The Godfather: Part III (1990)

Zeer waardige afsluiter, maar helaas niet zo goed als Part I en II. Vooral het einde van de film is fantastisch, en zo wordt de trilogie op een heel mooie manier afgesloten.

Wederom een geweldig vervolg waarin Michael Corleone een desperate poging waagd om op een legale manier zaken te doen. Verhaaltechnisch erg sterk en het sluit ook weer op een logische en geloofwaardige manier aan bij de vorige twee delen. Wellicht iets minder mythisch door de wat modernere setting. Verder een mooie montage tijdens het opera-gedeelte, waarbij de schreeuw van Al Pacino op het einde door merg en been gaat.

Erg mooi, goede afluiter van een sublieme film reeks!
Erg bijzonder dat deze reeks na al die jaren en zo vaak kijken toch blijft boeien.
Wordt gewoon telkens weer in de film meegezogen.
Mooi om te zien hoe Michael vanaf het begin probeerd wat anders te worden dan zijn vader, hij wil alles legitiem maken.
De wereld waar hij uit wil laat hem echter niet zonder slag of stoot gaan, ook moet hij meer nog dan zijn vader vrezen voor zijn leven en dat van de zijnen, hij zet dan ook alles op alles om zijn "family" te beschermen.
Het gevolg is dat hij tegen wil en dank veel geweldadiger dan zijn vader wordt, die strijd van hem wordt vooral in dit deel erg duidelijk naar voren gebracht.

Er wordt door alle acteurs weer erg goed gespeeld Al Pacino zet in deze reeks wel de rol van zijn leven neer!
Ook Talia Shire speelt als Connie erg goed.
Andy Garcia als nieuwkomer past erg goed in de film
Alleen Sofia Coppola is erg slecht als Mary Corleone, snap niet dat ze dat meisje zo´n rol hebben kunnen geven, erg ongeschikt.
Ze heeft een vreselijk stemgeluid, geen uitstraling en is volgens mij alleen gecast omdat ze de dochter is van, jammer!
Verder gewoon weer een meesterwerkje deze film!

En Talia Shire omdat ze de zuster is van Coppola?

Ik vind die kritiek van nepotisme een beetje té voor de hand liggen. Ik denk dat Coppola slim genoeg was om niet zijn eigen film om zeep te helpen met een blinde liefdesvlek.
En de gustibus et colribus … ik vind haar net prachtig. Ze heeft nog die uitstraling van een onzeker meisje dat net komt kijken. Die wat naïeve adoratie van heer vader (in schril contrats met de broer) is haar p het lijf geschreven. Ze is ook geen doorsnee Hollywoodpoppetje. Apart is ze zeker.
Zij hoeft geen charisma te hebben (in de film), ze is een ontluikende bloem. Ik vond haar het meest gevoelig en het meest aandoenlijk.

En ze heeft achteraf met haar eigen werk ook bewezen dat ze wel degelijk personality heeft. Jammer dat ze niet meer acteert

Epische scene inderdaad, en zelfs zonder geluid durf ik te wedden dat de scene alsnog inslaat als een donderslag bij heldere hemel, puur door de manier waarop Pacino acteert en overkomt. Maar met die schreeuw erbij....tja dat maakt ontzettend veel indruk. Ik kon het gelukkig nog wel drooghouden deerentegen . Voor mij gewoon een geniale afsluiting van een geniale trilogie, ook al is dit deel over z'n geheel gezien net ietsjes minder dan de 2 voorgangers.

Dit is een mooi einde aan de trilogie, respectvol naar en in lijn met de eerste twee delen. Het niveau haalt het net niet bij de eerste twee, maar de film is nog altijd beter dan verreweg de meeste andere misdaadfilms (en andere films..).

Deze film heeft bijna net zo memorabele scenes als de eerste twee films:
- de operascene met de dramatische afsluiting op de trappen
- de helicopteraanval

En wat te zeggen van de volgende quotes:

Vincent Mancini: Don Lucchesi, you are a man of finance and politics. These things I don't understand.
Don Lucchesi: You understand guns?
Vincent Mancini: Yes.
Don Lucchesi: Finance is a gun. Politics is knowing when to pull the trigger.

Michael Corleone: Just when i thought i was out they pull me back in!

Kay Corleone: You know, Michael; now that you're so respectable, I think you're more dangerous than ever. I liked you better when you were just a common Mafia hood.

Michael Corleone: Never hate your enemies. It affects your judgment.

Derde en laatste deel van de 'the Godfather' trilogy en naar mijning ook de minste. Wat een manco is bij deze film is de moderne tijd die hier, in tegenstelling tot deel twee, nogal bruusk erin wordt gebracht. Weg is de mooie, oude sfeer, de oude straten, gebouwen, auto's kleding enz. Waar je in deel 2 en zeker deel 1 kon wegdromen in een andere tijd, is dat hier verdwenen. De acteurs en het acteerwerk vind ik in deel drie ook een stapje terug. In plaats van Brando in deel 1 en De Niro in deel twee, is de grote acteur naast Pacino.........Andy Garcia. Toegegeven, hij speelt zijn rol niet slecht, maar niet met het gevoel en kwaliteit als de beide eerder genoemden dat deden. Waar zij een sfeer bepalende performance neer wisten te zetten, wordt de rol van Sonny's zoon Vincent wat stereotype neergezet. Dat ligt wellicht deels aan het script, maar toch ook wel aan zijn performance, moet ik zeggen. Mantegna als Joey Zasa vind ik zwak. Sofia Coppola....tja, een gevoel van 'familie van de regisseur, vandaar' kon ik niet onderdrukken. De manier waarop ze acteerd een speech te geven is echt een minpunt in deze film. Eli Wallach als de oude Altobelli vind ik dan weer erg sterk. Maar het manco van het ontbreken van een waardige top-acteur naast Pacina heeft impact op mijn waardering. Het was een van de aspecten die van deel een en twee zo'n top maakten. Pacino vervult zijn rol van gevestigde mafia-baas, die poogt de boel legitiem te maken, goed. Zijn aanvallen van suikerziekte vind ik een beetje een overbodig ingredient in de film. Het lijkt alsof dat er bij is gehaald om inzichtelijk te maken dat hij werkelijk ouder is geworden en zwakker is dan hij wil lijken, maar dat was visueel ook al duidelijk. Daarnaast speelt hij de verzwakkende, meer kwetsbare (ook mentaal) Michael Corleone goed genoeg dat dat hele suiker-gedoe (en die biechtscene) overbodig zijn.

Ook de hele business deal met het Vaticaan doet wat aan de sfeer af. Dat had nog heel wat kunnen worden door daar een sterke acteur van naam neer te zetten als het 'kwade kerkelijke genie', maar dat is niet gedaan. Als opvolger van de uitmuntende Duvall is er nu een rol voor Hamilton. Niet slecht, niet goed. In ieder geval niet van hetzelfde niveau.

Ik vind deel drie, al is het op zichzelf staand een goede film, de minste van de drie, om de al genoemde redenen.