The Panic in Needle Park (1971)

Vond 'm best mooi, meer een "sfeerbeeld" dan echt een boeiend verhaal, maar goede rollen van Pacino en Winn

Juist omdat het verhaal zo weinig voorstelt vond ik 'm behoorlijk tegenvallen. Die droge registraties van het versnijden/spuiten van heroïne konden m'n aandacht echt niet vasthouden. Pacino acteert weer erg goed natuurlijk, maar over dit thema zijn véél betere films gemaakt...

van de week gezien op TV vond hem niet echt boeiend ik zie genoeg junkies hier in Utrecht en dit viel wel mee.

Interessant als erg vroege Pacino (zijn tweede film, eerste hoofdrol). Ook hierin bewijst hij zijn talent door Kitty Winn nogal te overklassen in acteren. Verder is deze film een aardige, wat voorspelbare sfeerschets van het junkieleven in New York. Prettig jaren '70 gevoel.

3.0*

zag hem laatst bij boudisque liggen voor 6 of 7 euro

ze hebben hem ook bij Media Markt

Redelijk boeiende/sfeervolle kijk in het leven van twee junkies (mooi gespeeld door pacino en winn) en hoewel we met de jaren dood gegooid zijn met dit soort films was dit naar mijn weten toch echt de eerste, de film is erg apart en handeld soms wat afstandelijk iets wat me ervan weerhoud een hogere score te geven. 3 sterren

nog goeie film dankzij al pacino
verhaal valt ook mee.
maar ik werd wat slaperig tijdens de film
en daarom heb ik het einde niet gezien dus ik ga hem nog ins over kijke.

In the dark corner of the city, they found light

Volgens de overleving is deze film er verantwoordelijk voor dat Francis Ford Coppola uit verschillende andere kandidaten Al Pacino koos. Tjah, dan wek je wel serieus hoge verwachtingen bij mij eerlijk gezegd maar spijtig genoeg worden deze langst geen kanten waargemaakt.

Het probleem zit grotendeels in het verhaal. Of beter, het mankement aan verhaal. Je wordt zomaar in de film gesmeten zonder introductie van personages en dan beginnen de onlogische situaties. Zo zijn er echt verschillende momenten waar ik echt heb getwijfeld om de film uit te zetten doordat het gewoon te stompzinnig voor woorden werd. Ook was het blijkbaar de bedoeling om er nog een extreem zielig moment in te steken wanneer Bobby en Helen niet door hebben dat hun puppy verdrinkt want voor de rest zijn het gewoon elke keer beelden van verschillende mensen die spuiten en wat rond hangen op een bankje (en ondertussen nog een narcotica agent uitlachen). Je wordt er in ieder geval niet vrolijker van.

Gelukkig is er nog wel een lichtpunt in deze drugsduisternis, Pacino. Hier laat hij toch al wel overduidelijk zien wat voor een klasse acteur hij later zou worden. Pas zijn eerste hoofdrol maar ik kan goed begrijpen waarom Coppola dit gebruikte. Kitty Winn wordt dan ook compleet overtroffen door Pacino. Ook de rest van de acteurs zijn op vele punten teleurstellend met de narcotica agent (Alan Vint) als dieptepunt.

Over heel de lijn een teleurstelling die alleen maar, een beetje, wordt goedgemaakt door Pacino.

1.5*

Een film van z'n tijd blijkbaar. De tijd dat je nog kon boeien en/of shockeren met een drugsspuit is (helaas) al even voorbij. De film wil een sfeerzetting neerzetten. Deels lukt het daar wel in. De personages zijn echt producten van de maatschappij, enkel met de gedachte aan 'hoe kom ik aan voldoende geld voor m'n volgende shot'. Levend van week tot week, van dag tot dag. Maar een film van 110 minuten staren naar mensen die stoned zijn, is niet echt boeiend. De film zweeft tussen sfeerzetting en een verhaal. In tegenstelling tot Requiem for a dream, wordt je hier niet echt meegezogen in die sfeer en een verhaal is er ook niet echt. Het einde is bovendien een echte anti-climax, die de boel gewoon doodslaat.

Het acteerwerk is nogal wisselend. Meer dan stoned kijken, moeten de meeste acteurs dan ook niet doen. Enkel de rol van Pacino en Winn lenen zich er toe. Vooral Pacino maakt van de rol nog wel iets.

Geen slechte film, maar niet altijd boeiend en dus ook geen blijver. Hier mis je niets mee, tenzij je zoals sommigen hier (en ik ook) de film wil zien omdat Pacino er in meespeelt.

Erg mooi portret. Een beetje een requiem For a Dream avant la lettre. Natuurlijk een uitstekende Pacino die met deze rol die van The Godfather kon versieren.

4*

De film is indrukwekkend. Maar met een heel groot verouderd gevoel wat zoveel films vertonen uit die die tijd. En dat zat me de hele film dwars.

deze film laatst eens gezien en de film zelf is wel oke alleen heb ik het niet zo op spuiten/naalden en dat zag je in deze film wel vaak.
maar wel een goede eerste hoofdrol voor Al Pacino die door deze film de rol in the godfather kreeg.
mijn stem: 3.0

Vooral een aardig tijdsbeeld van het grimmige NYC.
Verder heeft de film een paar sterke momenten, maar gaat gebukt onder een zwak scenario.

Zeer matig.

Het verhaaltje heeft bijna 2 uur nodig om te vertellen wat Mr Mackey in één zinnetje samenvat: 'Drugs are bad, m'kay?'
Boeiend is het allemaal niet, de rauwe taferelen (ja, ik heb het niet voor naalden) ten spijt.

Het is dan ook enkel en alleen te danken aan Al Pacino dat dit uit te zien is. Hij overklast alle andere acteurs moeiteloos en lijkt in zijn eerste hoofdrol alle kneepjes van het vak al te kennen.
De rest van de cast loopt er dan ook maar wat bij, al doet Kitty Winn het nu ook weer niet zó slecht.

The Panic In Needle Park is hopeloos gedateerd. De belichting etc klopt niet echt. Het is allemaal (te) donker - al begrijp ik uiteraard wel dat het een "donkere" film is.
Nog net te doen voor de Pacinofans onder ons, best te mijden voor de anderen.

2