The Godfather (1972)

Zie knip oog!!

Wow... 4 jaar geleden heb ik deze film gezien en vond ik er niks aan. Maar wat een enorm verschil kan het zijn als je als 12-jarige of als 16-jarige naar deze film kijkt. Hoe heb ik dit ooit slecht kunnen vinden? Een meesterwerk, van het begin tot het einde boeiend. Een cast waar een regisseur alleen maar van kan dromen. En Marlon Brando acteerde echt geniaal. Verhaal weet heel goed te boeien en dat sfeertje dat er hangt is ook echt mooi. Heel erg goed, ik kan niet wachten om part 2 te gaan kijken. *5.0

De beste uit de drie. Het grote epos is in alles zijn klasse: acteerwerk, camerawerk en de muziek. Heer lijk om de ingeotgen odch medegeloze Michael te zien opkomen als Don. Ook Vito word erg goed gespeeld door Marlon Brando. Echt een film waarin alles klopt, 4,5 ster.

Laatst op het grote scherm mogen bezichtigen

toffe ervaring.

Geweldige film over een grote maffiafamilie gesitueerd in New York eind jaren '40. Vanaf de lange bruiloft- en tevens openingsscene wordt je meegesleept met dit prachtig familieverhaal, om je vervolgens niet meer los te laten. De mooie muziek, het mooi camerawerk en dito kleurgebruik weten een warme en nostalgische sfeer te creëren. En ondanks een ijzersterke Marlon Brando die gewoon de Godfather IS, en ook nog eens één van de mooiste sterfscenes ooit heeft, is het personage van Al Pacino het interessantst.

Een maatstaaf voor vele andere misdaadfilms.

Wel een beetje een wrange omschrijving om dit verhaal te typeren.

Blijft toch echt een heerlijke film hé!
Net maar weer eens bekeken.
Geloof niet dat er een film reeks is die ik vaker gezien heb dan deze, had ze destijds op video, na het aanschaffen van een DVD speler waren dit de eerste films die ik op DVD kocht.
Staat vanaf dat ik me aangemeld heb op deze site ook vast verankerd op de 1e plaats in mijn top 10.
Op de één of andere manier zuigt deze film je helemaal op, je waant je een ooggetuige die in het verhaal aanwezig is.
Heel erg indrukwekkend hoe je meeleeft met die eigenlijk zo vreselijke gansters.
blijf het ook altijd indrukwekkend vinden om de switch van Michael te zien, van afwijzende jonge man tot de nieuwe Don Corleone
Ja ik heb echt weer genoten en heb zojuist al besloten dat ik morgenavond deel 2 maar weer eens ga bekijken!

Eén van de grootste maffiafilms ooit gemaakt. Zowel qua populariteit als kwaliteit. Vraag een willekeurige voorbijganger om een misdaad/maffiafilm te noemen en hij/zij zal wellicht The Godfather noemen. Terecht? Ik weet het niet. Ondanks mijn hoge score voor de film ben ik toch een beetje sceptisch. Oké het is een geweldige film waar de sfeer echt heel sterk wordt neergezet. De film ademt maffia. Daartegen staan toch de soms wat langdradige scenes en het toch wel vele geouwehoer. Daarom zal ik nooit vijf sterren kunnen toekennen aan deze film en weerhoud het me om deze film te herzien. Ik weet dat ik bij een herziening zal genieten van de muziek, de beelden, de sfeer en het geweldig acteren maar dat ik me anderzijds zal storen aan eerder genoemde kritiekpunten. Neemt niet weg dat dit een bovengemiddelde maffiafilm is, 4.5*!

De eerste episode uit de The Godfather trilogie staat al vanaf het begin hoog in mijn top tien lijst. Daar zal hij ook wel inblijven. Het is een film die ik nu en dan weer opzet en nog altijd kan ik ervan genieten.

