Seven Chances (1925)

De film The Bachelor uit 1999 is een vrijwel letterlijke remake van deze film. Het hoge imdb-gemiddelde van 8.0/10 (571 votes) is wat mij betreft geheel verdiend. Buster Keaton is weer hilarisch!

Inderdaad weer een wervelende film van Buster. De laatste 20 minuten zijn geniaal in inventiviteit, stuntwerk en grappen. 4,5*

Ik volg Dopke helemaal.
Ook ik had na zo'n 30 minuten het gevoel dat het een beetje een ondermaatse Keatonfilm zou worden, gezien het vrij lage aantal grappen en traditioneel Keatonstunt - en slapstickwerk. Gelukkig wordt de film iets na de helft een pak boeiender, en zijn de laatste 15 minuten weer heerlijk om naar te kijken: stunts, briljante vondsten en een fantastische algemene dynamiek.

Voor mij schippert hij tussen The Cameraman (beviel me tot nu toe het minst) en The General en Sherlock Jr. (die laatste is mijn favoriete Keaton tot nu toe). Hoe dan ook een aanrader voor elke liefhebber van de stomme komedie/slapstick.

3,5*

Mijn tweede Keaton-film en weer een erg leuk filmpje. De film start weliswaar traag maar Keaton weet daarna aan een verschroeiend hard tempo zovele stunts en visuele grappen op te voeren, dat die eerste 20 minuten niet meer uitmaken. De emotionele band met de personages zoals bij Chaplin is er niet, maar Keaton wist zeker hoe hij mensen aan het lachen moest brengen, ook 85 jaar later. 3,5*

Prachtig, prachtig en nog eens prachtig

Toen ik eergisteren The General keek voelde ik me een soort van teleurgesteld maar Seven Chances grijpt menig Keaton- fan weer bij de ballen en begint met een simpel verhaaltje (zoals ik het wil) en eindigt met een bizar lange finale met de meest wilde, grappige (zelf uitgevoerde?) stunts. Die kop van Keaton is briljant ,zonder hem was deze film niks. Bijna alle scènes druipen van genialiteit en humor die deze tijd nog steeds zijn mannetje weet te staan. Alles klopt, de scène in het restaurant met al die beeldschone vrouwen die hij ten huwelijk probeert te vragen, de scène met de rotsen , de openingsscène, alles! Tuurlijk is het begin niet al te origineel net als het verhaal, maar serieus, wie kan het dat nou weer wat schelen? Dit is Keaton! Plof op je luie reet en geniet van de stunts!

*4.5 (een half sterretje extra voor de lollige rol van die ouwe man , die was echt te lollig)

Echt weer een erg leuke Buster Keaton film. Het eerste half uur is redelijk vermakelijk en ook redelijk serieus van toon. Hoewel het allemaal niet verveeld, lijkt het er tot dan zeker niet op dat deze film bij mij op vier sterren gaat uitkomen. Dat gebeurt echter wel en wordt veroorzaakt door de werkelijk geniale laatste 20 minuten,die een dolle achtbaanrit zijn, waar ik een paar keer echt dubbel heb gelegen van het lachen en waarin Keaton echt fantastische stunts uithaalt. Die duizenden vrouwen achter hem aan, de bijen, het prikkeldraad, de vallende boom, de rotsen en ga zo maar door! Het is echt het leukste stukje dat ik ooit in een stomme film heb gezien en Keaton bewijst ook in deze film met zijn spectaculaire stunts meer weer eens wat voor een waaghals hij was.

Erg leuk dus en Seven Chances hoort samen met Sherlock Jr. tot Keaton’s beste werk.

4,0*

Zo te lezen ben ik niet de enige die moeite had met het eerste half uur. Het verhaal start nogal futloos en er is dan vooral een gebrek aan grappen. Je zou denken dat Keaton meer kan halen uit de afwijzing door zeven vrouwen dan, wel, slechts een simpele reeks afwijzingen. Daar zit meer humor in. Het meest teleurstellende is dat Keatons filmstijl hierin afwezig lijkt te zijn. Geen knappe shots die van bijzonder perspectief gebuik maken voor humor.

