La Tigre e la Neve (2005)

Ik vind Benigni wel grappig, maar ik zie hem liever bij Jarmusch dan in zijn eigen films, die ontsporen altijd zo. Dit idee lijkt me eigenlijk niks, maar ik ben wel benieuwd.

Geen hoge verwachtingen.

Het script is geschreven door Benigni en reguliere co-schrijver Vincenzo Cerami. Componist Nicola Piovani, die een Oscar won voor La Vita e Bella, zal de muziek verzorgen.
De film gaat 14 oktober in premiere in Italië.

trailer

Ik zie veel overeenkomsten met La Vita e Bela. Bijna hetzelfde concept, andere oorlog.

Italian cinema strike hurts Benigni opening

ROME -- Despite an unprecedented opening weekend roll-out for Roberto Benigni's new film "The Tiger and the Snow", the box office take was nearly half that expected, due in large part to a weekend of protest that shut down Italian cinemas all day Friday.

With distribution on 754 screens officially -- an Italian record -- and the marquee name of Benigni, there was speculation that "The Tiger and the Snow" could have broken Italy's opening weekend box office record. But despite coming in first over the weekend, "Tiger" garnered just €3.1 million ($3.7 million) in three days -- less than half that of his previous film "Pinocchio" which brought in over €7 million ($8.4 million). "Pinocchio" was widely panned by critics and was a box office flop in the United States.

Bron: IMDb

Melige slapstick en warme emoties lossen elkaar in hoog tempo af. Zal wel te sentimenteel zijn en zo maar bij mij werkte het. Heel mooi en ontwapenend. 4,5*

Pure walging ging door m'n hele lijf. Heb uw medemens lief, wordt door Benigni geinterpreteerd als 'medepersoon' en niet 'medemensen'. De humanist in me sprong uit z'n vel. 0,5*, wat anders. Een ware misdaad tegen de mensheid.

La Vita e Bella kon je wel bekoren?
Ik denk dat Benigni weer eens met iets nieuws moet komen.

La Vita E Bella is van geheel andere orde. De 'sprookjesachtigheid' en de 'Italiaanse' romantiek is alhier weer aanwezig, maar dit gaat geheel ten dienste van de tragiek in Irak. Benigni die zich uitgeeft als chirurg (en zodoende met het Rode Kruis mee mag) en dat om 1 persoon te redden, zijn grote liefde. Geen oog voor wat er om hem heen gebeurt. In La Vita E Bella doet hij dat juist om die gruwelijkheden te verbergen voor zijn zoontje. Maar ja, deze keer is hij helemaal alleen. *vloekwoord* Mijn bloeddruk loopt hoog op...

Benigni cijfert in La Vita E Bella de verschrikkelijke gebeurtenissen en de slachtoffers die dat hebben opgeleverd niet weg voor de kijker (wel voor z'n zoontje), dat is het hoofdpunt. Ach ja, de oude discussie aldaar. Misbruik volgens velen, die niet kunnen doorprikken tot de essentie van de film.

Hetzelfde geldt hoogstwaarschijnlijk voor La Tigre e la Neve. Het probleem hier is dat zijn grote liefde in een soort coma ligt in een ziekenhuis in Bagdad. Hij hoeft niks voor haar te verbergen als het ware. Dus gaat hij op zoek naar medicijnen (alleen voor haar, andere oorlogsslachtoffers komen niet eens aan bod, toch vreemd voor een 'arts van het Rode Kruis'). Er is niks sterkers dan liefde is het motto. Maar liefde voor wie? Deze keer maakt Benigni wel degelijk misbruik van een (waargebeurd dramatische) situatie.

echt een hele leuke en mooie film ,heeft mij verschrikkelijk vermaakt en dat op kerstochtend
zeker de moeite waard om deze film te kijken
hij is grappig en gewoon super leuk

Waar Roberto Benigni in La Vita È Bella nog met vrijwel alles wegkomt is deze film niet alleen irritant maar vrijwel identiek als zijn voorganger. Dit keer heeft hij het jongetje vervangen voor een schone Italiaanse dame en de oorlog verplaats naar Irak. Buiten dat loopt Roberto Benigni als een gek door de film en kan geen moment zijn snavel houden laat staan zijn rust vinden. Hij kaart alweer hetzelfde probleem aan en blaast vervolgens het verhaal uit.

Saaie film met een verschrikkelijk irritante Roberto Benigni. Heb hem na een half uur uit gezet.

