Stranger Than Fiction (2006)

De kwaliteit van de bovenstaande film heeft er natuurlijk helemaal niets mee te maken, het werd enkel als voorbeeld gegeven.

Het was me volkomen ontgaan (stom van me ) maar je bedoelt de theorie van de professor in deze film Dan is deze film inderdaad een pure komedie en geen drama.

Mijn excuses voor het misverstand.

Geen excuses hoor, snap het best. Het leuke aan deze film is dat eigenlijk de hele film draait om dat einde, het writersblock van de schrijfster gaat over hoe ze Crick nu moet doden, met prachtige opnames van hoe ze op het randje van een hoog gebouw een sigaret staat te roken, auto ongelukken meemaakt etc. Imo zijn er weinig films die zo'n geraffineerd einde hebben

Juweeltje dat een ingenieus spel speelt tussen cijfers en letters, alfa en bèta, ratio en emotie.

Hoe maak je een man duidelijk dat zijn leven eigenlijk een optelsom is van mechanisch, uiterst rationeel, routinematig handelen? Je creëert een god/auctoriële verteller die de ik persoon op een uitermate confronterende wijze duidelijk maakt dat er een aantal belangrijke zaken ontbreken: passie, levenslust en plezier.

Langzaam zie je de man, onder invloed van de literaire spiegel die hem voorgehouden wordt, evolueren van machine naar mens. De literatuur/fictie overwint de wiskunde/mechanica.

Nogmaals, ik heb 105 minuten met een gelukzalige grijns op mijn gezicht zitten genieten van het ingenieuze, originele, ontroerende en grappige verhaal, gespeeld door drie acteurs die alles uit hun rol halen; alleen het 'happy end' had de regisseur mijns inziens moeten schrapen. Hadden Marc Foster en Karen Eiffel maar geluisterd naar Jules Hilbert, de literatuurprofessor!

Leuk gegeven, helaas kon ie me niet de hele tijd boeien, net te traag daarvoor. Gyllenhaal was leuk, maar allerbeste was ferrel, die eens een keer geen hysterische pias uithangt..

Beetje met de insteek 'laten we een ingenieus script in elkaar flansen'.
Je kunt er echt iets van maken, maar de film vervalt voor mij in 13 in dozijn.
Hou niet zo van die Amerikaanse indie, wat het toch een beetje is.
Hoofdrolspeler kende ik niet en dat is maar beter ook...
2, 5

Na de film 24 uur te hebben laten bezinken, ga ik mee met Leo1954. Het eind is bewust 'happy ending', terwijl het einde wat professor Jules Hilbert nastreefde veel 'mooier' en literair verantwoorder had geweest en inderdaad maakt dat de film nog sterker. Je moet het lef maar hebben. Verhoogd naar 4.5.

Way to go David Aaronson, eind goed, al goed

Veel te gezapig! mierezoet gewoon.. en ook nog eens voorspelbaar!.
ik begrijp die hoge score's op moviemeter niet het zal voornamelijk wel vrouwelijke stemmers zijn..
Ik kom niet hoger dan 2 sterren..

Leuke originele film. Prima werk van Ferrel dit keer.

Het gegeven is zelfs niet origineel, maar er wordt ook verder niets verrassends mee gedaan. Wat dat betreft is Ober in alle opzichten de geslaagde tegenhanger.

Beetje vreemde uitspraak, ik ben een man met haar op mijn borst en vond deze film een juweeltje. Er zijn wel films en boeken die gemaakt worden voor een vrouwelijk publiek, maar dat deze film ook internationaal goed word gewaardeerd ligt niet voornamelijk vrouwelijke stemmers, hoe je daar nou bij komt. De film heeft niets wat specifiek voor vrouwen zou kunnen zijn gemaakt en ik vind het hier neerbuigend tegen over vrouwen ook.

[/quote]

en ik vind het hier neerbuigend tegen over vrouwen ook. [/quote]

oke sorry daar voor..

oke sorry daar voor..

Superfilm. Ferrel die een serieuze goede rol speelt. Sterk en origineel verhaal. Valt goed in elkaar. Vrij onvoorspelbare situaties (hoewel hier wordt beweerd van niet). Een vrouwenfilm? Deze juist totaal niet, maar ieder zijn mening. Gisteren The Artist gezien en nu deze. Wat een filmweekend!

4,0*

Dit is zo'n film die het 's nachts misschien leuk doet in bus of vliegtuig, maar bij herziening thuis tegenvalt.

De geleerde professor, de anarchistische koekjesmaakster (die een rechtenstudie heeft afgebroken by the way), de kettingrokende depressieve schrijfster en de gortdroge belastinginspecteur en zijn gortdroge werkplek:
allemaal zo stereotiep neergezet, dat de "stormachtige liefdesrelatie" er voor mij volkomen ongeloofwaardig door werd; tegenpolen kunnen elkaar welliswaar aantrekken, maar dit kan ik niet meer serieus nemen. En dan die eeuwige "cookies"... (ik moest telkens denken aan "Chocolat": een uitgesproken zeverfilm).

Het kan natuurlijk aan mij liggen, maar gelachen heb ik ook niet bij deze romantische komedie met "arthouse-ondertoon".
Voortdurend wordt er geprobeerd een "diepere" boodschap betreffende levensvragen te laten doorklinken, het werkt allemaal op een of andere manier niet. De trailer is werkelijk zeer misleidend.

Er zijn beslist overeenkomsten met "groundhog day", wat ik trouwens als een meesterwerk beschouw . Het happy end in GHD vormde echt een bekroning waarbij men een traantje mag wegpinken, dit happy-end was onoprecht en ongeloofwaardig.
.

Potverd*mme, ben ik net een half uur te laat. Wist niet dat-ie op tv kwam. Balen!

Pindakaas hem dan effen snel, ben je ook verlost van die ellendige reclames en banners. Film is zeker de moeite waard.

Sympathieke film.

Rare film over een man die functioneert als een derde persoonsvorm enkelvoud besproken door een alwetende verteller. (toch?) Verassend vanwege de acteurs, muziek en de vormgeving. Het nadeel is dan dat de film nogal artistiekerig doet overkomen.

This may sound like gibberish to you, but I think I'm in a tragedy.

Stranger than Fiction kent een leuk bijzonder verhaal dat goed genoeg is uitgebeeld en ook duidelijk werkt (al is het wat vaag). Het heeft allemaal een beetje de stijl van Groundhog Day en al dat soort films. Typisch Amerikaans dat vooral door het verhaal wat meerwaarde heeft. Audiovisueel niks op tegen maar verreweg van bijzonder.

Leuke film voor tussendoor met vooral een leuk plot wat werkt, lekker romantische setting.

3,5 ster

Heb 'm zojuist op Blue Ray gekocht voor 5 euro.

Ja dat kan natuurlijk ook. Wist niet dat dat nog bestond

Heb je alweer een opvolger van Blue Ray dan?

Ik doelde meer op dat betalen

Net gezien en het hoogtepuntje voor mij was Dustin Hoffman, dat blijft toch een geweldige acteur, die altijd één is met zijn personage.

Joh.