Close Encounters of the Third Kind (1977)

1190 stemmen | gemiddelde 3,50

Verenigde Staten
Sciencefiction /
Drama135 minuten / 137 minuten (director's cut)
geregisseerd door
Steven Spielbergmet
Richard Dreyfuss,
François Truffaut en
Teri GarrRoy Neary heeft een "close encounter" met een buitenaards ruimteschip. De Amerikaanse overheid komt er achter dat de aliens op een bepaalde plek zullen landen, en verzinnen een dekmantel-verhaal om het publiek op een afstand te houden. Een groep mensen, waaronder Neary, heeft echter een visioen van de precieze plek, en gaan ernaar op zoek.
3,0
[permalink] geplaatst op 25 december 2011, 11:58 uurVond dit een tegenvaller. Niet zo spannend als een Spielberg vaak kan zijn.
Technisch mooi gemaakt, maar erg slepend qua verhaal. Bovendien zijn de karakters nogal vlak. En aangezien alles zich om hen afspeelt is dat een beetje jammer.
[permalink] geplaatst op 14 januari 2012, 11:24 uurGescheld verwijderd.
2,5
[permalink] geplaatst op 21 januari 2012, 0:24 uur
bevat spoilers, selecteer de tekst om deze te lezenOok voor mij een enorme tegenvaller.
De reden waarom ik CEOTTK wou zien is omdat in de film Paul erg veel referenties naar deze film werden gemaakt en er geen enkele ervan mij is opgevallen. Dus wilde ik mij verdiepen in het science-fictiongenre. Te beginnen met deze, dan de Star Trek films en daarna Star Wars.
De film heeft een erg trage opbouw en het eerste deel is werkelijk oersaai. Ik keek steeds op de tijdsbalk om te kijken hoelang 'ie nog duurde. Ik dacht dat de film bijna gedaan was, en we zaten nog maar halverwege. Die 125 minuten lijken er wel 180.
Over het acteerwerk valt totaal niet te klagen. Dit was op sommige momenten erg goed. Richard Dreyfuss (ook uit Jaws) speelt hier fantastisch. De rest loopt er maar wat bij.
De special effects zijn erg indrukwekkend voor 1977. Met uitschieter natuurlijk het ruimteschip op het einde. Die onheilspellende wolken zagen er ook goed uit. Spielberg is daar wel goed in.
Een tegenvaller omdat ik mij nogal heb verveeld. 2,5*
4,0
[permalink] geplaatst op 25 maart 2012, 20:12 uur
bevat spoilers, selecteer de tekst om deze te lezenmaerk schreef:Wat een meesterwerk is deze film!