1.5*

Ik lees hier boven allemaal negatieve reacties, maar toch vond ik dit wel een schitterende feel good film met een Jarmusch snufje derin. Roberto Begninni kan ook alweer zo lekker irritand acteren waardoor de film ook steeds leuk word. Daarnaast is het ook erg leuk om Jean Reno hierin tegen te komen als Arabier. Wat kon die man het toch weer goed, en dat nog in een Begnini film. En daartussendoor mag Tom Waits nog ff wat muziek laten horen. En het sfeertje is ook schitterend, zomers, vrolijk en meeslepend en toch vind ik dat zo'n "irritande spaghettivretertje" toch wel een prachtige film heeft gemaakt. En dan ook nog met een cynische knipoog naar het Irak oorlog, dat uiteindelijk ook een grote rol speelt hierin. Irak is wel een beetje goedkoop nagebouwt maar daar weer Begnini toch ook weer de boel op stelten te zetten. Vooral met die scene's als: Dat die vliegveldmedewerkers hem uitlachen omdat ie een reis naar Bagdad wil en hem vervolgens de volgende dag zomaar op het journaal tegen komen bij het team van het rode kruis, die scene met die kameel, die scene dat die Amerikanen denken dat het een zelfmoord terrorist is, en natuurlijk het hoogdepunt, zijn vriendin die daar in het ziekenhuis op sterven ligt en dat Attilo en Jean Reno op maffe wijze een medicijn proberen te vinden. Dat stukje deed me ook wel wat denken aan Good Bye Lenin, in een coma liggen terwijl er buiten oorlog of iets anders naars aan de gang is. Je kan het allemaal zo gek nog niet bedenken.

En ook de Rome-scenes waren erg sfeervol en het is toch ook een perfecte locaties voor dit soort films. Alles is ook lekker zonnig en vrolijk en die scene met die zogenaamde sneeuw van paardebloemen en dat er dan zogenaamt zomaar ineens een circus is opengebroken waarbij de giraffen en struisvogels en tijgers loslopen door de straten. Dat zon overbodige leuke iets ff het hoofdzaak van de film word. Zie titel.

Wat wel weer jammer was was de zelfmoord van Jean Reno.

Maar voor de rest een schitterende sublieme feelgood, anti-oorlogsfilm. Roberto Begnini mag op zon manier wel meer films maken en kan nog wel eens de broederregiseur van Jarmusch worden. (alleen op komische stijl dan)

5,0*

Wat een verschil met La Vita è Bella, wat een teleurstelling! Roberto Benigni is hier uitermate irritant, bij het genante af. Ook het verhaal weet geen moment te boeien en de humor is van een bedenkelijk niveau.

Nee, het is geen La Vita E Bella, maar heel slecht is anders. Roberto Benigni maakt van zichzelf wel een erg sympathieke man maar toch kan ik van hem genieten als acteur. Als komedie is ie dus redelijk geslaagd, maar als oorlogsfilm absoluut niet. In La Vita E Bella combineerde hij die twee prachtig, maar dit is ronduit belachelijk. Totaal niet overtuigende oorlogsituatie met slappe personages (zelfs Jean Reno vond ik niet overtuigen) met als dieptepunt de Amerikaanse soldaten. Hier en daar een leuke vondst, maar over het algemeen duurde het te lang en je weet toch wel waar het heen gaat. Aan het einde krijg je ook nog eens een wel erg zwak twistje. Enkele lichtpuntjes zijn Nicoletta Braschi en de terugkerende droom, met een geweldig gastoptreden van mijn persoonlijke held Tom Waits! Het begon goed, hier en daar best aardig, maar verhaal is pakkend noch overtuigend. Middelmatige film van Benigni, die als filmmaker toch een eendagsvlieg lijkt te zijn, maar als acteur erg komisch blijft (denk ook aan Down By Law).

2,5*

Voorlopig 2 sterren, viel na 45 minuten in slaap. Eerlijk gezegd vond ik de dialogen en grappen erg zwak en irriteerde Roberto zelfs een beetje. Hoewel ik helemaal weg bent van La Vita e Bella, schijnen niet perse alle films van een meesterwerk-regisseur tot zijn recht te komen. Erg zwak en erg oninteressant allemaal. Ga hem morgen wel nog even afkijken, hoorde van mijn mams en zus dat de film wel een andere twist kreeg maar ook weinig goeds beloofde. 2 sterren