A Prairie Home Companion (2006)

148 stemmen | gemiddelde 3,04

Verenigde Staten
Komedie /
Drama105 minuten
geregisseerd door
Robert Altmanmet
Meryl Streep,
John C. Reilly en
Tommy Lee JonesVerhaal gebaseerd op een befaamde Amerikaanse radioshow met dezelfde naam onder leiding van Garrison Keillor. Er wordt een weergave gegeven van wat er allemaal gebeurt tijdens de laatste uitzending van de show, 'on the air' en backstage. Aanwezig zijn onder meer de zingende cowboys Dusty en Lefty en country-legende Yolanda Johnson.
3,0
[permalink] geplaatst op 19 augustus 2007, 13:54 uurJa, vreemd.
4,0
[permalink] geplaatst op 11 november 2007, 3:04 uurVanavond naar deze film gekeken en ik ben erg onder de indruk. Mooi verhaal dat op een volstrekt natuurlijke manier voor het voetlicht word gebracht. Meest opvallend vond ik overigens de zangprestatie van Meryl Streep. Jeetje, dat er niemand van uit Nashville bedacht heeft om met haar een album te maken.
En in tegenstelling tot wat hier eerder gemeld is: het echte radio-programma bestaat nog steeds !!!
3,0
[permalink] geplaatst op 25 november 2007, 13:55 uur
bevat spoilers, selecteer de tekst om deze te lezenA prairie Home Companion, of terwijl Op Volle toeren op z'n amerikaans.
Compleet met zangers en zangeressen die zingen over verloren liefdes, armoede waarbij de trouwring verpand moet worden en gemiste overleden moeders. Wat zou hier een heerlijke nederlandse variant op gemaakt kunnen worden met lokale toppers als De Alpenzusjes, Heintje en Jaques Herb. Geweldig lijkt me dat, ik voel de nostalgische TROS -familie gevoelens al opwellen in deze donkere dagen voor de kerst...
De film heeft dan ook het sentiment van het huilende zigeunerjongetje. De blonde engel Virginia Madsen (overleden op weg naar haar minnaar), de altijd maar huilerige Streep, de dode cowboy in de kelder ze passen de film als een handgemaakte Stetson. En dat is dan wel weer leuk eigenlijk, want hoewel ik helemaal niet van dit soort sentimenten hou voelt de film wel oprecht aan. Alsof de oude Altman in een weke bui nog een keer zijn showtje opvoert voordat het doek definitief valt. Die melancholie zit er wel heel zwaar in en dat maakt het toch wel een aparte film.
De film sukkelt verder maar een beetje voort, zoals al gemeld thema's worden niet echt uitgewerkt en blijven letterlijk en figuurlijk in de coulissen. Het is een grote afscheidsfilm geworden waarin clown Woody als enige gelukkig nog echt voor een komische noot komt zorgen tussen de tranen door.
I used to work in Chicago, at a convenience store.
I used to work in Chicago. I did but I don't anymore.
A lady walked in with some porcelain skin and I asked her what she came in for.
"Liquor," she said, and lick her I did, and I don't work there anymore.
Grappige, wat slome en zeker oversentimentele film, die mede door zijn oprechtheid toch een voldoende weet binnen te slepen.
3* Voor Altman's laatste
[edit] De nederlandse vertaling, vooral van de grappen, is echt heel beroerd trouwens bij deze film.
3,5
[permalink] geplaatst op 15 mei 2008, 11:26 uurwat een verschrikkelijk vermakelijke film is dit.. en wat een vermakelijke trivia op imdb...>>>
"When 'Kevin Kline (I)' 's character pops the cork off a bottle of champagne, the cork shoots off-camera and hits director Robert Altman in the forehead. A small cry of "OW!" can be heard and Kline says, "Sorry!" without breaking character." haha..ik von die 'sorry' al zo van...huh?!
en wat gruwelijk symbolisch allemaal..zou altman er ook zo over gedacht hebben? zou het zijn bedoeling zijn geweest..?...een film over afscheid na een hele lange periode van mensen entertainen...een engel op de set die mensen naar god begeleid...enz.. mooie film in ieder geval
4,5
[permalink] geplaatst op 25 januari 2010, 18:47 uurOnderschatte film van een onderschatte regisseur. De radioshow die stopt is een metafoor voor de dood. Vanuit dat standpunt is de film helemaal niet sentimenteel of nostalgisch. Integendeel, het sterven van een oude man is niets om verdrietig over te zijn, zegt de engel van de dood. Geen lijkredes, geen afscheidspeechen, geen "minuut stilte"... Kijk naar de laatste scène, waarin de hele cast een hymne over het hiernamaals zingt. Het is een dolle boel op dat podium. Er wordt gedanst, gezongen, gefeest, gelachen... De allerlaatste scène in de allerlaatste film van Altman, die zelf kort na de release zou sterven.