Zo suf als het eerste half uur is, zo briljant is dan weer het tweede half uur. De lange, bijna surrealistische achtervolging is hilarisch en fantastisch gefilmd. Dat stuk met de lawine is gewoon ontzettend knap uitgevoerd, zelfs al zie je dat Keaton niet met echte rotsblokken werkte. Daarvoor hadden we nog die erg sterkg eschoten kerkscène. De hamvraag is: waarom kon Keaton in de eerste helft van de film niets van die genialiteit laten doorschijnen?

Ach, het is uiteindelijk meer dan goed genoeg voor een 3,5*.

Who bats next?

Met Seven Chances ben ik aan de laatste film van het eerste schijfje van mijn Buster Keaton box gekomen. Tot nu toe een erg aangename zit geweest met allemaal uitstekende films en ik vroeg me af wanneer Keaton nu eens met een mindere silent ging afkomen of was hij echt zo geniaal dat al zijn films stuk voor stuk meesterwerken zijn? Met Seven Chances is die zoektocht ten einde gekomen want dit is overduidelijk Keaton's minste.

Zelf was hij ook niet echt te spreken over de film en het was dan ook niet zijn eigen keus om deze film te maken. Hij werd echter verplicht door producer Joseph M. Schenck en zou later zelfs proberen te verhinderen dat de film gerestaureerd zou worden door historicus Raymond Rohauer. Als je dit zo hoort dan zou je bijna denken dat Seven Chances een barslechte film is maar dat is gelukkig ook niet zo. Het is gewoon een erg a-typische Keaton film die pas op het einde met de achtervolging en de vallende rotsblokken doet vermoeden dat hij enorm sterk was in stunts. Heel het verhaal is nochtans niet zo slecht gevonden maar komt wederom traag op gang. Nu ben ik helemaal geen kenner van silent films maar ik begin te vermoeden dat het vroeger gewoon altijd wat trager op gang kwam? Geen idee maar het is toch altijd één van de weinige minpuntjes die ik tot nu toe heb opgemerkt bij het werk van Keaton. Dat terzijde voelt het verhaal sowieso vandaag de dag ietwat gedateerd aan. We hebben dit al zoveel vaker gezien maar toch weet Keaton er nog altijd iets vermakelijk van te maken want zo is de scène in het restaurant waar hij alle vrouwen ten huwelijk vraagt met die stoïcijnse kop van hem wel lollig.

Ik moet wel zeggen dat ik voor het eerst de typische Keaton chemie mistte in een film. Vooral het eerste halfuur had even goed door iemand anders, met dezelfde droge emoties natuurlijk, vertolkt kunnen worden. Op het einde maakt hij dit nog wel goed maar het kwaad is toch al wel ergens geschied. Van zijn silent films is dit tot nu toe zijn minste rol om eerlijk te zijn. De bijrollen in de Buster Keaton films zijn meestal wel leuk maar het draait toch bijna altijd uit op een one-man show van Great Old Stoneface. Dat is hier toch net iets anders want T. Roy Barnes heeft een aantal leuke scènes. Hetzelfde geldt voor Snitz Edwards, die wel gecrediteerd wordt als advocaat maar volgens mij toch meer de rol van notaris vertolkte, die wel gerust een graantje wilt meepikken van de talloze vrouwen die op de proppen komen aan de kerk.

Nog altijd wel leuk maar toch net iets minder dan ik gewend ben. Het is dat het laatste deel van de film nog typisch Keaton wordt waardoor de film nog een betere score krijgt. De bijrollen zijn leuk, het verhaal kan er mee door en Keaton is weer Keaton en dat zie ik graag.

3.5*

Leuke Buster Keaton review, Metalfist