Gargandi Snilld (2005)

Fijne beschouwende documentaire over de huidige IJslandse muziekscene met sfeervolle opnames van grote en kleine concerten in binnen en buitenland. Belangrijke personen als Björk en Hilmar Orn Hilmarsson worden aan het woord gelaten.

De film heeft wat minpunten, zo mis ik de rode draad een beetje. Halverwege de film wordt er plots een vreemde sprong gemaakt naar een documentaire van Friðrik þór Friðriksson genaamd 'Rock í Reykjavík' uit 1981, de sfeervolle muziek wordt even aan de kant geschoven en maakt plaats voor punkrock, electronische weirdness en IJslandse hiphop. Het is dan ook een hele verademing als er sprookjesachtige muziek van Amina ten gehore wordt gebracht.
Ook was ik niet erg gecharmeerd van de computerbewerkte beelden van vliegende vogels over ruige IJslandse landschappen, die het geheel aan elkaar moesten 'lijmen'.

Maar het grootste gedeelte van de film is het gewoon genieten geblazen met muziek van o.a. Raven Magic, Slowblow en Sigur Rós.

Als je van vage, obscure muziek houdt is het zien van deze documentaire een must. Muzikaal valt er veel te ontdekken op het kleine eiland en de makers hebben een goed beeld hierover weten te creëren. Als kijker waan je jezelf mee in een wereld vol mystiek, historie en creativiteit. Daarnaast wordt de geweldige muziek afgewisseld met prachtige beelden van het mooie, ruige natuur van IJsland

Ben het eens met voorganger Alastor betreft de rode draad. Dit valt niet echt te ontdekken tijdens de documentaire, maar persoonlijk stoort het niet. Je moet de documentaire niet aangrijpen om een complete geschiedenisles van IJsland zijn muziekindustrie te krijgen, maar het geeft eerder een idee hoe divers deze is. Er komen echt pareltjes langs van interessante artiesten en uiteraard beelden van het Airwaves Festival. Als op een gegeven moment Björk haar ‘All is full of love’ gaat zingen en je beelden ziet van het festivalpubliek wat compleet stil is (zelfs één meisje wat moet huilen), krijg je gelijk kippenvel.

Inderdaad, halverwege de documentaire krijg je een beknopte samenvatting hoe punk/rock is ontstaan in IJsland en wordt het op een andere weg gegooid. Er worden fragmenten uit videoclips vertoond van Björk in haar jongere jaren bij rockgroepen, komt het kunstenaarscollectief Bad Taste aan bod en zie je de uitgaanscultuur. Oude gebruiken worden door de jongeren opgepikt en toegepast in muziek.

Al met al een prachtige documentaire die mij doet verlangen het Airwaves Festival met eigen ogen te aanschouwen.