Zo wil ik ook afscheid nemen van het leven.
[permalink] geplaatst op 25 januari 2010, 21:11 uurHelemaal mee eens, zo heb ik deze film ook beleefd. Altman is een van m'n favoriete regisseurs en dit is een waardig afscheid
4,0
[permalink] geplaatst op 12 mei 2010, 23:54 uurMooie film, het lijkt wel of het vol symboliek zit over Altmans eigen naderende einde. Ik weet niet of het zo is maar ik zo'n gevoel kreeg ik wel. Mooie liedjes en soms absurde gebeurtenissen, schitterend camerawerk en een goeie cast, een waardig afscheid.
4,5
[permalink] geplaatst op 13 mei 2010, 13:12 uurNatuurlijk is dat zo. Het is een film over de dood, dat zegt Altman zelf ook!
4,0
[permalink] geplaatst op 21 mei 2010, 12:16 uurPrachtige film, staat ook niet voor niets in mijn top 10! Alles aan deze film is gewoon geweldig, Altman is een van mijn favoriete acteurs erg jammer dat dit zijn laatste was, maar zoals al eerder gezegt is een waardig afscheid van een groots regisseur. De cast was trouwens ook helemaal geweldig, zou geen betere mensen weten voor die rollen. Harrelson en Reilly waren hilarisch neergezet en Meryl Streep was geweldig zoals altijd. Lindsay Lohan was ook erg goed hier. Vind haar sowieso de beste jonge actrice van deze tijd.
3,5
[permalink] geplaatst op 24 mei 2010, 21:14 uurLeuke vermakelijke film met een gezellige en warme sfeer.
De film lijkt wat opstart problemen te hebben maar weet toch nog uit te groeien tot een mooi geheel.
Ook een leuk detail is de fout met de champagne fles, het was mij zelf al opgevallen dus zocht ik het later nog even op imdb, en inderdaad:
When Kevin Kline's character pops the cork off a bottle of champagne, the cork shoots off-camera and hits director Robert Altman in the forehead. A small cry of "OW!" can be heard and Kline says, "Sorry!" without breaking character.
Deze film leek steeds meer af te gaan op 4 sterren, maar door het toch wel wat teleurstellende einde geef ik de film een halve ster minder.
eindoordeel: Warme emotievolle film, die in het begin even tijd lijkt nodig te hebben om warm te lopen en op het einde een beetje de plank misslaat.
3,5 sterren.
3,5
[permalink] geplaatst op 13 juli 2010, 9:34 uurIn veel opzichten is dit weer een typische Altman film. Van een afstandje gefilmde personages die door elkaar heen lopen en praten. En die gesprekken gaan dan over eigenlijk niets. Sowieso is de Altman humor weer aanwezig, het zit hem meer in kleine situaties die een beetje uit de hand lopen dan dat het duidelijk dijenkletsers zijn. Behoorlijk onderhoudend en het wordt steeds vermakelijker als je er eenmaal inzit. De belachelijke liedjes worden op een gegeven moment eigenlijk best grappig en soms zelfs mooi. Hoogtepunt waren die geforceerde commercials.
Maar in veel opzichten is dit helemaal niet typisch Altman. Dit is namelijk een heel bijzondere zwanenzang. De film gaat over een onvermijdelijk einde van iets moois. De film gaat over verlies. Dit is een beschouwende Altman en hij is nostalgisch en zelfs treurig, maar absoluut niet zeurderig. En heel de film voel je dat hij iets aan het afronden is, namelijk een indrukwekkende carrière met hoogte- en dieptepunten. Wrang klinken dan ook de woorden; 'the dead of an old man is no tragedy' door een van de meest interessante personage uit een Altman film. Ik zie net dat hij datzelfde jaar nog zou overlijden.
[permalink] geplaatst op 13 juli 2010, 12:34 uurGoede review

. Deze film is voor mij een van de mooiste afscheidsbrieven ooit.
En inderdaad, Altman stierf nog voordat deze film in de zalen verscheen (hij had kanker, maar hield dat verborgen, zodat hij nog films mocht maken).
4,0
[permalink] geplaatst op 1 september 2011, 11:15 uurRobert Altman's laatste film is een melancholische en tegelijkertijd aanstekelijke feel-good-movie geworden over de zwanenzang van een country radioshow.
Er gebeurt werkelijk van alles en nog wat op de bühne en backstage.
Sommige songteksten en dialogen zijn echt hilarisch.
Showhost Garrison Keillor (tevens screenwriter) is geweldig.
Een aangename verrassing is de mooie stem van Meryl Streep. Die had net zo goed zangeres kunnen worden.
De film is een aanrader voor een avondje luchtige ontspanning.