Night of the Living Dead (1968)
637 stemmen | gemiddelde 3,50
Verenigde Staten
Horror96 minuten
geregisseerd door
George A. Romeromet
Duane Jones,
Judith O'Dea en
Karl HardmanDe wereld wordt plotseling overspoeld door een epidemie van levende doden, die zich voeden met de levenden. Een groepje mensen kan zich verschansen in een afgezonderde hoeve. Ze worden doorlopend aangevallen, maar ook van binnenuit groeien de spanningen...
[permalink] geplaatst op 3 juni 2011, 2:22 uur 5,0 [permalink] geplaatst op 5 juli 2011, 14:32 uur Een lekkere Horrorklassieker die ook nog volledig in het zwart/wit is geschoten! Heerlijk!
3,5 [permalink] geplaatst op 26 juli 2011, 15:34 uurAangenaam!
Eindelijk een keer kennis gemaakt met George A. Romero.
Een prima film die gelijk sfeervol begint met quasi grappige scenes op een begraafplaats. De zombie invasie die al snel volgt is fijn uitgewerkt maar had net wat meer pit verdient. Met name dat geruzie tussen al die mensen in het huis is wat mij betreft nogal misplaatst in een horrorfilm en brengt de boel dan ook absoluut niet naar een hoger niveau. Gelukkig zijn er nog wel enkele gave moordscenes te zien en is het einde best schokkend. Een dikke 3,5*
3,5 [permalink] geplaatst op 28 juli 2011, 3:06 uur maarten1991 schreef:
De zombies lijken ''echter'' door het zwartwit
Wil je zeggen dat het echte leven ook zwart-wit is?
SlasherMovieMan
[permalink] geplaatst op 29 oktober 2011, 16:20 uur Is Night of The Living Dead een klassieker in het zombie genre?
Night Of The Living Dead mag zich oprecht een cult classic in het horror/zombie genre noemen. Ik vind het een absolute topper. Persoonlijk vind ik de andere delen in Romero's "Death" reeks ook nog wel goed, maar die zijn absoluut niet zo goed als deze. Deze is toch wel de beste. Spanningsopbouw in de nacht, typisch griezelig horror sfeertje, de quote 'coming to get you, barbra' en natuurlijk ook nog een flinke hoeveelheid gore. Ondanks dat de film al een tijdje meegaat en zelfs nog in 'zwart-wit' is vind ik het een echte cult classic in het zombie genre. Deze moet eigenlijk iedereen wel een keer gezien hebben. Met name de oudere generatie zal deze film erg bevallen.
4,0 [permalink] geplaatst op 3 november 2011, 23:14 uur
bevat spoilers, selecteer de tekst om deze te lezen Een klassieker waar we als horrorliefhebbers veel dank aan verschuldigd zijn. Night Of The Living Dead mag dan op alle fronten allang voorbij gestreefd zijn, het blijft een erg leuke film om te zien. Anno 2011 komt het nogal onwennig over, maar daar zit tegelijkertijd vooral de charme. Aan de andere kant is het grappig om te zien hoe wezens die niet meer redelijk kunnen denken, wel doorhebben dat de portiek van een auto via de hendel open gaat (en vervolgens naar de andere kant rent, in de hoop dat die niet op slot is).
De zombie aanvallen zien er tof uit. Voor een film uit 1968 is de gore aan de ene kant erg overtuigend en aan de andere kant opvallend aanwezig. Duane Jones zet een toffe rol neer. Ik moest wel even lachen om hoe hij een vrouw (terug)sloeg. Belangrijkste in een film als deze is (zeker vanwege de leeftijd) toch dat de sfeer er goed in zit. Het zwartwit beeld werkt wel voor mij. Verder uiteraard verplichte kost voor liefhebbers van zombiefilms.
3,5 [permalink] geplaatst op 14 november 2011, 15:14 uur Ja het is natuurlijk een oude film, lastig om daar een realistische reactie over te schrijven
want de film is meer dan 40 jaar oud, in de tussentijd is er heel wat veranderd
en het is een low-budget film heb ik begrepen, tja moet je dat ook in een beoordeling meenemen? is een slechte film met budget van 30 miljoen slechter dan een slechte film met een budget van 3 miljoen?
is al die achtergrond informatie over een film relevant?
kan je een film juist beoordelen zonder al die informatie?
ik weet het niet... misschien de redactie van de movie meter?
al met al geef ik deze film 3,5 zombies
4,5 [permalink] geplaatst op 8 december 2011, 13:15 uur
bevat spoilers, selecteer de tekst om deze te lezen Het kelderdilemma
In Night of the Living Dead komt niet alleen de strijd tegen de dreiging van buiten naar voren (de zombies), maar minstens zo duidelijk - zo niet duidelijker - wordt zichtbaar dat het de strijd binnen de groep zelf is die zal leiden tot de ondergang van Ben, Harry, Barbra, Helen, Tom en Judy. Deze onderlinge strijd vindt plaats tussen de twee meest dominante groepsleden: ‘held’ Ben (Duane Jones) en ‘anti-held’ Harry Cooper (Karl Hardman).
