They Drive by Night (1940)

Voorlopig de minste film die ik heb gezien van Walsh.
Zeker niet zo goed als Walsh' zijn meesterwerk "White Heat" en ook minder dan "The Roaring Twenties" en "High Sierra". De cast met Raft, Bogart, Sheridan en Lupino doet het wel leuk, maar echt bijzonder wil het maar niet worden. Lupino maakte op mij nog de meeste indruk.

3*

Zou hier het Grindhouse-idee begonnen zijn? De film wil het zelf misschien niet toegeven, maar stiekem is dit gewoon twee films in een. De eerste drie kwartier krijgen we een maatschappelijk drama voorgeschoteld over twee vrachtwagenchauffeurs (Raft en Bogart) die onder barre omstandigheden financieel het hoofd boven water proberen te houden. Maar na 3 kwartier komt er héél abrupt een soort van einde aan dit verhaal en stappen we ineens een heuse film-noir binnen met typisch plot. De twee hoofdpersonen van deel 1 worden gedegradeert tot bijrollen (Bogart krijgen we zelfs nauwelijks nog te zien) en Ida Lupino, die nauwelijks in de eerste drie kwartier zat, neemt het over. Weg drama, enter misdaad. God mag weten waarom er voor zoiets geks gekozen is. Het werkt niet echt goed voor het eerste verhaal, waarbij ineens een hoop plotonderdelen stil vallen.

Dat is jammer, want verder is dit een prima film met een zéér indrukwekkende Ida Lupino. Ik kende haar alleen van naam en vooral als een van de eerste vrouwelijke regisseurs, maar wat kan ze goed acteren. Raft is goed, niet meer dan dat. Bogart is prima op zijn plek als goedzak, maar zijn rol blijft uiteindelijk wat te ongebruikt. Ann Sheriden krijgt aanvankelijk veel goede scènes waarin ze uitstekend speelt, maar haar rol verdwijnt na een half uurtje een beetje uit het zicht.

Verder genoeg goede scènes voor een goede score. Zeker het tweede verhaal is zeer vermakelijk. Maar als het gewoon twee films waren geweest die volledig uitgewerkt waren dan hadden ze misschien beiden 4* gehad. Nu wordt het 3,5*.

Wel een beetje vreemd dat deze film ons probeert wijs te maken dat vrachtwagenchauffeur het meest gevaarlijke beroep ooit is. Als de mannen weer wegrijden reageren hun vrouwen alsof hun echtgenoten in het leger erop uitgestuurd zijn om over een mijnenveld te gaan rennen of zo. Iedereen lijkt te denken dat als je vrachtwagenchauffeur bent je gewoon ernstig móét verongelukken. Flauwekul in mijn ogen.

Ik vind de 'They Drive By Night' DVD tov vele andere DVD's erg prijzig, zowel de R-1 als de R-2 release. Komt dat soms vanwege naam H. Bogart en/of top-cast?

They Drive by Night is wederom een prachtige filmklassieker van Raoul Walsch die ik persoonlijk ongeveer even goed vind als High Sierra maar die het misschien net niet haalt bij The Roaring Twenties. De film kent een eigenaardige mix van tragedie, drama, komedie, misdaad en ook een beetje romantiek.

Je krijgt gedurende de eerste helft van de film het verhaal te zien dat begint met twee truck-chauffeurs die het willen maken in hun branche door ontslag te nemen bij hun oude werkgever. Wat daarna komt is iets helemaal anders, zo schakelt de film over naar een intens liefdesverhaal waarin misdaad en drama centraal staan. Op zich is die omschakeling goed gelukt, al is het wel jammer dat men het personage Paul Fabrini (gespeeld door Humphrey Bogart) bijna weglaat uit het verhaal terwijl het er in het begin nog naar uitzag dat hij mee de hoofdrollen deelt. Maar George Raft zette zijn hoofdrol zeker zo schitterend neer als de sypathieke truck-chauffeur die zijn geluk weet te maken. Hetzelfde kan gezegd worden over Ida Lupino die haar rol ook indrukwekkend neerzette als jonge, getrouwde vrouw die steeds meer geobsedeerd geraakt door Joe Fabrini (George Raft).

De cast was dus schitterend en het verhaal was wat eigenaardig maar daarom nog niet slecht. Verder ook nog een (kleine) vermelding voor de effecten en het camerawerk / montage. Want alles werd mooi in beeld gebracht, zo hing de camera dikwijls ter hoogte van de banden van de vrachtwagen of werd een telefoongesprek leuk in beeldgebracht door het scherm te splitsen (zodat de twee zichtbaar waren) d.m.v. een elektriciteitspaal.

Een aardige drama uit de vroege jaren '40.

3.5 sterren

Matige, langdradige 1e helft en matige performances, op die van Ida Lupino na, geweldig. Zodra Ida verschijnt lijkt het wel (in positieve zin) een andere film. Desondanks begrijp ik de hoge waardering niet. Ook de docu. op de DVD kan daar niets aan veranderen.
IMDB * 6/10.