Ordinary Man (2005)

Ordinary man is de tweede speelfilm van Vincent Lannoo en won de publieksprijs op het afgelopen Europees Filmfestival van Brussel.

Wel aardig, maar wordt tegen het einde ongeloofwaardig en flauw..

Beetje Spoorloos en ook Calvaire-achtig. België lijkt het Dutroux-tijdperk via de cinema te willen verwerken. Einde is te ver gezocht maar ach dat kan er ook wel bij. 3,5*

Interessante film, goed gespeeld en gefilmd (zeker gezien het miniscule budget). Een paar nare scenes (en wat overbodige details zoals die vage homofiele politiemannen) en een ongeloofwaardige afwikkeling van het verhaal verminderen helaas de impact van het geheel.

Omdat het nu in het nieuws is, schoot het me te binnen... Stockholm-syndroom.

Naargeestige film zeg.
Wat een eng mannetje is die George. Grootste minpunt vind ik dat je de voorgeschiedenis van George niet ziet. Wat gebeurde er waardoor het escaleerde?
Hij toont ook geen moment berouw en probeert nergens de schade te beperken. Hij is voor mij een echte psychopaat. Niks ordinary man dus. Maar dat zal natuurlijk sarcastisch bedoeld zijn.
Ik ergerde me ook aan de passieve houding van het slachtoffer.
Mist de psychologische diepgang van Haneke fillms en mist de dubbele bodem van een film als Le Couperet.
2,5 sterren.

Veel hand held en natural lightning (ik zeg niets over dogme). het verhaal lijkt me ongeloofwaardig. Het einde vond ik wel weer grappig, het feit dat de burgelijkheid plaats moest maken voor een bootje in st tropes en nogwel dankzij het slachtoffer. Joehoe stockholm. 2,5

De film blijkt meer een weerspiegeling te zijn van de machtsverschillen in sommige heftige relaties, dan een volbloed thriller. Daarmee voelt het allemaal wat te geforceerd aan, met een uiterst merkwaardig einde als klap op de vuurpijl.

Erg vreemd en somber filmpje.
Het hoofdpersoon begaat in het begin van de film een moord waardoor hij helemaal flipt en de vrouw gijzelt in de koffer van zijn auto . Alhoewel je zijn motieven totaal niet weet vond ik het tot dan toe best wel goed.
Het probleem is vooral dat de vrouw, nadat ze één keer probeert te ontsnappen, totaal geen emoties meer toont en ook vooral niet meer probeert te ontsnappen, alhoewel ze verschillende mogelijkheden had .
Het einde is enorm absurd en een extra domper op de hele film.

Een geweldig eerste uur! Lekker naargeestig met een paar geniale injecties van pikzwarte humor. Zelden dit zo subtiel gedaan zien worden. Het laatste half uur leunt Ordinary Man echter teveel op het humor aspect waardoor het naargeestige grotendeeld verdween. Was me een te groot contrast. Jammer, maar toch weer een sterk staaltje film van onze zuiderburen. Waar blijven de Nederlandse horrortalenten?
3,5*

Er zijn flink wat positieve kanten aan deze film te bespeuren. Zo vind ik het camerawerk overwegend sterk, ook al heeft het een low-budget uitstraling. Het acteerwerk is prima en ook het verhaal heeft meermaals sterke punten te bieden. Helaas ook mindere. Het politie-duo, de manier waarop het slachtoffer dan aan het einde opeens de kant van de dader kiest, de stembandenmishandeling, dat was toch niet nodig als de vrouw toch al zo rustig bleek dat ze ongeboeid in kofferbak kon liggen, ze had dan toch ook kunnen slaan of schoppen om lawaai te maken? Wat ze ook een enkele keer deed, maar dat terzijde, het gaat hier om een vergezochte actie die slechts om het shock-effect in de film lijkt te zitten... Ook de keuze van George om zijn vrouw en dochter te vermoorden vind ik onzinnig als hij eerst alles in het werk stelt om een onbekende vrouw in leven te houden... Toch heeft 'Ordinary man' genoeg indruk gemaakt voor een ruime voldoende en een pluim voor de Belgen!

3,5*.

Jeezes, wat een bizarre film !
In't begin was het op't randje af van Horror, zulke schokkende scènes !
Vooral wanneer George zijn gijzelaarster het zwijgen wil opleggen...

Eerst vond ik het vreemd dat deze vrouw zich uiteindelijk gewonnen gaf en gedwee alles deed wat haar gijzelnemer van haar verlangde. Later in de film wordt enigszins duidelijk waarom ze zo handelt.

Haar vriend mishandelde haar al geruime tijd en nu maakt ze nog eens hetzelfde mee met deze man, teveel is teveel en ze neemt het vreemde besluit zich erbij neer te leggen, haar vechtlust is verdwenen...

De sfeer zit meestal juist, duister en typisch Belgisch, ik kan het niet anders omschrijven.
Ons landje met zijn donkere en dreigende wolken is blijkbaar uitstekend beeldmateriaal voor deprimerende films.

Het is een rare mix van Thriller, Drama en Zwarte Komedie geworden, een specialleke.

7/10.
Een film die me fascineerde van begin tot einde, met hier en daar een zwak moment.
Een aanrader voor liefhebbers van films die uit de band springen.
Zeker niet voor de doorsnee filmkijker, die gewoon is geraakt aan Amerikaanse Hollywoodfilms...