Ghost Ship (2002)

Ik herinner me de openingsscène nog alsof ik hem gisteren heb gezien. Ik heb deze film in 2002 op VHS gekocht (toen was ik een jaar of 14) en ik moet bekennen dat ik het toch wel een schokkende scène vond. Hierdoor is het me ook altijd bijgebleven.

De makers van 'Ghost Ship' hebben veel aandacht besteed aan de set. Het decor is mooi maar angstaanjagend, en de donkere en sobere belichting is een pluspunt. Visueel heb ik er weinig op aan te merken.

Helaas blijft het hier bij. Na de sterke en originele opening heb je vrij hoge verwachtingen, maar die worden helaas niet waargemaakt. Het acteerwerk is ook niet voldoende. Het lijkt wel of de meeste acteurs voor de verkeerde rol zijn gecast, want ze komen alles behalve overtuigend over.

Dankzij de sfeer krijgt deze film nog net een voldoende, die ik vooral vroeger toch erg kon waarderen.

Baggerfilm. Alleen de credits aan het begin al met die zachte muziek en zijn roze letters: alsof je naar een Disneyfilm zit te kijken. De openingscene is dan wel weer mooi, maar dat is dan meteen de laatste scene waar ik met spanning naar zat te kijken. Ik was blij dat de bergers snel op zee zaten en het schip vonden en dat er niet lang op hun leven gefocust werd (zo bleef er lekker veel tijd over om te focussen op het schip en de 'kwade krachten'). Dat dit niet te snel gebeurde, daar was ik blij mee.

Maar na de helft van de film gezien te hebben zat ik toch echt wel wanhopig te wachten op een bewoner van het geestenschip; op iets engs na al die suggestie. Dat kwam niet. En als er eens wat engs te zien was dan sloeg dit nergens op (waarom zou de oh zo schattige Katie een skeletpop in haar kast hebben?) De meeste sterfgevallen kwamen niet uitgebreid genoeg in beeld en waren niet schokkend. De acteurs waren waardeloos en reageerden volkomen onrealistisch op de 'enge' situaties. De dialogen waren saai en ongeloofwaardig.

Op het laatst moet er nog iets van een clou inkomen, maar dit werd zo snel ontrafeld, dat het op mij geen indruk maakte. Het einde was ongelofelijk cliche en voegde, zoals veel van dit soort eindes, niks toe aan de film. En de muziek? Verschrikkelijk. Als er eens wat spannendere scenes tussenzaten, dan verpeste de muziek dit volledig. De muziek maakte deze scenes volkomen belachelijk: zeer slecht uitgekozen. Absolute rotzooi, deze film.

Net nog eens de flashback op het schip opnieuw gekeken en ik begrijp opeens heel wat meer van o.a. dit. Het is niet allemaal volledige onzin. Een puntje verhoging is daarom wel op zijn plaats.

Het indrukwekkendste aan de film is de openingsscène. Niet om daarmee iets over de film te zeggen, maar wel over die scène. Niet dat het zo speciaal is, maar toch iets wat me altijd bijgebleven is.

De film zelf is een leuke onderhouden horrorfilm, maar kent wel z'n momenten en moet het van de sfeer hebben. De flashbacks zijn misschien te nadrukkelijk, maar toch mooi in beeld gebracht. Het had wel allemaal iets meer mogen zijn. Ik denk aan Below, waar meer spanning gebracht werd. Het blijft een B-horrorfilm natuurlijk en Gabriel Byrne bewijst nog maar eens dat hij z'n naam te danken heeft aan enkele kaskrakers en niet echt aan z'n acteertalent.

De film begint met een wel heel erg zoetsappig liedje, maar vergis je niet want Ghost ship is een volbloed Horrorfilm die aardig wat schrikeffecten in zich heeft.

Ghost Ship zag ik érg lang terug op Canal+ vroeger, het enige wat mij er nog van bijstond was de openingsscène. En ja, die is nog steeds even geniaal en schitterend. Openingsscènes van deze kwaliteit zien we niet vaak in horrorfilms. Dat is alvast één ding waarin Ghost Ship zich onderscheidt.

Maar wat heeft de film nog meer te bieden? Ghost Ship staat garant voor een geweldig decor, een heerlijke setting. Want het oude Italiaanse cruiseschip is natuurlijk prachtig. Ondanks haar vervallen staat ziet het er allemaal nog prachtig uit. En ook in de openingsscène, en later in de film een terugblik wordt hier uitstekend gebruik van gemaakt.
Qua acteerprestaties en plot hoef je niet veel te verwachten. De acteerprestaties zijn onder de maat, maar wat is dan het dieptepunt? Ik heb werkelijk geen idee, de ervaren man, Tomb Raider, de 2 stoere jongens, dat andere joch of de exuusneger? Allemaal was het niet om over naar huis te schrijven. Gelukkig irriteert het nou niet écht, zo slecht was het blijkbaar dus ook niet.

En qua horror dan? Dat viel ook wat tegen. Qua gore hoef je niks te verwachten, de schrikmomenten waren niet effectief en een angstige sfeer weet Ghost Ship nou ook niet op te roepen.
Waarom dan toch 3 sterren? Het keek ontzettend lekker weg, deze Ghost Ship. Ik heb mij geen moment verveeld (ook fijn dat het stel al erg snel de zee op gaat).
De kills waren uitstekend (met als hoogtepunt de zangeres), de setting is schitterend, en de openingsscène doet mij er een halve ster bovenop rekenen.

Degelijke horrorfilm die waanzinnig sterk begint en daarna muteert in een sfeervolle spookfilm

Ik was hem in de cinema gaan zien met een paar vrienden en vriendinnen. Lekker spannend toen ik 15 was Die eerste scène is me ook altijd bijgebleven.

Gemengde gevoelens, hoewel ik het begin erg sterk vond met die kabel die alles en iedereen halveerde gaat het behoorlijk bloedend van start. En dan natuurlijk het standaard verhaaltje: ze gaan er naartoe, ze worden een voor een afgemaakt en die vrouw blijft leven. Die gaat er dan een einde aan maken Redelijk voorspelbaar dus. Dat kleine meisje vond ik dan weer wel best creepy. Dan denk je dat je het slechtste wel heb gehad maar dan zwemmen al die geesten onder water naar boven om eindelijk rust te vinden Het leek disneyland wel. Niet heel best dus... *2.0