Hu Die (2004)

Vrouwelijke regisseurs, het blijft iets aparts. Ik kan er mijn vinger niet opleggen, maar in iets zijn ze steeds herkenbaar.

Yan Yan Mak heeft die typische touch ook, maar legt itt tot veel van haar collegas, meer nadruk op de afwerking. Waar films van vrouwelijke regisseurs vaak erg 'realistisch' zijn, is deze film wat zweveriger.

Opvallend vooral het gebruik van muziek. Overdadig aanwezig, maar goed gebruikt. Het halve Mum repertoire komt zo'n beetje voorbij, maar dat weet de film wel identiteit te geven, aangezien de film en de muziek perfect samengaan. Verder ook visueel erg mooi. Die realistische aanpak blijft als basis dienen, maar is mooi bewerkt en geïnterpreteerd. Resultaat van beide is dat je een lief, schattig en mooi dramatisch filmpje krijgt. Iets knuffelbaars en aandoenlijk, maar dat toch realistisch aanvoelt.

Aardig verhaaltje ook, dat redelijk dramatisch is, maar gezien het audiovisuele gaat dat nooit storen. De film is mooi in balans en komt erg integer over.

Wel grappig is dat wanneer een man deze film zou regisseren (nogal wat naakte - zonder dat het veel prijsgeeft - en stomende lesbische scenes) hij waarschijnlijk meer kritiek op het thema en de uitwerking zou krijgen. Maar verder gewoon een aanradertje. Wie niet vies is van een naief lesbisch avontuurtje met mooi ingewerkt drama kan hier weinig fout mee doen.

4*

Na het zien van Ri Ri Ye Ye vandaag herinnerde ik mij een leuk Chinees gedichtje uit deze film. Bestaat volledig uit dubbele klanken (alla Ri Ri Ye Ye) dus. Vond het best speciaal in ieder geval, al kan dat ook aan de (vrije ?) vertaling gelegen hebben.

Mooie film, hij duurde wel een beetje lang naar mijn gevoel. Ik bleef een beetje met dubbele gevoelens zitten, vooral omdat ik het erg zielig vond voor Ming en ik vond het ook jammer van Jin. Voor de rest erg mooie film, mooie muziek ook.

4 sterren.

In juni verschijnt een Nederlandse DVD van deze film bij Homescreen.

Goed dat je dat zegt! Ik ga hem misschien wel kopen

Eerlijk gezegd had ik meer van deze film verwacht. Het is een prachtig verhaal, maar aan de ene kant is het allemaal wat traag en hoe paradoxaal, aan de andere kant wordt, doordat verleden en droombeelden dwars door het heden lopen, het zo verwarrend dat je er af en toe geen touw aan vast kan knopen.

Weet niet of het aan de versie lag die ik heb aangeschaft of aan de film; maar wat was het achtergrondgeluid belabberd! Ik kreeg hoofdpijn van de achtergrondgeluiden die soms zelfs de dramatische muziek wist te overstemmen (!?). In de kern is het een mooi verhaal over een lesbische vrouw die een jeugdliefde herbeleeft als ze weer verliefd is geworden op een jong meisje. Haar eerste lesbische ervaring eindigde echter met een pijnlijke scheiding tussen haar en de grote geliefde. Heden en verleden gaan via de montage door elkaar heen lopen en creeren zo een fijne dromerige sfeer.