In de film is er een machtstrijd aan de gang tussen Ben en Harry. Ze hebben beide een verschillend idee over wat de beste manier is om in leven te blijven totdat ze gered worden: Harry wil naar de kelder en Ben wil de zombies op de benedenverdieping tegenhouden. De sterke en dappere Ben wint de machtstrijd en neemt de leiding.
Tijdens het gevecht ligt de sympathie van de kijker bij Ben doordat Harry’s laffe optreden (het niet direct uit de kelder komen om Ben en Barbra te helpen en het niet open doen van de deur voor de door zombies achtervolgde Ben) schril afsteekt tegen Ben’s moedige gedrag. Harry wil dat de groep zich in de kelder verschanst (“The cellar is the strongest place”), terwijl Ben de talrijke ramen en deuren van het huis wil dichtspijkeren om zodoende de zombies buiten de deur te houden.
Harry blijft volhouden dat de kelder de veiligste plek is, maar ook Ben weigert de kelder als schuilplaats te overwegen (“The cellar is a death trap” en “I’m not stupid enough to follow you”). Het personage Tom (Keith Wayne) staat eerst een beetje tussen de twee in (‘We can make it to the cellar if we have to” en “We would all be a lot better off, all three of us if we’re working together”), maar kiest gaandeweg de kant van Ben.
Het was vrij uniek en controversieel voor een film uit 1968 dat de hoofdrol door een zwarte acteur werd gespeeld en dat zijn personage bovenaan de hiërarchie staat. In andere woorden: onder blanke mensen heeft een donkere man de autoriteit. Dit is duidelijk te zien uit het feit dat Ben het geweer draagt (symbool voor macht) en “If you stay uphere, you take orders from me!” naar Harry roept. Tom is een beetje een meeloper. Hij volgt de meest dominante persoon omdat die actiever, besluitvaardiger en doortastender is.
Wanneer Ben en Harry ruzie beginnen te maken over wat de veiligste plek in het huis is (en dat is vrijwel gelijk wanneer ze elkaar ontmoeten), worden er spanningen gecreëerd die tot de val van het zestal leiden.
Op een gegeven moment wordt er op de bovenverdieping een televisie ontdekt en Ben en Harry vechten om het toestel. Er is hier sprake van ironie: Ben en Harry vechten om het middel van communicatie met de buitenwereld, maar zijn niet in staat om met elkaar te communiceren. Door middel van deze ironie stelt de film de vraag: wie is de vijand? In eerste instantie lijkt het duidelijk dat het de zombies zijn, later echter, als de twee paranoïde mensen onderling vechten, wordt het onderscheid wazig.
Het laatste restje beschaving valt weg wanneer Ben Harry slaat nadat Ben door opzettelijke nalatigheid van Harry bijna aan de zombies ten prooi valt en Ben Harry later zelfs neerschiet nadat Harry het geweer van Ben probeert af te pakken.
Ben heeft aan het einde van de film geen keuze meer dan zijn toevlucht in de kelder te zoeken, waar hij achter de zwaar gebarricadeerde deur veilig blijkt te zijn voor de tientallen oprukkende zombies. Hij overleeft de zombie-invasie op de plek die hij eerst ten koste van alles afwees. Ook maakt hij zich geen verwijten dat het zijn steeds mislukkende plannen geweest kunnen zijn waardoor de rest van de groep het niet heeft gered.
Een nog bitterdere wetenschap is dat niet alleen Ben maar iedereen het hadden kunnen overleven door het advies van Harry op te volgen. Omdat het de zwarte sympathieopwekkende Ben door zijn eigen verkeerde beslissingen niet is gelukt om de mensen die hij onder zijn hoede had te beschermen is de film veel minder politiek correct (in tegenstelling tot bijvoorbeeld het zes jaar oudere To Kill a Mockingbird) dan men op het eerste gedeelte van de film afgaande zou vermoeden.
