132.201 gebruikers | 83.018 films | 30.189 regisseurs | 3.421.574 berichten | 4.775.082 stemmen
Sunshine (2007)
1430 stemmen | gemiddelde 3,23
mijn stem:
Sciencefiction / Thriller
107 minuten
geregisseerd door Danny Boyle
met Cillian Murphy, Chris Evans en Cliff Curtis
Over vijftig jaar sterft de zon af en daarmee de hele mensheid op Aarde. Onze laatste hoop rust op het ruimteschip Icarus II, dat de opdracht heeft gekregen een explosie in de zon te veroorzaken, wat hem nieuw leven inblaast. De eerste Icarus-missie is misgelopen omdat het schip spoorloos verdween en ook Icarus II verliest contact met de Aarde. Langzamerhand blijkt er meer aan de hand te zijn met hun missie en moet iedereen moeite doen niet krankzinnig te worden.
4,5
[permalink] geplaatst op 18 maart 2011, 12:15 uurbevat spoilers, selecteer de tekst om deze te lezen
3,5 [permalink] geplaatst op 4 mei 2011, 1:17 uurbevat spoilers, selecteer de tekst om deze te lezen
3,0 [permalink] geplaatst op 13 mei 2011, 0:29 uurbevat spoilers, selecteer de tekst om deze te lezen
4,0 [permalink] geplaatst op 8 juni 2011, 12:33 uurbevat spoilers, selecteer de tekst om deze te lezen
1,0 [permalink] geplaatst op 2 juli 2011, 22:10 uurbevat spoilers, selecteer de tekst om deze te lezen
Een sciencefiction is natuurlijk niet snel realistisch 
4,0 [permalink] geplaatst op 20 juli 2011, 0:17 uurbevat spoilers, selecteer de tekst om deze te lezen
maxcomthrilla schreef:
Pure Gouden Klasse!
Danny Boyle speelt met de zon. De scenes waarin de bemanningsleden in een speciale ruimte vertoeven om te genieten van een aanblik van de zon en hem met behulp van een computer helderder kunnen doen laten schijnen, hebben niets met een verhaal vertellen van doen. Tevens vergt deze scene dat je een brede fantasie hebt, maar als je door deze scene gegrepen wordt zit je bij Sunshine absoluut geramd!
Zo `n scene illustreert perfect wat Boyle beoogt met deze film, hij wil je laten verwonderen over iets waar wij allemaal niet zomaar bij geraken. Bepaalde verhaalelementen doen misschien denken aan andere Science Fiction films, echter dankzij de timing, de oogverblindende special effects en de stemmige muziek stijgt Sunshine moeiteloos boven zijn concurrenten uit. Daarbij weet Boyle je de hele film te vermaken en is er zelfs plaats voor vraagstukken over leven en dood op een lichtfilosofische manier i.p.v. louter dramatisch te doen over een naderende dood.
Zo heb ik zelden zo `n overdonderende climax gezien als in Sunshine. Onstuimige nachtmerries van de crew, waarin ze in een noodvaart afstevenen op de zon, worden uiteindelijk bewaarheid en bezien door de ogen van Cillian Murphy. Kaneda `s sterfscene was al een symfonische samensmelting van beelden en muziek, maar de eindscene waarin Cillian Murphy strijdvaardig de zon probeert te redden om vervolgens vredig te berusten in zijn eigen lot is ook ongelofelijk mooi!
Niet in de laatste plaats door de adrenaline genererende muziek, die zich eerst probeert te verzetten tegen het onvermijdelijke dat er aan zit te komen om je vervolgens toch te doen laten verwonderen door Underworld `s To Heal in te zetten om dan toch vooral te genieten van het vuurwerk dat komen gaat! Ultiem bevredigend de pijp uit gaan.
Net zoals bij Kaneda `s sterfscene voel je het imposante machtsvertoon van de zon, die verwondering oproept bij de personages èn angst inboezemt omdat een mensenleven nou eenmaal fragiel en tijdig is. De scene waarin de zon uiteindelijk een injectie krijgt toegediend is weergaloos gaaf en spectaculair weergegeven, het is net alsof je naar duizenden supernova `s kijkt, je weet niet waar je het moet zoeken. Gelukkig maar!
John Murphy en Underworld leveren geweldig werk af door de soundtrack voor hun rekening te nemen, terwijl Boyle materiaal levert om op ontdekkingsreis te gaan. Sunshine straalt inmiddels al 2 weken als nooit tevoren in mijn Top 10 terwijl ik vooraf nooit verwacht had dat een herziening tot een Top 10 notering zou gaan leiden. Danny Boyle is een groots regisseur! 4,5* > 5*.
Pure Gouden Klasse!
