Shall We Dance (1937)
Alternatieve titels: Geef Me 'n Kans!, De Dans naar het Geluk
34 stemmen | gemiddelde 3,26
Verenigde Staten
Muziek /
Komedie109 minuten
geregisseerd door
Mark Sandrichmet
Fred Astaire,
Ginger Rogers en
Edward Everett HortonPetrov (Fred Astaire) wil niet vertrekken uit Parijs voor hij zijn vrouwelijke collega aldaar heeft ontmoet en gekeken heeft of zij zijn toekomstige danspartner zou kunnen worden. Hij voegt een Russisch accent aan zijn al romaanse naam toe en probeert indruk op haar te maken. Ze ziet door zijn façade heen maar komt wel op dezelfde boot terecht, hetgeen goed uitkomt want het smoesje dat hij getrouwd zou zijn krijgt nu ogenschijnlijk invulling.
4,0
[permalink] geplaatst op 5 november 2011, 15:22 uurHeb in het verleden een aantal Astaire/Rogers-films gezien maar deze kende ik nog niet. Toch weer één van de betere. Goeie muziek van George and Ira Gerwhin, zoals "Let's call the whole thing" over de Amerikaanse en Engelse uitspraak van woorden en "Slap that bass" swingt ook lekker. De muziek uit die films heb ik al jaren in de platenkast staan. Alleen die oude plaatjes van Fred Astaire duren maar rond de drie minuten en wat dat betreft duren de dansnummers in de film me vaak toch weer wat te lang.
De film kent dan ook weer de nodige pieken en dalen. Aan het begin maar vooral aan het eind. En de laatste dansscène was me dan ook een afknapper. Moet je van houden van dat ballet, en ik heb het dus niet over kundig maar over fiimvermaak. Verder wel een aardig genietbare film met een aantal vermakelijke scènes, zoals met die hondjes, al waren die met de pop ook grappig. En Edward Everett Horton doet het ook wel leuk.
Ik vond Ginger Rogers toen al een mooie en leuke actrice maar na het zien van deze film is mijn mening nog steeds niet veranderd en ze ziet er prachtig uit in haar steeds wisselende kleding. 3.0
2,5 [permalink] geplaatst op 5 november 2011, 16:51 uur Ge kunt het maar niet bedenken wat Hollywood allemaal bedacht om het duo Fred Astaire-Ginger Rogers op het scherm te brengen.
Nu ook is het plot erg dun en moet het komen van de muziek.
Toch wel merkwaardig dat veel van die songs, die de signature droegen, hier van Gershwin, maar soms ook van Cole Porter of Jerome Kern, wellicht ook Irving Berlin, via de film bij het publiek werden geintroduceerd (soms ging er een Broadwayshow aan vooraf) en Fred Astaire was hierbij een graag gehoorde romantische, soms komische ("They all laughed") uitvoerder.
Die songs werden evergreens. Frank Sinatra bijvoorbeeld zette in de jaren 50 er massaal op de plaat.
Shall We Dance? (€ 6,99)
Shall We Dance? (€ 6,99)
Shall We Dance? (€ 6,99)