Regisseur George A. Romero benadert het rassenprobleem juist met veel nuance. Hij toont een aantal gebeurtenissen en laat de kijker oordelen. Ik kom tot de conclusie dat Ben noch Harry slecht zijn. Het zijn simpelweg mensen die handelen in een noodsituatie. Harry is niet de eerste de beste redneck, hij wil ook alleen maar veiligheid voor zichzelf en zijn gezin. Ben's plan om het gevecht met de zombies aan te gaan is begrijpelijk: hij wil zijn lot niet aan het toeval overlaten, voor hetzelfde geld waren de zombies wel door de deur naar de kelder heen gebroken.
Het is belangrijk dat de kijker er vraagtekens bij zet of Ben wel zo’n held was. Ben wordt aanvankelijk neergezet als een slimme held en Harry als een egoïstische lafaard en een halsstarrige lastpost, terwijl niemand het onder Ben's leiding overleefd en het blijkt dat er 'toch wel wat' in Harry's voorstel zat om in de kelder te verblijven, aangezien Ben in de kelder uiteindelijk veilig de nacht heeft kunnen doorbrengen. De boodschap luidt: vertrouw niet blindelings op degene die lijkt alsof hij weet waar hij mee bezig is, de coolste uitstraling heeft, verbaal het sterkst is en goed is in het verwerven van een leidinggevende positie.
Kortom: Night of the Living Dead is geen doorsnee horrorfilm. Het is een zeer cynische film: aan de ene kant is er de climax waarin Ben als zombie wordt aangezien en door schietgrage burgerwacht wordt neergeschoten, aan de andere kant de ironie dat de aanvankelijk als held geportretteerde Ben (Latijns voor ‘goed’) het - ook al waren zijn intenties goed - niet bij het juiste eind had. Daar bovenop is er het thema (mis)communicatie dat wordt uitgebeeld door de twee personages die weigeren samen te werken om uit hun benarde positie te komen. Dit alles maakt Night of the Living Dead één van de weinige psychologische films in het horrorgenre.
3,5 [permalink] geplaatst op 3 februari 2012, 20:33 uur Uiterst sfeervolle film die ondanks de soms wat gebrekkige acteurs en dialogen een vakkundig geheel is waar menig horrorfilmmaker met een schuin oog naar zal kijken.
Met name het begin geeft al dat er met zorg en passie geprobeerd is om een sfeer te creëren die zeker in die tijd voor veel spanning zal hebben gezorgd. Ondanks dat daarna het tempo er met de knullige ruzies wat uit gaat is het vooral de onderlinge verhoudingen (zoals hierboven al bondig wordt aangegeven
) die dan de boventoon voren. Het overleven tussen de mensen blijkt dan haast lastiger te zijn dan met de zombies wat dan voor interessanter scènes zorgt dan buitenshuis. De effecten zijn matig tot goed maar wel sterk in beeld gebracht (wat ook erg te danken is aan het zwart/wit) en pas richting het eind komt er meer actie en gore om zo het geslaagde en wrange einde in gang te zetten.
3,5*
3,5 [permalink] geplaatst op 30 maart 2012, 0:06 uur
bevat spoilers, selecteer de tekst om deze te lezen He's coming to get you, Barbra!
Met deze zin moest ik hardop lachen wegens de referentie uit Shaun of the Dead.
Night of the Living Dead is een sfeervolle, opvallend gore en spannende horrorfilm. De film is tegelijk ook mijn eerste Romero-film en ik heb zeker zin in meer. De film windt er geen doekjes om en valt meteen met de deur in huis: De doden zijn tot leven gekomen! In de scène op het kerkhof herkende ik direct (wijlen) Bill Hinzman. Hij was de allereerste zombie uit deze film.
Het verhaal is niet zo sterk, maar het gegeven van "Wie is de echte vijand?" wordt echt goed neergezet. Zoals Winnetou hierboven al zegt, zijn de pogingen van Ben om de groep te redden allemaal mislukt en zijn ze één voor één aan hun einde gekomen. En hoe Harry hier wordt neergezet als de bad guy, is hij toch de good guy. Dit vond ik erg mooi.
Alhoewel ik deze film niet in zwart-wit heb gezien, maar wel in kleur, ge-remasterd op dvd kwam alles goed uit de verf want ik kan gemakkelijk geloven dat de film er sfeervoller uitziet in zwart-wit. Wat voor mij wel opvalt is dat de film ontzettend veel bloederige scènes bevat voor een film uit '68.
Dit is een echte cultfilm die zeker aan te raden is. 3,5*
Night of the Living Dead (€ 4,99)
Night of the Living Dead (€ 5,29)
Night Of The Living Dead (€ 5,99)
