen. Een film die je laat nadenken. The Future Can Be a Different Story

Ik ben echt geraakt door deze film. Het is inderdaad een film die je erg aan het nadenken zet. Ik geloof dat ik over een heleboel dingen anders ben gaan denken.

En in deze film het levende bewijs dat Kate Winslet niet voor niks mijn favoriete actrice is. Man man man, wat is die vrouw geweldig!

Ik hou van zulk soort films. Dus als iemand nog iets weer wat hier op lijkt, give me a message.

Na vier jaar weer opnieuw gezien en nu weet ik weer waarom hij zoveel indruk maakte. Wat mij betreft één van mijn favorieten.

Verhoogd van 4,5 naar 5

Sterke film waarvan het verhaal zeker niet in een paar regels valt uit te leggen. De film heeft ook niet echt een duidelijke richting of plot, maar is meer een kijkje in het leven van o.a. verveelde huismoeders. De voice-over is zeker niet hinderlijk, en verstoort juist het schijnbaar perfecte leventje van de hoofdrolspelers. Geweldig acteerwerk van iedereen in de cast. En deze keer krijgt de pedofiel ook een gezicht, en is niet alleen maar een pedofiel. Een huiverende climax.

dat denk ik niet

American Beauty was beter ja.

hanteert mss het zelfde sfeertje maar thematisch is die toch anders

herkeken en nog steeds 5 sterren waard. Prachtig!

Mooi. Erg mooi.

Visueel en qua toonzetting is Little Children toch wel één van de mooiste films die ik de afgelopen jaren voorbij heb zien komen. Todd Field komt met een reeks prachtige plaatjes (één blik op die prachtige filmposter moet voldoende zijn) en zet hiermee tevens een bijzondere sfeer neer. Maar dat is ongetwijfeld niet alleen te danken aan de visuele pracht, ook de acteurs verdienen elke schouderklop die ze krijgen kunnen. Wat te denken van een aangrijpende Jacky Earle Haley, terecht genomineerd voor een Oscar. En datzelfde geldt voor Winslet. Ik hecht weinig waarde aan de Academy Awards, maar gelijk hadden ze hier wel. En de combinaties van deze ijzersterke acteerprestaties en de prachtig vormgegeven beelden is schitterend om te zien.

Het is enkel jammer dat de film soms iets teveel in de bak met stereotypen grijpt. Want waar de film enerzijds prachtige, subtiele en realistische scènes op de proppen komt, af en toe gaat de film iets teveel richting de overdreven parodie. Soms werkt dit erg sterk (de voice-over vond ik bijvoorbeeld persoonlijk erg goed werken), maar af en toe worden wel wat planken misgeslagen. Die moeders en hun reacties (de kus in het park of als Ronnie in het zwembad verschijnt) gingen mij toch soms iets te ver. Ook het einde laat wel wat te wensen over, het gaat op een gegeven moment een beetje alle kanten op. Enkel de afsluiting van Haley's verhaallijn was imo erg aangrijpend.

4 sterren.

wat een mooie film, ik had deze ooit op tv gezien, maar toen was ie al 1 uur bezig..
Gisteren helemaal gezien, en zeer mooi gemaakt.
mooie beelden, complotten... en waarheden....
4.** dik verdiend

Drama is niet mijn favoriete genre, maar deze was mooi gemaakt. 3.5

De vergelijkingen met American Beauty en Happiness zijn gauw gemaakt, maar eerder oppervlakkig.
Ondanks enkele satirische en zwartkomische momenten is dit namelijk geen volbloed satire, maar wel een psychologisch portret van een aantal mensen... En wat voor een. Een zwaar indrukwekkende, prachtig uitgewerkte film mét diepgang, die blijft nazinderen.
Om deze film door te spelen , heb ik m'n noodpakket moeten bovenhalen: een bak Leffe en de dvd van They Live... Dat zegt genoeg.

Ja, erg mooi. Dit soort Happiness-achtige films ligt wel in mijn straatje. Kate Winslet is in deze film een prachtige vrouw om naar te kijken, en ze acteert natuurlijk ook gewoon goed.
En zelfs de kindjes, die denk ik bij vrij weinig mensen populair zijn in films waren goed te pruimen en deden het leuk.

Vrij van kritiek ben ik echter niet. Zo vond ik de voice-over een erg storende toevoeging. Die zorgt ervoor dat het verhaal, dat toch al vrij simpel is om te volgen, nog eens extra voorgekauwd wordt, zodat je de scenes niet zelf kan interpreteren en beleven juist op de momenten dat je dat prima zelf zou kunnen.
Plus dat de voice-over zelf geen enkele rol in het verhaal heeft, als beschouwer of als iemand in de wijk, om maar wat te noemen, het is slechts een stem. Nogal loos dus.

