The Secret Life of Words (2005)

Het gaat hier om een film die hoofdzakelijk bestaat uit de interactie tussen de verschillende personen op het booreiland en de gesprekken tussen de verpleegster en de patient.
Normaal ben ik niet echt gecharmeerd van een praat film.
Dit is een uitzondering omdat de verhalen die vertelt worden over hun levens zeer boeiend zijn. Het einde is onvoorspelbaar en goed afgewerkt.
3,5 ster van mij.

Dit is een erg goede film.
Het duurde inderdaad best lang voordat ie op gang kwam,had hem al bijna uitgezet,maar toch word je op de een of andere manier weer helemaal in de film "gezogen"
Ook een 3.5 van mij

Ik heb altijd een zwak gehad voor Sarah Polley. Ik denk dat dit echte een geweldige film is voor haar.

http://www.apple.com/trailers/independent/thesecretlife...

Mooie trailer ook, met muziek van Anthony.

Super film, echt een aanbeveling heel ontroerend.
4,0........ Sarah Polley speelde echt super.

Ik kan me heel goed voorstellen dat deze film door velen goed gewaardeerd wordt. Heeft alle ingredienten van goed drama.
Toch wist het me niet te pakken.
Ik ergerde me aan Sarah Polleys geslotenheid en afstandelijkheid. Daardoor kon ik niet goed wennen aan het trage verteltempo.
Ook heb ik liever een echte Oost-Europese actrice voor die rol, hoewel ze het prima deed.
Op het einde wordt duidelijk waar de geslotenheid vandaan komt. Maar dat kwam te laat voor mij.
Aantal ontroerende scenes. Tim Robbins de ruwe bolster die ontdooit bij deze mysterieuze vrouw. De overige bootgasten waren mij beetje te arthouse 'raar'.
2 sterren

Mooie rustige en ingetogen dramafilm met goed acteerwerk.
Er zaten een paar stukjes in de film die ik niet zo boeiend vond maar de goede scenes maken dit allemaal weer goed.

Mooie film!

Een film waar het 'vuur' in de staart zit. Hiervoor wordt goed naar de climax toe gewerkt, al is die nou ook weer niet al te verrassend misschien. Hannah's verhaal, verteld aan de rand van Josef's bed, was zeker wel schokkend te noemen!

Het verhaal wordt inderdaad op een mooie, rustige en ingetogen manier verteld, waar ik de gehele speelduur geboeid naar heb kunnen kijken. Nergens kakte het, wat mij betreft, ergens in.

Dit komt vooral door de sterke prestaties van Polley en Robbins. Zelfs haast de gehele film liggend in zijn bed, weet Robbins zijn karakter mooi tot 'leven' te brengen. Maar Polley is misschien nog wel sterker als de zwijgzame Hannah. Haar accent kwam op mij zeer overtuigend over en ook haar hele personage was intrigerend om te aanschouwen.

De relatie tussen de twee is moeizaam, maar gaande weg geeft Hannah zich meer en meer blood en wordt ze meer en meer opener naar Josef toe.

Wat me wel wat bevreemde was het voice-over stemmetje. Ik kon niet helemaal plaatsen wie dit nu moest zijn?! Iemand hierover misschien een idee?!

Verder was dit voor mij een zeer interessante film, die me absoluut niet is tegen gevallen!

4 sterren

Adembenemende film over "damaged people". Er zijn schitterende, doorleefde hoodrollen van Tim Robbins en Sarah Polley. De film steekt vol metaforen (boorplatform, golven die tegen het platform blijven slaan,...) en weet je tot de laatste minuut vast te houden. Ook de soundtrack steekt vol goede muziek: Paolo Conte, Tom Waits, Anthony and the Johnsons, David Byrne,... Een pareltje!

Ik heb de film net bekeken en ik ben behoorlijk onder de indruk, ik heb lekker mee zitten janken en kwam tot de conclusie dat de film terecht 4 Goya's heeft mogen ontvangen. Ik vind Tim Robbins een geweldige acteur en dat werd weer bevestigd, Sarah Polley mag er ook zijn maar ik heb nog maar 2 films van haar gezien (My life without me en deze) Kortom PRIMA FILM, MOET JE ZIEN.

Erg mooi ingetogen drama, waar Robbins weer eens laat zien wat een geweldig (en naar mijn mening ondergewaarderde) acteur hij is. Polley had ik nog nooit gezien (tenminste, niet dat ik het me kan herinerren), maar ook zij levert een hele goede prestatie af. De film komt langzaam op gang, maar zo halverwege pakt hij je bij de strot, zoals ik zelden meegemaakt heb! Ik had de mazzel om deze film voor twee Euro vijftig te kunnen kopen en dat is waarschijnlijk de beste twee Euro vijftig die ik ooit heb besteed. 4,5 *

film gezien. wat spannnnnnnnnnend . verhaal komt heeeeeel snel op gang. wat een vervelende film .