Danny Boyle speelt met de zon. De scenes waarin de bemanningsleden in een speciale ruimte vertoeven om te genieten van een aanblik van de zon en hem met behulp van een computer helderder kunnen doen laten schijnen, hebben niets met een verhaal vertellen van doen. Tevens vergt deze scene dat je een brede fantasie hebt, maar als je door deze scene gegrepen wordt zit je bij Sunshine absoluut geramd!
Zo `n scene illustreert perfect wat Boyle beoogt met deze film, hij wil je laten verwonderen over iets waar wij allemaal niet zomaar bij geraken. Bepaalde verhaalelementen doen misschien denken aan andere Science Fiction films, echter dankzij de timing, de oogverblindende special effects en de stemmige muziek stijgt Sunshine moeiteloos boven zijn concurrenten uit. Daarbij weet Boyle je de hele film te vermaken en is er zelfs plaats voor vraagstukken over leven en dood op een lichtfilosofische manier i.p.v. louter dramatisch te doen over een naderende dood.
Zo heb ik zelden zo `n overdonderende climax gezien als in Sunshine. Onstuimige nachtmerries van de crew, waarin ze in een noodvaart afstevenen op de zon, worden uiteindelijk bewaarheid en bezien door de ogen van Cillian Murphy. Kaneda `s sterfscene was al een symfonische samensmelting van beelden en muziek, maar de eindscene waarin Cillian Murphy strijdvaardig de zon probeert te redden om vervolgens vredig te berusten in zijn eigen lot is ook ongelofelijk mooi!
Niet in de laatste plaats door de adrenaline genererende muziek, die zich eerst probeert te verzetten tegen het onvermijdelijke dat er aan zit te komen om je vervolgens toch te doen laten verwonderen door Underworld `s To Heal in te zetten om dan toch vooral te genieten van het vuurwerk dat komen gaat! Ultiem bevredigend de pijp uit gaan.
Net zoals bij Kaneda `s sterfscene voel je het imposante machtsvertoon van de zon, die verwondering oproept bij de personages èn angst inboezemt omdat een mensenleven nou eenmaal fragiel en tijdig is. De scene waarin de zon uiteindelijk een injectie krijgt toegediend is weergaloos gaaf en spectaculair weergegeven, het is net alsof je naar duizenden supernova `s kijkt, je weet niet waar je het moet zoeken. Gelukkig maar!
John Murphy en Underworld leveren geweldig werk af door de soundtrack voor hun rekening te nemen, terwijl Boyle materiaal levert om op ontdekkingsreis te gaan. Sunshine straalt inmiddels al 2 weken als nooit tevoren in mijn Top 10 terwijl ik vooraf nooit verwacht had dat een herziening tot een Top 10 notering zou gaan leiden. Danny Boyle is een groots regisseur! 4,5* > 5*.
Knappe recensie
heb deze film net gekocht en herbekeken en zet er een half punt bij(3.5 >4).
Net geen 5 sterren omdat ik het einde (gevecht) een beetje een afknapper vond maar blijft in m'n top 20 vanwege de beelden en soundtrack wat in sommige scene's een kropje in de keel teweeg brengt (wat ik niet graag toegeef)
4,0 [permalink] geplaatst op 20 juli 2011, 19:47 uurbevat spoilers, selecteer de tekst om deze te lezen
Ik vond deze film zeer geslaagd, goede cast, goede 'character development', de cinematografie en
effecten zijn gewoon prachtig, goed geacteerd vooral Evans, ook de dialoog is heel slim, de plot is voor de gewone kijker te ingewikkeld, dus meer aangeraden voor de intellectuele/aandachtige SF liefhebber. Kort samengevat: Een intelligente film, een parel onder de SF-genre.
De eerste twee delen van de film lopen vlot en op hun gemak, op de laatste deel van de film heb ik geen bezwaar tegen (alhoewel de meeste kijkers en critics wel). De film lijkt vooral op Event Horizon en Alien. Heeft een prachtige soundtrack en heel spannende en adembenemde momenten (onthulling Captain Pinbacker, sprong van Icarus I naar Icarus II met
Capa, Mace en Harvey, dood van de hele crew, vooral Mace, Kaneda, Capa, Harvey, Searlle en Trey).
De personages hebben elk hun achtergrond en problemen bv.Harvey die echt heimwee heeft en zijn familie terug wil zien, Searlle die gefacineerd is door het zonlicht en er constant naar staart waardoor hij verbrandt tegen de helft van de film, Capa en Cassie die nachtmerries hebben over de oppervlakte van de zon, Mace en Kaneda die gefocust zijn op de missie en er alles op alles voor zetten om het te voltooien, Trey die nooit een fout in zijn leven heeft gemaakt maar nu dus wel in de meest ongelegen moment enz.
