The Battle of Russia (1943)
Alternatieve titel: Why We Fight, 5

15 stemmen | gemiddelde 3,40
Verenigde Staten
Documentaire /
Oorlog83 minuten
geregisseerd door
Frank Capra en
Anatole Litvakmet de stemmen van
Walter Huston en
Anthony VeillerDeze documentaire gaat over de gebeurtenissen aan het Russische front tijdens de Tweede Wereldoorlog. Er wordt verteld over de heldhaftige weerstand tegen indringers die de Russen in de geschiedenis hebben laten zien, en hoe dit weer tot uiting komt in de heroïsche strijd tegen de Nazi's in de huidige oorlog. Bewonderingswaardig is de Russische standvastigheid tegenover de schijnbaar onoverwinnelijke macht van Nazi-Duitsland.
3,5
[permalink] geplaatst op 26 september 2006, 14:47 uur
3,5
[permalink] geplaatst op 10 december 2006, 20:30 uurEen indrukwekkend document over het verloop van de Tweede Wereldoorlog in Rusland tot zover. Hoewel natuurlijk te classificeren als (slijm)propaganda, is deze documentaire uiterst interessant en duidelijk verteld, met vele animaties, die een goed beeld geven van de situatie. Voor iedereen die geïnteresseerd is in de geschiedenis van WWII is deze film het kijken waard.
[permalink] geplaatst op 11 januari 2007, 11:53 uurIn oorlogstijd hadden filmmakers in Amerika de vrije hand, ze konde alles doen van experimentele korte films tot aan propaganda films. Ze hadden aan de lopende band werk. In deze tijd werkte Capra altijd met componist Dimitri Tiomkin, die zich helemaal kon uitleven met wat hij ook maar wilde componeren. In deze periode won Tiomkin aan kracht, met als meest speciale deze over het land waar hij was opgegroeid. Met pijn in zijn hart zag hij de gebombardeerde straten waar hij had gewoond. The Battle Of Russia was een grootste score geworden met vele invloeden van Russische collega's, die hij veelal ook persoonljk (ooit) kende. Herbert Windt ondervond hetzelfde met zijn muziek voor Riefenstahl propaganda films.
Ga ze allemaal binnenkort eens bekijken.
FisherKing
[permalink] geplaatst op 11 januari 2007, 12:44 uurneo schreef:
In oorlogstijd hadden filmmakers in Amerika de vrije hand, ze konde alles doen van experimentele korte films tot aan propaganda films.
Ze waren redelijk vrij in doen en laten, maar wel in Dienst van het leger, dus ze hadden een dienstverband. Maar die regelde wel dat ze toestemming hadden om alle film-archieven te gebruiken die er waren. Na 1942 werd de controle wel strenger op Capra's unit.
Ze hadden aan de lopende band werk. In deze tijd werkte Capra altijd met componist Dimitri Tiomkin, die zich helemaal kon uitleven met wat hij ook maar wilde componeren. In deze periode won Tiomkin aan kracht, met als meest speciale deze over het land waar hij was opgegroeid. Met pijn in zijn hart zag hij de gebombardeerde straten waar hij had gewoond. The Battle Of Russia was een grootste score geworden met vele invloeden van Russische collega's, die hij veelal ook persoonljk (ooit) kende.
Interessant, wist ik niet. Tiomkin komt in de biografie van Capra alleen als getuige voor, helaas.
Capra werd oa op basis van deze film en ook vanwege de populariteit van Mr. Smith en Mr. Deeds in de USSR beschuldigd van Communisme.
[permalink] geplaatst op 12 januari 2007, 1:09 uurKlopt dat het strenger werd, maar Tiomkin behield echt alle vrijheid van de wereld. Hij heeft zoveel kracht gewonnen in die paar jaar. Hun laatste samenwerking, It's A Wonderful Life, veroorzaakte de breuk tussen de twee. Probleem was dat Capra ervoor zorgde dat diens score voor It's a Wonderful Life vrij wrang de geluidsmix van de muziek had veranderd. Deden ook You Can't Take It with You, Meet John Doe en Lost Horizon samen.
Het was trouwens Tiomkin die symbolisch de USSR en Amerika probeerde te herenigen met zijn muziek voor de film Chaikovskiy. En dat leek aan beiden kanten sympathie en begrip op te wekken.
4,0
[permalink] geplaatst op 8 september 2008, 16:17 uurThe Battle of Russia is tezamen met The Battle of China het meest indrukwekkende deel uit de serie.
Gefocust wordt op de Duitse tactieken om Rusland te overwinnen en het falen hiervan. Het is aan mijn persoonlijke voorkeur af te schrijven, maar ik heb vooral enorm genoten van de beelden van de huizen van Tolstoy en Tchaikovsky. Geweldig ook om de verschillende Russische volkeren in beeld te zien! Ook de muzikale begeleiding wordt hier indrukwekkender door het gebruik van Tchaikovsky en Shostakovich (neo's uitleg hierover verklaard het één en ander).
(Wat ik me overigens nog afvraag: Hadden de Amerikanen toentertijd echt nog geen moeite met het Communisme (in deze serie wordt er met geen woord over gerept namelijk), of begraven ze de strijdbijl altijd wanneer nodig?)
3,0
[permalink] geplaatst op 20 maart 2009, 9:15 uurdanuz schreef:
(Wat ik me overigens nog afvraag: Hadden de Amerikanen toentertijd echt nog geen moeite met het Communisme (in deze serie wordt er met geen woord over gerept namelijk), of begraven ze de strijdbijl altijd wanneer nodig?)
Dat denk ik wel. Onder het motto de vijand van mijn vijand is mijn vriend, geen negatief woord hier over de Russen, die op het moment van de documentaire bondgenoot waren van de Amerikanen. Er wordt hier onder meer niet gerept over het niet-aanvalsverdrag dat Duitsland en de Sovjet-Unie hadden afgesloten vlak voor het begin van de oorlog.
Op dergelijke pro-Russische beelden is het alvast lang wachten nadien, want vlak na de afloop van de tweede wereldoorlog brak de koude oorlog pas echt uit. De gezamelijke vijand was op dat ogenblik verslagen.
4,0
[permalink] geplaatst op 9 maart 2012, 22:58 uurTot nu toe duidelijk het beste deel uit de reeks, al moet ik zeggen dat ik de strijd in De Sovjet-Unie in de Tweede Wereld Oorlog altijd al erg interessant vond.
Mooi om te zien hoe de Duitsers wederom tactisch te werk gaan, maar de Sovjets verdedigden met hand en tand, goed gebruik makend van de omgeving en ook de weerselementen. Erg boeiend om te zien hoe er bij Leningrad bijvoorbeeld zelf een trein over het bevoren meer daar rijdt en goederen en andere levensbehoeften aanlevert.
Verder fijne muziek en ook meer afwisseling in de beelden t.o.v. de andere delen. Uitermate boeiend en interessant dit.
4,0*