Cheyenne Autumn (1964)

Een westernfilm met goede acteurs, maar de film is een beetje langdradig.

Een beetje een teleurstelling, deze film. Het is allemaal kei-onrechtvaardig en dieptriest wat er gebeurt maar het deed mij absoluut niks. De film trekt over het scherm voorbij als een saaie bende zwijgende roodhuiden, die blijkbaar honger lijden want de commentaarstem zegt dat ze dat doen, die onrechtvaardig worden behandeld (Onlangs stond er in een tijdschrift van het Belgisch leger een artikel over genocide, met een tabelletje van de volkerenmoorden die de meeste slachtoffers hadden geeist, de VS stond met hun indianen bovenaan. Grote rel natuurlijk en diep gemeende verontschuldigingen van de Belgische regering, maar een bron van waarheid zit er wel achter) maar gelukkig worden geholpen door de goede schooljuf, maar die nooit enig medelijden opwekken (die indianen dan he, met die lange zinnen altijd zou een mens de draad kwijtraken ). Bovendien zijn indianen in films om de een of andere duistere reden altijd wijze zwijgende mannen die af en toe een poster-wijsheid uitkramen (de oudere dan natuurlijk he, de jongeren bij de indianen zijn altijd onruststokers) Ach, het was wel entertainment deze film, met een aantal goede gevechten, maar ik vraag mij af of dat nu juist de bedoeling is geweest om dit te maken.
De scene met James Stewart was trouwens erg goed, maar had in deze film absoluut niets te zoeken. Maar zo'n naam staat natuurlijk wel goed op de affiche, en hem eruit knippen hebben ze vast niet gedurfd.

Kortom, een eigenlijk nogal saaie film met mooie landschappen die in de grond niks voorstelt. 2.5 sterren.

Volgens de Van Dale is de omschrijving van het woord genocide: stelselmatige uitroeiing van een ras of volk.
De acties tegen de oorspronkelijke bewoners van Amerika (van Alaska tot Vuurland maar in het bijzonder binnen de huidige Verenigde Staten), van welke aard dan ook (moord, uithongering, verplichte deportatie naar onleefbare gebieden, moedwillig besmettelijke ziekten veroorzaken) kunnen niet anders dan genocide genoemd worden, zie deze film, waarin dit woord echter niet wordt gebruikt. En dan heeft qua aantal dat Belgische tijdschrift het zeker bij het rechte eind gehad.

Te zwakke versie van een op zich schokkend gegeven.

Een van de weinige keren ook dat ik James Stewart niet op zijn plaats zie in een film.
Veel te oud bovendien voor de rol van Wyatt Earp, net als Arthur Kennedy voor de rol van Doc Holliday.
Gelukkig spelen beiden maar een kleine rol in het geheel, maar zelfs die is overbodig.

Dit drama had pakkender in beeld gebracht moeten worden m.i.

Een veel beter film over de ondergang van de Indianen is 'I will fight no more forever' (1975), maar die gaat over de 'Nezperce' stam

Film is zo wie zo al een genot om te kijken alleen al door die prachtige kleuren.

'Son of the morning star' is misschien wel de beste verfilming van deze historische gebeurtenis.

John Ford probeerde in zijn laatste western eens een keer een indringend verhaal te vertellen met de ondersteuning van mooie plaatjes. De eerste vijf kwartier is boeiend, alhoewel het allemaal wat afstandelijk blijft qua beleving bij mij.
Dan belandt het verhaal om onverklaarbare redenen plots in Dodge City met Earp en Holliday en maakt Ford van de tot dan toe serieuze film, een belachelijke kermis. Compleet met overacterende bijrolfiguren, een totale miscasting met Stewart als Earp en Kennedy als Holliday. Een volstrekt onlogische wending in het verhaal en in één klap kreeg ik zin om de film stop te zetten, terwijl ik tot dan toe geboeid had gekeken naar het verhaal.
Meteen na Dodge City keert het verhaal weer terug naar de Cheyenne en hun tocht huiswaarts, maar ik kwam niet meer in het verhaal.
Na de zoveelste van Ford te hebben gezien, moet het mij van het hart: Ford was een eikel!
Dat velen in hem zo'n voorbeeld zien... een wonder.
3*

John Ford in zijn laatste western maakt er een waar kleuren spektakel van vele heel veel sterren waar onder Richard Widmark een van mijn favoriete acteurs maar wat dachten jullie van Carroll Baker , Karl Malden, Sal Mineo (als red Shirt , veel te vroeg gestorven) ,
Dolores del Rio,Ricardo Montalban,Gilbert Roland,Arthur Kennedy,John Carradine,James Stewart en Edward G. Robinson.
Maar wie ik echt graag had gezien in de laatste western van Ford was natuurlijk John Wayne.
De film is traag en je krijgt maar geen echte band met de film en toch hoe vaker je hem ziet hoe sterker de film wordt.

Nee, dit was niet de film waar ik op gehoopt had. Wel de film die ik verwacht had, aangezien John Ford films mij zelden goed bevallen. De film zag er wel schitterend uit, maar stelde eigenlijk niet zoveel voor. Grotendeels gewoon saai en de scenes in Dogde City waren wat misplaatst ja. Zeker omdat Cheyennen Autumn tot dan een hele serieuze film was. Matig dit. 1,5*