Nekam Achat Mishtey Eynay (2005)

Dit lijkt me een erg interresante documentaire.

Ik geloof niet dat ik ooit eerder zo'n interessante homevideo heb gezien

Het is allemaal uit de losse pols geschoten met een dv-camera, dus qua beeld is het niet bijzonder, bovendien is de film wat te lang, maar inhoudelijk vond ik de opzet en invalshoeken sterk.

Zoals hierboven al staat, heeft Mograbi beelden vastgelegd waarbij Israelische soldaten Palestijnse burgers treiteren door ze de doorgang bij een checkpoint te ontzeggen, zonder dat daar enige noodzaak voor lijkt te zijn. Sommige daarvan (met die ambulances bijvoorbeeld) halen het bloed onder je nagels vandaan.

Tussendoor vlecht hij twee andere verhalen, waarbij Israelische docenten de mythes van Massada en Samson met hun leerlingen bespreken, vaak zelfs als zijnde heldendaden. De Joodse inwoners van Massada hebben in 72 (?) na Christus collectief zelfmoord gepleegd, omdat zij belegerd werden door Romeinen. De Bijbelse Samson verwoestte een Filistijnse tempel en doodde daarmee vele Filistijnen. Als kijker wacht je op het moment dat de parallel met het huidige Palestijnse terrorisme wordt besproken, maar geen leraar rept erover. En geen leerling vraagt ernaar.

Ronduit verbijsterend vond ik het rockoptreden waar een Israelische band de titel van de film zingt: Samsons woorden "Laat mij wraak nemen voor slechts een van mijn beide ogen. Wraak! Wraak! Wraak!" Zij hebben het niet over de Filistijnen, maar expliciet over de Palestijnen. En de zaal schreeuwt mee... Ik wist best dat er mensen zijn die zoveel haat dragen, maar toen ik dit zag, liepen me de rillingen toch over het lijf.

Als docu is dit niet veel bijzonders maar de beelden spreken voor zich.

Ik werd echt een beetje naar van die Joden, ze worden systematisch gebrainwashed tot haatdragende zombies.

Zo worden ze bijvoorbeeld de slachtofferrol aangepraat door over de Romeinen te beginnen (het bekende verhaal), ook wordt een mythologische massamoordenaar verheerlijkt, enz.

Ook wordt duidelijk dat de soldaten (over het algemeen) daar niets meer dan zwaarbewapende kinderen zijn die met plezier Palestijnen vernederen (ook kinderen en oude mensen) en zich zo min mogelijk aan de regels houden, ze spelen maar al te graag de baas over de Palestijnen.

Dat telefoongesprek sprak ook voor zich, die Joodse man had nergens antwoorden op en kon alleen af en toe het leed van de Palestijn weglachen.

Ik vond het mooiste dat de cameraman (zelf een Jood) op het laatst uitviel tegen die zeer nare en kinderachtige soldaten.

Jammer dat ze niets hebben geleerd van de geschiedenis, ze zijn nu zelf de facisten met een oppermachtig leger geworden die een bevolkingsgroep onderdrukken en vernederen.

Hmm, ik zie nu dat mijn voorganger het allemaal iets beter heeft weten te formuleren, misschien was ik nog te emotioneel voor een goede review So go check it out

Avenge But One of My Two Eyes geeft een sterk beeld rondom het conflict tussen de Palestijnen en Joden. Het blijft een situatie die eeuwig zal blijven bestaan. Want wie komt er nu eens met DE oplossing ook ondergetekende ziet er geen heil meer in. Wat deze homevideo laat zien is het volgende. Israëlische soldaten treiteren Palestijnse burgers door ze de doorgang bij een checkpoint niet te geven. De hele film door zie je andere checkpoints en steeds maar weer zien we de soldaten de Palestijnen treiteren door net zolang te wachten dat ze wel kwaad en grof worden. Zelfmoordaanslagen zijn nooit goed te praten maar de film geeft wel een sterk beeld dat die mensen bijna geen andere uitweg hebben. Het is geen hoogstaand product waarbij zelfs de cameraman op het einde van de documentaire heft in eigen handen neemt en zijn eigen mensen eens flink ervan langs geeft. Israëlische soldaten die Palestijnse kinderen uren voor de checkpoint laten staan en waarbij de ouders vriendelijk doch dringend vragen of ze niet er doorheen mogen. Zo zijn er nog andere dingen te zien zoals een telefoongesprek tussen een Palestijn en een Jood en het verhaal van Samson uit de Bijbel dat alles zorgt ervoor dat we een ietwat lange, hectische documentaire te zien krijgen maar wel eentje die je weer eens wakker schud over een conflict dat al decennia lang duurt en zo te zien ook zo zal blijven. Wie komt er met de oplossing?