Over de personage van Pinbacker nu, Ik heb geen bezwaar tegen hem hij mocht er wel bij want dat zou de missie 5 maal ingewikkelder maken om te voltooien voor Capa en tegen de helft van de film wist ik zowieso dat hij plotseling in het einde zou opduiken. De reden waarom hij de missie wou stoppen was omdat hij dacht dat het de wil van God was. Hij dacht dat hij het gezicht van God in de zon zag. waardoor hij verbrandde en gek werd, vermoorde hij de crew van Icarus I en wist dat er een nieuwe schip zou gelanceerd worden, activeerde het noodsignaal zodat hij de Icarus II de schip kwam onderzoeken, dan glipte hij van Icarus I naar Icarus 2 en wou daar de boeltje sabboteren.
Dit is geen blockbuster zoals Armageddon dit is een film die meer ingaat in filosofie en wat isolatie en claustrofobie kunnen doen met een mens, een film waarover je kan nadenken en bestuderen.
Een van de beste SF die ik heb gezien een echte aanrader, daarom 4,0 sterren!
effecten zijn gewoon prachtig, goed geacteerd vooral Evans, ook de dialoog is heel slim, de plot is voor de gewone kijker te ingewikkeld, dus meer aangeraden voor de intellectuele/aandachtige SF liefhebber. Kort samengevat: Een intelligente film, een parel onder de SF-genre.
De eerste twee delen van de film lopen vlot en op hun gemak, op de laatste deel van de film heb ik geen bezwaar tegen (alhoewel de meeste kijkers en critics wel). De film lijkt vooral op Event Horizon en Alien. Heeft een prachtige soundtrack en heel spannende en adembenemde momenten (onthulling Captain Pinbacker, sprong van Icarus I naar Icarus II met
Capa, Mace en Harvey, dood van de hele crew, vooral Mace, Kaneda, Capa, Harvey, Searlle en Trey).
De personages hebben elk hun achtergrond en problemen bv.Harvey die echt heimwee heeft en zijn familie terug wil zien, Searlle die gefacineerd is door het zonlicht en er constant naar staart waardoor hij verbrandt tegen de helft van de film, Capa en Cassie die nachtmerries hebben over de oppervlakte van de zon, Mace en Kaneda die gefocust zijn op de missie en er alles op alles voor zetten om het te voltooien, Trey die nooit een fout in zijn leven heeft gemaakt maar nu dus wel in de meest ongelegen moment enz.
Over de personage van Pinbacker nu, Ik heb geen bezwaar tegen hem hij mocht er wel bij want dat zou de missie 5 maal ingewikkelder maken om te voltooien voor Capa en tegen de helft van de film wist ik zowieso dat hij plotseling in het einde zou opduiken. De reden waarom hij de missie wou stoppen was omdat hij dacht dat het de wil van God was. Hij dacht dat hij het gezicht van God in de zon zag. waardoor hij verbrandde en gek werd, vermoorde hij de crew van Icarus I en wist dat er een nieuwe schip zou gelanceerd worden, activeerde het noodsignaal zodat hij de Icarus II de schip kwam onderzoeken, dan glipte hij van Icarus I naar Icarus 2 en wou daar de boeltje sabboteren.
Dit is geen blockbuster zoals Armageddon dit is een film die meer ingaat in filosofie en wat isolatie en claustrofobie kunnen doen met een mens, een film waarover je kan nadenken en bestuderen.
Een van de beste SF die ik heb gezien een echte aanrader, daarom 4,0 sterren!
SnakeDoc schreef:
Een sciencefiction is natuurlijk niet snel realistisch
Een sciencefiction is natuurlijk niet snel realistisch
Een sciencefiction-film moet je ook niet al te serieus nemen, daar ze inderdaad niet erg realistisch zijn, maar dat neemt niet weg dat deze film wel heel goed in elkaar zit.
Indrukwekkende science fiction met een aantal interessante thema’s. De zon is hier tegelijkertijd van levensbelang en levensgevaarlijk, zoals de film zowel een sterk gevoel van hoop als wanhoop bevat. Daarbij bevindt de bemanning zich in een geweldig vijandige ruimte (die een beetje de claustrofobische sfeer van een onderzeebootfilm oproept), waarin zij offers moeten brengen die aanzetten tot denken. Als de film ook nog eens rijk is vormgegeven met uitbundige beelden en een mooie soundtrack, is het extra jammer dat de tweede helft gebukt gaat onder een volledig overbodig (slasher)subplot. Goed de aandacht blijven richten op het al het andere, dus.
3,5*
3,5*
3,0 [permalink] geplaatst op 28 oktober 2011, 22:37 uurbevat spoilers, selecteer de tekst om deze te lezen
mooi gemaakt, toch fascinerend... kan helemaal niet....
die verbrande meneer had er van mij niet in gehoeven, beetje flauw - het was zo al spannend genoeg; qua beeld en idee
die verbrande meneer had er van mij niet in gehoeven, beetje flauw - het was zo al spannend genoeg; qua beeld en idee
Het verhaal op zich vindt ik niet echt sterk. Maar de special effects zijn mooi, het acteerwerk is zeer goed en de soundtracks zijn prachtig.
Aanrader.
Aanrader.