Een aantal dingetjes had er voor mij niet ingehoeven, zoals de rugby, het feit dat de obsessieve ex-politieagent zo snel weer vrijkwam en omsloeg ten opzichte van de pedofiel had wat anders gekund, en de scene dat de pedofiel zich ineens aftrekt bij zijn date in de auto vond ik persoonlijk erg vreemd, dat begreep ik niet helemaal. Sowieso ben ik het wel eens met een aantal hier dat die verhaallijn teveel op zichzelf stond. Maak een raamvertelling, of maak er geen, nu zat de film soms niet helemaal lekker in elkaar.

Verder prima film, met een aantal schokkende, schrijnende momenten die erg goed werkten.

4*

Prima film zolang de focus ligt op Brad, Sarah en de mentaliteit van de voorstad waarin ze verzeild zijn geraakt. Mooi vormgegeven en het mag dan een wat klungelig kusje als motor hebben, Winslet en Wilson spelen het gemeend. Met hun gezinnen en de teutende huisvrouwen als achtergrond, heeft het een ferme basis voor een stekelig sociaal drama, maar dat is het uiteindelijk slechts ten dele.

De voice-over is in ieder geval wennen. Saai en volop aanwezig, al neemt dat af en volgt er een bepaalde mate van gewenning en toegevoegde waarde. De komische noot die hier en daar te ontwaren is, voelt vaak als een afleiding. Echt soepel geïntegreerd is anders, wat helemaal geldt voor Larry Hedges. Niet dat het slecht gespeeld is, maar gevoelsmatig wel ietwat lichtzinnig geschreven.

Het lijntje met de pedofiel komt daarmee ook minder uit de verf komt en de beide gezinnen blijven helaas wat onderbelicht. Het boet op die manier de nodige kracht in op dramatisch vlak en iets meer aandacht voor typetjes zoals de huisvrouwen, had de film kunnen voorzien van nog wat bijtende humor. De verhoudingen liggen voor mij dan ook net iets te scheef om er helemaal in mee te gaan.

Sjemig hej! Net gekeken, films als deze zijn zo boeiend omdat het een greep uit het leven laat zien, maar dan de tegenpolen. Ik baal alleen van het einde, ik had meer willen zien hoe iedereen de draad weer op zou gaan pakken. Het open einde hou ik niet van.

Deze film heeft ook enorm veel weg van american beauty, alleen is american beauty net ff wat beter, dat heeft niks te maken met de kwaliteit van deze film omdat dit echt wel een goede film is, maar met de kwaliteit van american beauty, is gewoon uitmuntend.

Tegenvallende film, die op het einde zelfs helemaal van de weg raakt.

Laat ik eens beginnen met de positieve elementen van de film. Dat is allereerst de sfeer. Die is sterk, soms zelfs broeierig en op sommige momenten voel je daadwerkelijk spanning. Verder is het acteerwerk behoorlijk goed. Wilson doet het aardig, maar vooral Winslet speelt zeer goed. Ondanks het goede acteerwerk en het feit dat deze verhaallijn niet slecht is, kreeg ik verder maar weinig feeling met de personages.

De zwakheid van de film zit hem vooral in de andere verhaallijn over pedofiel Ronnie. Qua uiterlijk wordt hij erg stereotiep neergezet als lelijke kalende man. De zwembadscène is mooi, maar daarna gaat het bergafwaarts, zowel letterlijk als figuurlijk. Dat Ronnie zich gaat aftrekken tijdens een date vond ik al behoorlijk stupide, maar dat hij richting het einde zich ontdoet van zijn zaakje vond ik al helemaal dramatisch en een zwaar overdreven poging tot overdreven sentimenteel gedoe van de regisseur. Het kwam om mij totaal niet geloofwaardig over en veels te geforceerd.

Datzelfde had ik bij het einde van de andere verhaallijn. Dat Wilson gaat skaten van zo’n trap af, is al net zo stupide eigenlijk. Ik heb zelden zo’n slecht einde gezien, als bij deze film. Een film met twee verhaallijnen, die gewoon lachwekkend eindigen, terwijl de regisseur het toch allemaal serieus bedoelt. Ja daar reken ik de film zwaar op af.

1,5*

Op het einde hoor je de voice-over commentaar geven op het neervallen (hartaanval o.i.d.) van de oude vrouw, alsof het de gedachten zijn van Larry Hedges (Noah Emmerich), dus dat kan niet missen.

Verder nog maar even laten bezinken deze film met sterke, maar ook zwakke punten...

? Mij niet. Heb je dus They Live tussendoor zitten kijken, of hoe werkt dat?

De Leffe is me verder wel duidelijk.