Spielberg weet me nog steeds keer op keer te verrassen.
Ik weet gewoon niet waar ik moet beginnen, maar ik zal het kort houden. Close Encounters begint al meteen goed, temidden van een zandstormpje in de woestijn. De gehele film vraag je je dingen af zoals, Zijn de aliens goed of slecht? De film verloopt erg mooi en is spannend.
Ik was heel blij om Richard Dreyfuss in de hoofdrol te zien. Hij speelt ongelooflijk goed. De rest van de cast is ook erg goed, maar ik was het meeste onder de indruk van de kindacteurtjes. die kwamen heel erg geloofwaardig over en zijn heel goed geregisseerd door Spielberg.
Visueel is de film een pareltje. Vilmos Zsigmond levert hier prachtig camerawerk en schiet hele mooie plaatjes. De visual effects zien er ook prachtig uit, zeker voor een film van 31 jaar oud!
Het geweldige script en de regie zijn van Steven Spielberg. En deze zijn echt geweldig. Jongensjongens, wat kan die man goed regisseren.
De film is mysterieus, spannend en erg sfeervol. De muziek van John Williams zorgt ervoor dat je nog meer in het verhaal gezogen wordt.
(Alweer) een meesterwerk van Steven Spielberg. Ik doe dit niet vaak maar nu kan ik niet anders, ik geef mijn 5*!
5*
Inmiddels is het 4 jaar later en kan ik opnieuw lachen om een van mijn eigen recensies. Ik herken dat ik rond deze tijd mijn liefde voor films begon te ontwikkelen en steeds meer ontdekte. Ondertussen noem ik mij een ervaren filmkijker en is mijn enthousiasme over deze film ingetoomd. Nog steeds een erg leuke film, maar hij sleept een beetje aan het einde en Dreyfuss draaft een beetje door in zijn rol. Verschrikkelijk als hij heel zijn huis overhoop haalt om
die berg te bouwen. Audiovisueel echter zeer mooi en een glansrol voor dat kleine mannetje. En de talloze verwijzingen naar zowel nieuw Hollywood (Ten Commandments o.a.) en Nouvelle Vague (Truffaut!) zijn erg leuk.
Toch nog voordeel van de twijfel, 4*.
3,0
[permalink] geplaatst op 6 april 2012, 13:42 uurSteven Spielberg is nooit echt een favoriet van me geweest. Toch heeft Close encounters destijds wel heel veel indruk op me gemaakt. Het is heel lang geleden dat ik de film voor het laatst gezien had, ook al herinner ik me nog alles uit de film. Maar inmiddels vind ik het wel een heel mager verhaal en erg ongeloofwaardig. De film moet het toch vooral hebben van het visuele spektakel en z'n grootsheid. Typisch Spielberg.
De film weet echter wel nog steeds van begin tot einde te boeien.
3,0
[permalink] geplaatst op 6 april 2012, 15:08 uurDestijds gehyped, maar hij valt nogal tegen. Bij vlagen saai, onlogische verwikkelingen en op het eind met die aliens is ook zo overdreven en ongeloofwaardig.
[permalink] geplaatst op 15 mei 2012, 12:16 uurRichard Dreyfuss die temidden van een stel ondermaatse mede acteurs een doordraaiende man moet spelen.
Close encounters of the third kind bleek bij lange na niet de mooie SF klassieker die ik had verwacht. Een wat slap, zichzelf voortslepend verhaal, behoorlijk achterhaalde special effects.
Het begint redelijk en er ontwikkeld zich een aardig verhaal. Al snel ontaard het echter in een sterk stereo-type film met wat, weinig bijdragende, neve- plotjes (liefdesverhaaltje, franse onderzoeker).
Het werkt allemaal toe naar een 'grande-finale' die een enorme deceptie wordt. Het bood me een beetje een gevoel alsof de makers een idee of hoofdlijnen hadden en er nog een einde ontbrak wat er gaandeweg het filmen snel nog aan is verzonnen.
Wellicht baanbrekend en toonaangevend in 1977, maar anno 2012 hopeloos verouderd. Dat kan niet als rechtvaardig excuus worden gebruikt, aangezien dat voor bijvoorbeeld 2001: A space Odysee in zeer veel mindere mate geldt.
[permalink] geplaatst op 15 mei 2012, 13:30 uurRichard Dreyfuss die temidden van een stel ondermaatse mede acteurs een doordraaiende man moet spelen.
Close encounters of the third kind bleek bij lange na niet de mooie SF klassieker die ik had verwacht. Een wat slap, zichzelf voortslepend verhaal, behoorlijk achterhaalde special effects.
Het begint redelijk en er ontwikkeld zich een aardig verhaal. Al snel ontaard het echter in een sterk stereo-type film met wat, weinig bijdragende, neve- plotjes (liefdesverhaaltje, franse onderzoeker).
Het werkt allemaal toe naar een 'grande-finale' die een enorme deceptie wordt. Het bood me een beetje een gevoel alsof de makers een idee of hoofdlijnen hadden en er nog een einde ontbrak wat er gaandeweg het filmen snel nog aan is verzonnen.
Wellicht baanbrekend en toonaangevend in 1977, maar anno 2012 hopeloos verouderd. Dat kan niet als rechtvaardig excuus worden gebruikt, aangezien dat voor bijvoorbeeld 2001: A space Odysee in zeer veel mindere mate geldt.