Voces Inocentes (2004)

De film kreeg 12 Awards en nog eens 9 Nominaties. Dat zegt ook veel!
Innocent Voices (2004) - Awards - imdb.com

Deze film is niet zo bekend gemaakt door het echte verhaal dat deze film is. Hij grijpt naar je keel dat zoiets kan. Kinderen van 11 jaar dat uit scholen word weggehaald om in oorlog te gaan. Wat op het laatste gebeurt in het waar verhaal grijpt je helemaal dicht, dat zo iets kan gebeuren. Deze film heb ik gezien op prime festival. In het overzicht programma staat er dat ook vandaag, dienen meer dan 300.000 kinderen in de legers van meer dan 40 landen. Deze film is zeer realistis, Het laat zien wat echte oorlog is. Deze film vondt ik persoonlijk de beste film die ik dit jaar heb gezien, hoe hard hij ook is.

Deze film verdient meer bekendheid!

Ik heb 'Wit Licht' niet gezien, dus ik mag dit eigenlijk niet zeggen (maar ik doe het toch, op intuïtie!): "Wit Licht haalt het niet bij deze film!"

Zeer schrijnend. Luis Mandoki portreteert de kinderen ook ècht als kind, waadoor de boodschap des te keiharder wordt. Deze film zal me wel even bijblijven, denk ik!

Ik moet zeggen dat het daar in El Salvador wel vaak regent! Poeh, hé! Deze film strijdt met Angela's Ashes om de titel:'regenachtigste film allertijden!'

ja daarom gaan we hem vanavond zien ja toch?

Prachtige film over oorlog, één van de wreedste dingen in de wereld. Niet alleen het concept en het verhaal is goed, alles is ook nog eens tot in de puntjes tot in de perfectie uitgewerkt. En ook het acteerwerk is fantastisch. Hier weet ik niet veel negatiefs over te zeggen !

Kijk, het kan dus ook authentieker. Voor een film (deels) over kindsoldaten hoeft geen westers gezichtspunt nodig te zijn. Deze verfilming van een autobiografie van een jongen die in de jaren '80, toen de burgeroorlog in El Salvador bezig was, het echt meemaakte.

Erg knap aan de film is dat de film ook de veerkracht van mensen en dan vooral die van kinderen toont. De oorlog om je heen zorgt niet dat je compleet ophoudt met leven. Er wordt nog steeds gespeeld, gelachen en gedroomd.

Enige smetje op de film is dat er zo nu en dan uit de Hollywoodtrucendoos gesnoept wordt, terwijl de film dat nadrukkelijk niet nodig had. Soms iets te veel slowmotion beelden, sentimentele muziek en momenten als het moment dat Chava geëxecuteerd dreigt te worden en last minute ineens gered wordt of kort daarna het moment dat Chava een machinegeweer oppakt maar niet kan schieten op zijn voormalige vriendje hebben heel nadrukkelijk de timing van een hollywoodfilm en voelen daarom juist onecht aan. Iets rauwer en iets subjectiever en ik had de film nog beter gevonden.

3.5*

Na het zien van deze recensies had ik hem aangeschaft via amazon. Ik moet zeggen ik heb er geen spijt van. Een mooie film met goeie acteerprestaties. Extra indrukwekkend is natuurlijk dat het verhaal waargebeurd is.

@ Starbright Boy kijk eens voor de grap naar de filmografie van Luis Mandoki. Dan weet je toch genoeg.

erg indrukwekkende film... kan het niet anders zeggen. heb hem net gekeken en moet hem nog even te laten bezinken.. maar het mooie aan deze film is zoals al eerder werd gezegd inderdaad de veerkracht van de mensen die in oorlogstijd zo onder druk staan. en de ' gewone' kinder momentjes die een kind van 11 ook al is het oorlog dient te hebben..