Het verhaal is een over-geromantiseerde vertelling over een mafia familie. Daar wordt de film vaak op bekritiseerd. Ik snap die kritiek wel, maar ik bekijk de film niet als een absolute weergave van de werkelijkheid. Daarvoor kijk ik denk ik dan eerder naar Casino of Goodfellas.
Feit blijft voor mij dat het een uitermate zorgvuldig gemaakte film is waarin de tijd genomen wordt om het verhaal te vertellen. Met dat 'zorgvuldig gemaakt' doel ik op vele aspecten die een film voor mij tot een topper kunnen maken.
Allereerst is de wijze waarop je als kijker wordt meegenomen in het verhaal bijzonder goed en doeltreffend gedaan. De opening, het bruiloftsfeest, is handig gebruikt om de vele (hoofd-) rolspelers te introduceren. Daarnaast krijg je als kijker meteen een inkijkje in de traditites van de familie en van hun cultuur, notabene benadrukt door de Duits-ierse consigliere van de familie, Tom Hagen. Langzaamaan begint dan het werkelijke verhaal. Dit wordt rustig verteld, met oog voor de details die ervoor zorgen dat bijna elke scene op zich aangenaam wegkijken en boeien. Door dit rustige vertellen, spatten de meer geweldadige scenes er door hun contrast uit. De sfeer is ijzersterk neergezet en de film geeft een fraai tijdsbeeld (voorbeelden zijn New York in kerst tijd, de scene in het cafe met Solozzo).

Het acteerwerk is wat mij betreft foutloos. Het is volgens mij niet alleen te danken aan de sterrencast (Brando, Pacino, Caan, Duvall, Keaton enz) maar ook aan hun sterke performance.
De nog jonge Al pacino levert hier wat mij betreft de prestatie van zijn carriere. Veel geroemd is de vertolking van Brando als Vito Corleone, maar als Pacino zijn zwager, zijn broer of de casino eigenaar strak aankijkt, dan ventileert hij daarmee zoveel afstandelijke, dreigende potentie. Zijn rise naar de top is mede door zijn sterke spel zeer geloofwaardig. Natuurlijk doet Brando daar, met minder screentime, niet veel voor onder. De kleine gebaren, die duidelijke karakteristieken van een man met enorme macht en aanzien (voorbeeld is al in de openingsscene wanneer je alleen zijn hand zit die met een klein gebaar om een glas water maant voor zijn gesprekspartner.

Wellicht een open deur is de kwatiteit van de muziek. Die is sterk en memorabel. Weinig tot geen filmliefhebber kent denk ik de score van deze film.

Het nu en dan wisselen van decorum (bijvoorbeeld de uitstap van Tom Hagen naar Los Angeles) geven de film een aangename variatie die echter nooit afleidt van hetgeen waarover de film gaat: het reilen en zeilen van de Corleone familie in New York.

Natuurlijk heeft de film zijn kleine minpuntjes. Het al door een ander forum lid aangehaalde misslaan van Caan, bijvoorbeeld. Dat lijkt nergens op, maar ik vergeef dat vrij gemakkelijk omdat zoveel wel ontzettend goed is gedaan. De driftaanval bij Sonny die aan die gewraakte scene vooraf gaat bijvoorbeeld. Of hoe hij erna zijn kleding rustig in orde brengt en vervolgens naar de auto terug wandelt. De lijfwachten die iets later arriveren en de menigte op afstand houden, enz. het maakt allemaal dat je je gemakkelijk over het minpunt heenzet. (en, eerlijk gezegd, er zijn nogal wat kleine minpuntjes te vnden, zoals bij de meeste films, zeker van deze lengte).

Mijn conclusie: The Godfather is een zeer sterke, sfeervolle verfiming van een deel van Mario Puzzo's meesterwerk. Het is wellicht geen natuurgetrouwe weergave van de werkelijke wereld van de maffia, maar het biedt een zeer boeiende verfilming die het kijken, ook bij meerdere herhalingen, de moeite waard is.

nou, je doet je naam eer aan hoor

Nu wil ik meestal zelf een kleine beoordeling geven, maar aangezien Driello me voor was.
Hulde voor je bericht Driello.

Het verbaaste me dat ik deze film niet eerder (aan een stuk door) gezien had. En dat ik toch nog zoveel herkende. Dit is een meesterwerk waar vaker naar gekeken kan worden, zonder te vervelen.

Ik vind deze toch wel beter dan The Shawshank Redemtion....

En of, ik zie dat je The Shawshank Redemption op 1 hebt staan.
Als je deze hebt gezien zal dat wel veranderen

Het is alleen dat deze films niet met elkaar te vergelijken zijn.

Dat is waar, maar tegen de klasse van The Godfather kunnen niet zoveel films op.

Nee, eigenlijk niet, maar TSR hangt tegen de 3.5* aan en The Gdfather tegen de 4.5*

Hele mooie film, hij duurt even maar dat is het waard.
vooral Al Pacino goed zijn rol hier neergezet.

4*