La Notte Brava (1959)

Dat het script van Pasolini afkomstig is begrijpt een ieder al wel uit de synopsis,typischer PPP kan bijna niet.Overigens heb ik geen flauw idee waar de Engelse titel op slaat.Hoe dan ook,we hebben hier een soort voorstudie voor Accatone die ook een Accatone had kunnen worden,als Pasolini zelf zou hebben geregisseerd.Maar hij liet het dus over aan Bolognini.
Het resultaat is een film die niet alleen niet op Accatone lijkt,maar überhaupt niet neo-realistisch kan worden genoemd.Het lijkt wel eerder nouvelle vague:wat jonge mensen die zich vervelen en gekke dingen doen,episodisch gepresenteerd.De jazz-light soundtrack versterkt dit gevoel nog.Gelukkig krijgen we af en toe nog wat smerige,arme kindertjes te zien.
Behalve een voorstudie op Accatone is het zeker in het begin ook een nastudie van Cabiria,je denkt eerst dat de focus op de hoertjes gaat liggen.Uiteraard zijn de dialogen in slang,zoals we dat van onze vriend de scenarist mogen verwachten.
Mijn grootste probleem met deze film is de cast:bestaande uit toen nog onbekende twintigers,maar anno nu kun je uit talloze budget en arthouse producties bekende acteurs als Brialy,Terzieff en Schiaffino(ook nog een rolletje voor Milian trouwens) toch moeilijk serieus nemen in hun rol van lumpenpaupers.Ze komen net even iets te gesophisticeerd over en zien er duidelijk uit als toneelschoolstudenten.
Het slot biedt trouwens een wat gratuit,zinloos statement.
WAARSCHUWING:voor romantische zielen zou deze film wat tegen kunnen vallen.Nergens wordt geexpliceerd dat het ook daadwerkelijk gays zijn,integendeel.Wel zie je dat de 6 het heel erg "gezellig"met elkaar hebben,maar tot werkelijke "romantiek"komt het niet.