Sentimenteel snotterig sociaal- historisch drama van Bolognini .Als u de naam Metello vreemd vindt heeft u gelijk,maar zijn anarchistische vader wou hem eerst Libero of Communardo noemen

De intrige verloopt dus over platgetreden paden met Ranieri als nobele ziel die het proletariaat aanvoert in de strijd tegen onderdrukking , zielsveel houdt van zijn gezinnetje,al wordt hij af en toe in de weg gezeten door hoertje Aumont en moet hij in het begin ook nog even de ouwe Bosé ,vrouw van de baas,een paar vegen geven.
Zwakste punt van de film is de hoofdrolspeler Ranieri.Dec synopticus vond hem blijkbaar een lekkertje,ik vond hem een totale
fag die bovendien niet kan acteren.Bolognini had beter Testi of Nero kunnen casten.Wat zeg ik:Bronson!.Voor TMF kijkertjes vermeld ik nog even dat die Ranieri later werd gekloond onder de naam Tiziano Ferro

.
Over muziek gesproken:de score is van Morricone,en wel op zijn sentimenteelst.