A Prairie Home Companion (2006)

nou ik denk dat deze film geen topper gaat worden
hoewel ik toch gek ben van lindsay zal dit denk ik een tegenvaller worden
mij lijkt het ook een ouderwetse film
ik zal de reacties wel zien of het een leuke film is misschien kijk ik hem nog wel....

Voor de mensen die de show kennen lijkt mij dit heel aardig.

leuke film
maar niet echt waar het type film waar ik van hou.

het lijkt inderdaad op een klassieke film..

7.5 op IMDb?! Ik vond de film echt waardeloos en heb hem maar na een uur en een kwartier afgezet. Het ging serieus nergens over. Ik houd al niet van dat zang en of de verhaallijnen backstage nou zo geweldig waren? Nee...

*1

Het verhaal is vooral op improvisatie gebaseerd en dat is te merken. De acteurs hadden er lol in, maar ik had daar beduidend minder last van. Ergernis maakte zich al snel van mij meester.

Hoedt U zich voor de dag dat Meryl Streep leuk gaat zitten doen. Uit de volstrekt onduidelijke rol van Kevin Kline is op te maken dat de hoogbejaarde Altman het zelf eigenlijk ook niet meer precies wist en maar beter gewoon geen film had kunnen maken.

Woody Harrelson is de enige die talent voor komische rollen heeft en dankzij hem krijgt de film nog net 1*.

Nou nee hoor, Geen Lindsay Lohan-generatie. Een acceptabele cast die uit eerbied improviseerde voor een hoogbejaarde man die maar beter geen film had moeten maken uit respect voor zijn oeuvre.

Wel een vreemde gewaarwording om naar Altmans laatste fiml te kijken. Een beetje nostalgisch werd ik ervan, wat dat betreft had hij het onderwerp niet beter kunnen kiezen.

Het is wél een typische Altman met zijn ensemblespel, zwierige camera en thematiek. Niet een van zijn beste, maar toch de moeite waard, omdat je nog een keertje mee mag kijken met de "grootmeester" van dit 'genre'. De verwikkelingen zijn nauwelijks vermeldens waard en het aansnijden van enkele "echte" thema's in de film, zoals dood/zelfmoord, economische belangen etc komt niet echt uit de verf.

Met name Garrison Keillor vond ik erg sterk (maar hij speelt zo ongeveer zochzelf denk ik???). Ook vaste kracht Lily Tomlin is fijn om aan boord te hebben.

PS: Volgens mij was dit mijn eerste film waarin Lindsay Lohan meedeed

Een prachtig einde voor een groots regisseur. Het lijkt bijna bewust, dat zijn laatste film enkel gaat over muziek en het afscheid van een voorbije tijd, symbolischer kan haast niet.
Het is een typische Altman-ensemblefilm, met veel absurde personages die een heel verleden met zich meeslepen, maar de film zelf is opvallend sober: behalve een paar kleine zijverhaaltjes blijft het allemaal vrij braaf hangen rond het gegeven van de show, de liedjes, en de onafwendbare toekomst ervan. Af en toe komt de Altmanhumor even bovendrijven, maar ook dat blijft binnen de perken (twee geweldige slapstickmomenten en een hoop geweldige reclameboodschappen, en dan de altijd aanwezige waas van totale absurditeit die rond alle personages hangt).
Als film is het er een van gemiste kansen eigenlijk, nu kijkt het lekker weg en de muziek is erg mooi en eerlijk gebracht, maar als trouwe Altmanfan verwacht je telkens meer, je zit te wachten op verwikkelingen, geheimen uit het verleden die bovenkomen, misverstanden en emotionele botsingen, en krijgt niks van dat alles. En eigenlijk kon me dat zelfs niet schelen, de film is mooi zoals hij is.
Acteerprestaties zijn zoals steeds picco bello, zowel van de bekende namen als van de rest. Ik heb Lindsay Lohan altijd een schoon kind gevonden, en ik vond het erg leuk om haar eens in een goede film te zien, en ze deed het bovendien uitstekend. De show wordt gestolen door de twee zingende cowboys en de totaal wereldvreemde presentator, maar de film komt over alsof iedereen zich geweldig geamuseerd heeft, Altman zelf niet in het minst. Een mooi einde, bedankt .

ik vond hem ook niet echt vervelend om naar te kijken. ik werd er verder ook niet echt warm van. Zat wel erg goed in elkaar, je hebt echt het gevoel alsof je erbij bent. Heerlijk voor een ontspannen avond als je geen zin hebt om hersenkrakende of andere moeilijke films te kijken.

Aangename film.
Ik heb me het eerste uur erg vermaakt. Het half uur dat daarop volgt vond ik wat minder boeiend, de film zakt dan wat in jammergenoeg.
A Praire Home Compagnon heeft wel wat raakvlakken met Woody Allen films. Ik zie / voel een zelfde soort luchtigheid. Het is ook hetzelfde onderwerp en nostalgie als in Radio Days.
De muzikale omlijsting heeft wel wat weg van Down from the Mountain, de documentaire over de totstandkoming van de O Brother Where Art Thou soundtrack. Het is muziek die ik los van film niet zo gauw op zet, maar die in film juist heel goed werkt.
De cast overtuigt als ensemble. Er zitten wat mij betreft nauwelijks uitschieters in de cast. Garrison Keillor speelt feitelijk zichzelf. Leuke rol. Hij lijkt trouwens sprekend op voormalig filmrecensent Hans Beerekamp. Keillor schreef ook (grotendeels) het scenario van de film. Daar heb ik wel respect voor. Hij weet natuurlijk als geen ander hoe A Prairie Home Compagnon was (als voormalig host van de gelijknamige radioshow die echt bestaan heeft).
Tommy Lee Jones, Kevin Kline en Virginia Madsen voegen niet zoveel toe. Kevin Kline is een soort van Onkel X, maar dan een stuk minder grappig.
Het had allemaal wat pittiger gemogen, toch een aangename feelgood film.

Typische Altman ensemble-film, die inderdaad bepaald niet voor iedereen weggelegd zal zijn. Een echte hate it - or - love it film waarschijnlijk (al zit ik er zelf wat tussenin ) .

Het gegeven is wel leuk en er wordt wel erg goed geacteerd (Streep!) maar ook veel vage personages en gedoe (rollen van Kline en Madsen) wat wel vaker is in dit soort films.

Typische 'tussenin' film want de meesten geven 'm 3 sterren.