Alexis Zorbas (1964)

Zelden werd een acteur zo vereenzelvigd met zijn personage als Anthony Quinn met dat van Alexis Zorbas. Hoewel deze zwart-witfilm enkele behoorlijk grimmige scènes heeft, slaagt Quinn erin om de kijkers een blijvend goed gevoel te bezorgen. Dankzij deze film én vooral de muziek van Mikis Theodorakis, raakte ook de sirtarki wereldwijd bekend. Deze film werd maar liefst zeven maal genomineerd, maar won slechts drie Oscars, waaronder die voor beste vrouwelijk bijrol gespeeld door de Russische Lila Kedrova... 5*

Heb hem voor een paar jaar op ARD gezien, en hij was inderdaad 'Duits' gesproken. In één woord: afschuwelijk. Hopelijk heb jij meer geluk Ingrid...

Zeker wel een indrukwekkende film, deze film die jarenlang een legendarische naam had bij mij.
Leuk om Alexis Zorbas dan eindelijk eens te zien.

Prima film. Het verhaal is simpel, maar wordt met verve uitgewerkt. De passie en de intensiteit is er, met name bij hoofdrolspeler Anthony Quinn. Leuk om hem eens te zien in zijn legendarische rol, zo vlak na het zien van La Strada (1954), waar hij ook al zo sterk aanwezig was.

Deze film roept zeker wel op tot passie en vreugde, hoewel er ook enkele (zeer) grimmige passages in zitten. Vooral de intense eerste, nachtelijke, dansscène met Quinn mag er wezen.

Wat ik zeker erg fraai vond, was de muziek, die ook al zo’n legendarische naam heeft. De (verpopte) Griekse muziek van Theodorakis klinkt zo prettig, dat ik de film een tweede keer heb gekeken, alleen al voor de muziek. De bouzouki vind ik sowieso wel een heerlijk klinkend instrument. Op zoek naar de soundtrack dus!

Deze film is dus gebaseerd op een boek, van dezelfde schrijver als het boek The Last Temptation of Christ. Misschien maar eens opzoeken, die boeken. Lijkt me sterk leesvoer.

Mijn cijfer ligt tussen de 3,5 en de vier. Alleszins een fraaie klassieker dus.

Ha, dat had ik ook. Zorba the Greek heeft iets monumentaals. Griekenland associëer ik niet alleen met de Oudheid, het gooien van borden en gyros, maar ook met de sirtaki en daarmee gepaard de thema-muziek van Zorba the Greek.

De muziek is dan ook een zeer belangrijk onderdeel van de (beleving van de) film. Veel memorabele scenes kent de film: de scenes tussen Papas en Bates, de belegering + moord op Papas, de nachtelijke dansscene, de bomen-roetsj-baan, en de finale natuurlijk, maar ook heel veel onmemorabele. Dat is het grootste mankement van de film. Niet iedere scene is prachtig, of is nuttig, of blijft hangen. En dat is jammer voor zo'n epos.

Zorba the Greek is tevens de film waar de 4 hoofdrolspelers voor altijd aan verbonden zullen blijven. Zelfs Quinn (ondanks zijn rollen in La Strada en Lawrence of Arabia) maakte zich hierdoor onsterfelijk.

Een klassieker die gezien mag worden, maar op dit moment toch maar 3,5*. Er mist iets.... En dat gemis wordt ook duidelijk op de dvd waar een alternatief begin opstaat. Zorba the Greek als bebaarde God die beschikt over de mogendheid mensen te sturen ofwel naar de hemel ofwel de hel. Wat een fantastische (hilarische) scene, die anno jaren 60 nog te 'not-done' was. Jammer.

Zo keken wij er ook naar. De hele film kon mij nog wel redelijk boeien, in tegenstelling tot mijn gezelschap, maar we waren het er in ieder geval over eens dat je enkele scenes waarschijnlijk nooit meer zult vergeten.

Het langdradige begin helpt in dezen niet echt, de stukken bij Kedrova zijn zelfs ronduit vervelend, het uitstapje van Zorba in de nachtclub wel grappig maar overbodig. Gelukkig maakt met name Quinn er iets moois van, en kent de film de memorabele momenten die hierboven staan beschreven.

Ik twijfel tussen 3 en 3,5... doe toch maar het eerste dan.

Overigens genomineerd voor 7 oscars, Kedrova won hem, Quinn niet. Verder oscars voor Art Direction en Camera, categorieën die in die tijd blijkbaar werden opgedeeld in kleur en zwart/wit.

Deze film heb vroeger gezien en de scene waarin de kamer wordt leeggeplunderd is me sindsdien wel bijgebleven.

Ja, die vergeet je nooit. Vreselijk eng, die dorpsgemeenschap.
Prachtige film overigens. Geen moment verouderd. unieke sfeer door het mooie gebruik van zwart-wit, knap camerawerk, geweldige acteerprestaties, de muziek. Soms wat stroeve montage, maar voor de rest niets op aan te merken.

Heel punt er af. De film irriteerde me bij vlagen.

Dat dorpse plattelandsgeneuzel de hele tijd. .

toch maar 5*