Vooral het 1ste uur een redelijk aangrijpende film. Inderdaad, goed om eens te zien dat het leven in tijden van oorlog gewoon ( noodgedwongen ) doorgaat, hoe onzeker je ook van je leven bent. Ik ben het wel met Starbright Boy eens dat de film zich soms wat verliest in te gemakkelijk Hollywood sentiment ( o.a. de plotselinge op 5 seconden na goed getimede redding van de hoofdrolspeler ) wat hier eigenlijk niet op zijn plaats is, het is alsof je dan naar een veredelde b versie van Idi i Smotri zit te kijken. Een 3,5*

Sluit me aan bij Starbight boy. De verdienste van de film ligt met name in het presenteren van een rauw verhaal in een wat minder bekende setting, de tragische burgeroorlog in El Salvador. Door zich te richten op de onschuld van de tussenpositie (zowel die van de kinderen als de 'gek'), lijkt Mandoki vooral een anti-oorlogsfilm te willen maken: slachtoffers zijn altijd kinderen. Overigens is dat een terugkerend element in de recente burgeroorlogen van Latijns-Amerika, dorpsgemeenschappen die tussen guerilla's en het regeringsleger komen te staan en op bizarre wijze worden betrokken in het conflict.
Opvallend is overigens hoe mild Mandoki de guerilla's neerzet in dit verhaal, tegenover het wrede leger dat ook nog eens door de VS wordt gesteund, financieel en door training, ook wel bekend als een van de grootste schandalen in de Amerikaanse buitenlandse politiek uit die jaren.

Goed, vooral door die relatief onbekende setting dus erg interessant, en het is allemaal ook erg aangrijpend, maar wellicht iets te. De Hollywoodsaus is dik zo nu en dan, de kinderen vroegwijs (dat liefdesverhaaltje ligt er echt te dik bovenop) en iets te onschuldig en de climax... ach. Het mag in dit geval, daar houden we het maar op.

Herziening van deze anti-oorlogsfilm van Luis Mandoki.

Een anti-oorlogsfilm zeg ik, maar verder niet politiek doorgrondend. Eerder een film die vooral weet in te spelen op de emoties van de kijker door populistisch uit de hoek te komen. Vooral bij mijn eerste kijkbeurt lag deze film me nauw aan het hart.

Nu nog, maar in mindere mate. Begon me lichtjes te irriteren aan het Hollywood-sentiment, en kreeg hierdoor af en toe een geforceerd gevoel. Het zou al geholpen moesten enkele scènes eruit geknipt worden. Vooral dat subplot met het liefdesverhaaltje tussen Chava en dat meisje dan. Het ligt er dubbel en dik op af en toe.

Maar na het tweede deel toe verdween het geforceerd gevoel langzamerhand; het is nogal moeilijk je emoties te betwisten als kinderen geëxecuteerd worden. Verder verre van de beste scène trouwens, want Mandoki weet een Hollywood-cliché te gebruiken; Chava wordt op het laatste nippertje gered.

Naar het einde toe vond ik het ook zeer ontroerend. Niet alleen het platgebrande dorp, of de dood van vele personages, maar vooral ook de politieke insteek dat Mandoki toepast op het laatste moment. "Ik wil niet naar de Verenigde Staten, maar als ik hier blijf zullen ze me doden". Blijft een ontroerend citaat.

4,0*

Mooie meeslepende film over een thema dat steeds aanspreekt, kinderen in oorlogstijd.

Ik had een verhaal verwacht over kinderen die hun onschuld verliezen, maar veel eerder gaat het over onschuld die intact blijft, ook in oorlogstijd. De kogels vliegen hen regelmatig over de oren, maar dat weerhoudt hen niet verliefd te worden, in de rivier te gaan spelen en een centje bij te verdienen. Het zijn ook die eenvoudige taferelen waar de film het voornamelijk van moet hebben, als in een soort 'Het leven zoals het is: oorlogstijd'.

De jongen die Chava speelt doet het opvallend goed. Hij kan erg overtuigend overkomen in zowel de rustige als de brutale scenes. Een ander sterk punt is de fijne bijpersonages, die de film behoorlijk charmant maken.

In de berichten boven me lees ik dat het sentiment een kritiek is op de film. Ik denk dat je daar moeilijk om heen kunt in een film die over kinderen in oorlogstijd handelt. Zeker wanneer de film duidelijk als bedoeling heeft enerzijds de mensen te onderstrepen die tegen hun wil in het conflict betrokken worden en anderzijds het hele conflict scherp veroordelen. Ik heb me er alleszins niet aan gestoord.

4*!