Ik zat ook met deze vraag, ik dacht eerst een dubbele persoonlijkheid... of die vriendin van d'r waar ze mee terug naar haar geboortedorp was gereden? Ik vond dit een rare toevoeging aan de film.

Lange film en hij was voorbij voor ik er erg in had. De film "pakte" mij dus. Geweldig acteerwerk. Aanrader.

De film sleept vlak en loom aan tot ruim over de helft. Als dan het bedoelde schokeffect gelanceerd wordt is de kans groot dat je al enigszins apatisch zit te kijken. En dan wacht nog een ongeloofwaardig einde.

Nee, het was wel te doen maar echt goed vond ik dit niet. De acteerprestaties waren oké maar hielden het wankele verhaal amper overeind. Sterkste moment is wanneer er op gehamerd wordt hoe snel gruweldaden tegen massa's mensen vergeten worden.

Het geheel krijgt een krappe 7 van mij.

The Secret Life of Words gaat over wat niet gezegd wordt en waarover gezwegen blijft. De verwijzing naar 'Ways of Seeing' van John Berger past daar naadloos bij: niets staat op zichzelf, de manier waarop wij de dingen zien, wordt beïnvloed door wat wij weten of geloven.

Twee gebroken zielen, die je uiterst langzaam dichter bij elkaar ziet komen, vertellen zeer subtiel, verbaal en non-verbaal, 'verhalen' over omgaan met een pijnlijk verleden, over apathie als bescherming tegen dat verleden en over de mogelijkheid om opnieuw te leren leven.

Deze film vertelt veel meer over het leed wat oorlog aan kan richten dan alle uiterst explosieve oorlogsfilms die ik tot nog toe gezien heb.

Hangt een beetje tussen een arthouse- en bioscoopfilm in en over de gehele linie zeker de moeite waard. Jammer dat het op sommige momenten too much wordt. Alsof de zieligheid van Hanna of het idiote gedrag van 'de golventeller' nog even aangedikt moet worden. Los daarvan knap opgebouwd naar een climax van twee imposante levensverhalen. Het einde had van mij wel open mogen blijven. Was denk ik krachtiger geweest en dat kost de film was mij betreft een puntje.

Mooi drama dat even de tijd nodig heeft om op gang te komen, maar uiteindelijk volledig de moeite waard is. Een kinderstem leidt het verhaal in, maar wat je daar precies mee moet doen is me de hele film een raadsel gebleven. Ook had ik tijd nodig om te wennen aan Sarah Polley (wie ik kende van de mooie rol in My Life Without Me) met accent, het stoorde in het begin best wel een beetje. Als Hanna (Polley) verpleger wordt van Josef, die door een ongeluk bij het boren tijdelijk blind en flink verwond is, stijgt het niveau van de film aanzienlijk. Tim Robbins speelt een bijzonder sterke en ook humoristische rol, en tussendoor is het ook genieten van een kleine bijrol van topacteur Javier Cámara. Het bijzondere van de film ligt in de relatie tussen de afstandelijke en vreemde Hanna en de tijdelijk blinde Josef. De woorden die gewisseld en niet gewisseld worden krijgen steeds meer betekenis - op een gegeven moment zelfs heel heftig -en er ontstaat iets heel moois tussen die twee. Filmstijl is erg rustig maar niet echt bijzonder, maar dit is dan ook een film waar het verhaal moet spreken. Muziek voegde wel zeker wat toe, zeker met het schitterende All The World is Green van Tom Waits. Regisseuse Isabel Coixet, tevens de regisseuse van My Life Without Me, schetst hier weer een mooi en eerlijk plaatje.

3,5*

Normaal hou ik wel van trage films voornamelijk gebaseerd op dialogen. Psychologische films waarbij personages dmv die dialogen zich openen en je een beeld van hun innerlijk en karakter krijgt. (Sunset Limited bijvoorbeeld)
Maar in deze film vond ik de personages te afstandelijk en te oninteressant om geboeid te blijven. Feitelijk waren het ook geen dialogen maar monologen. Er worden verhalen verteld met te veel aandacht aan allerlei zgn emotionele bijzaken. Imo vertelt iemand zo niet een verhaal, althans niet als het spontaan en onverwachts gebeurt. Nu leek het alsof de verhalen al vele malen gerepeteerd zijn en dan nu uit het hoofd worden opgezegd. Het zorgt voor een kunstmatig sfeertje.
Die verhalen van Tim Robbins worden te gedramatiseerd verteld en waren nou niet echt interessant. En natuurlijk was het oorlogsverhaal van Sarah Pollack heftig, maar ik vond het te mager om een hele film hier op te baseren.

Kortom geen boeiende film

Film komt wel heel traag op gang.... en wordt volledig gedragen door de twee hoofdpersonages.
Ik had er wel wat moeite mee..... maar gaandeweg nam de film mij mee... en werd ik ontroerd door het oorlogsverhaal van Sarah Pollack.
Al bij al geen slechte film, maar toch iets te mager om een echte "knappe" film te zijn

ARTE (The Secret Life of Words, donderdag 19 april, 2:20 uur)