The Visitation (2006)

99 stemmen | gemiddelde 2,66

Verenigde Staten
Horror /
Thriller103 minuten
geregisseerd door
Robby Hensonmet
Martin Donovan,
Edward Furlong en
Kelly LynchDe ingeslapen stad Antioch komt tot leven met de komst van een vreemde, die tot zijn genoegen door zekere dorpsbewoners betiteld wordt als evangelische wonderdoener. Wanneer enkele burgers op onderzoek uit gaan ontdekken zij inderdaad enige bijzondere bovennatuurlijke zaken die echter hoegenaamd niet van de hand van God komen.
2,0
[permalink] geplaatst op 8 januari 2012, 0:09 uur
bevat spoilers, selecteer de tekst om deze te lezenCurieus filmpje met een vleugje The Exorcist, The Ring en zelfs The Green Mile. De film probeert sfeervol uit de hoek te komen, maar als het inhoudelijk allemaal niet zo sterk is blijft daar weinig van over voor mij. Wat te veel clichés ook en goedgelovigen en rare "engelen". De acteurs zijn ook slecht, vooral de hoofdpersoon met zijn blikken steeds, haha. Furlong is het enige lichtpuntje en steekt er ver bovenuit. De komische momenten waren vreemd misplaatst. Die kerel op dat fietsje achter de stoet auto's (ook nog een kinderfietsje en nog even bellen) en op het einde die bijbel die het mes blokkeert, haha. 2.0* net aan.
1,5
[permalink] geplaatst op 8 januari 2012, 0:14 uurAaneenschakeling van clichés wat, weinig verrassend, niet bijzonder goed uitpakt. Het begint semi-mysterieus met de vage verschijnselen en de bijzondere gebeurtenissen. De inwoners van het dorp denken te zien wat er gaande is en lopen er als een stel IQ-loze kuddedieren braaf achteraan. Uiteraard zijn daar de uitzonderingen die wat anders vermoeden en op zoek gaan naar de waarheid. Een bloedstollend spannende reeks gebeurtenissen volgt, waarbij een ingenieus plot de kijker keer op keer op het verkeerde been weet te zetten door alle clichés te vermijden en vernieuwend uit de hoek te komen.
Niet dus. De sfeer die ze proberen te creëren met de flikkerende lichten, de duistere ruimtes en de slechte en voorspelbare geluidseffecten komt er geen moment in. De acteerprestaties zijn niet om over naar huis te schrijven en de plot kabbelt maar wat voort op de manieren die je verwacht. Het einde, waarbij nog even wat hilarisch exorcisme om de hoek komt kijken, is aan de lachwekkende kant en herbergt precies de onderliggende boodschap die er lange tijd aan zat te komen.
Heb hier en daar gelukkig nog wat kunnen lachen. De fiets die de auto's achtervolgde was wel heel erg droog.
* ½
3,0
[permalink] geplaatst op 9 januari 2012, 12:48 uurAardig horrorfilmpje die inderdaad sterk deed denken aan Stephen King, en door het iets té aanwezige gelovige gezeur nog meer deed denken aan Desperation, deze film was wel een stukje beter gelukkig, maar een hoogvlieger kan ik The Visitation niet noemen.
The Visitation bevat een hoop clichés, maar ook een aantal originele gegevens. Af en toe misplaatste humor en slappe acteerprestaties, het blijft wisselvallig en nergens wordt dit filmpje eentje die je echt zal onthouden.
Na zo'n 50 minuten bevat de film een geweldige scène waar de Messias een man die al 40 jaar een bril drag, zijn hand gaf en de man kon weer zien. Geweldig gefilmd, erg sfeervol, kippenvel momentje.
Na dit hoogtepunt zakt de film echter in en blijkt het een vrij langdradig filmpje te zijn die zich herpakt tegen het einde aan. Het eerste uur was interessant genoeg, maar daarna wordt het wat saai. Het einde kan de boel gelukkig nog wel redden, en op zich was het dus wel een geslaagd filmpje. Krappe 3 sterren.
2,5
[permalink] geplaatst op 21 januari 2012, 10:35 uurZaterdagochtend, wakker worden na een crappy nacht, en als 'ontbijt' deze The Visitation opzetten. Ging dat wel lukken op een nuchtere maag? Ja joh.
Begon best prettig. Fijn sfeertje, af en toe een schrikmoment, interessante personages, aardig acteerwerk. Dit zijn zomaar punten die mij in het begin in mijn hoofd kwamen. Helaas werden het daarna wat minder positieve. Het werd steeds religieuzer en zoals mijn voorganger al zegt: Veel gelovig gezeur. Ook de schrikmomenten lijken op repeat te staan, weinig verrassend meer naarmate de film vordert. Ook de effecten stellen teleur. En tsja, de aanzwellende muziek ken je ondertussen ook wel.
Het acteerwerk wat in het begin prima was, zwakte af. Furlong zie ik altijd graag, guilty pleasure zullen we het maar noemen, maar halverwege de film lijkt het alsof de cast er weinig zin meer in heeft. Misschien komt dat ook omdat er enkele langdradige stukken in zitten.
Al met al toch redelijk vermaakt, mede door de eerste helft van de film en de verbetering tegen het einde aan.