La Science des Rêves (2006)

Daar had ik ook last van, maar met een glas cola werd ik toch wat actiever en kon de film beginnen. En trouwens de film wekte mijn concentratie en ik krijg geen tijd om te slapen.

La Science des Rêves is een hele bijzondere film, met hele mooie maar vooral aparte beelden komt het verhaal, over dromen en realiteit, goed op zijn pad. Op het begin dacht ik de verkeerde film te kijken: omdat er Engels werd gesproken terwijl het een Franse titel had. Gelukkig werd dat al snel goed gepraat. De droomwereld vond ik de hoogtepunten van de hele film, zo mooi en creatief gemaakt. Niet te beschrijven, gewoon zien dus.

Met de cast was ook niks mis, een echte aanrader voor de gene die wat nieuws willen zien. Hoewel ik wel helemaal verkocht ben, zal ik deze niet zo snel nog een keer zien. Geen idee waarom.

4 sterren.

Canvas lijkt dit jaar goed bezig te zijn qua filmprogrammatie, maar zelf heb ik toch altijd met een tikkeltje afgunst gekeken naar de Nederlandse programmatie van films (vooral op Nederland 3), terwijl we in België nagenoeg alleen maar de 'obvious' films voorgeschoteld kregen. Ook wel weer het geval met deze Science of Sleep, maar toch: ze zijn op de goede weg


Een merkwaardige film, in die zin dat hij zowat alle juiste ingrediënten bevat maar mij toch niet helemaal wist te overtuigen. Vaak zat ik met een glimlach naar het scherm te staren en was ik gecharmeerd door de leuke vondsten, maar op geen enkel moment werd ik écht in de film gezogen. Misschien kwam het me ietsje te geforceerd over, was de visuele stijl iets te "koud" voor dergelijk dromerig verhaal,..? Geen idee.
Want puur op zich is het een fijne film voor de dromers onder ons. Het hoofdpersonage Stéphane is charmant in zijn excentriekheid - allicht herkennen ook velen zich gedeeltelijk in Stéphane -, Gondry weet mooie dingen uit zijn creatieve hoed te toveren en de humor is bij momenten ook erg fijn. Maar ondanks alle dromerigheid ten spijt voelde de film toch nog een tikkeltje te steriel aan om me helemaal mee te slepen. Een mooie 3,5*, maar helaas geen mooie 4* op dit moment.


3,5*



P.S.: Ik had het ook al bij Antichrist, maar ook hier weer vond ik dat Charlotte Gainsbourg wat weg had van Miss Gulch (The Wicked Witch) uit The Wizard of Oz. Juist?

Interessant verhaal.

Nice Quote: I am collecting beautiful objects. A pair of shoes. Some glasses. Telephone. Typewriter. They are made from wood and felt. With apparent stitches. Their delicate and finished appearance is friendly. And they are quiet

Kind of a dreamy movie. Made me want to go back to sleep.
(in a good way )

Lief, mooi, schattig stukje film. Hele mooie effecten maken The Science of Sleep tot een leuke kijkervaring. Gael Garcia Bernal acteert ook uitstekend. Minpuntjes: De film werkt niet echt naar een einde toe en na een uur had ik het eigenlijk wel vort gezien. Eigenlijk gebeurt er steeds hetzelfde.

Goeie film die vol zit van de originele visuele vondsten. Al moet ik wel toegeven dat ik het naar het einde toe wat beu raakte. Ik vond hem daarom niet zo goed als Eternal Sunshine maar toch nog steeds de moeite waard. 3,5*

deze film met mijn vriendin gezien maar gaandeweg stiekem een beetje verliefd geworden op de mooie mevrouw Gainsbourg

beetje een drukke, chaotische film van Gondry met boordevol interessante ideeën. Ik beschouw deze als een grenzeloos experiment. Bij Eternal Sunshine heeft hij 'het' echt kunnen bereiken

Herzien vandaag, de film was echt!

Oeps ik heb mijn zin niet afgemaakt in mijn vorige post, haha. Wat ik wilde zeggen is dat ie super tof was in ieder geval.

Ja, fijne film. Veel fantasie, subtiel, vrijzinnig en je wordt er werkelijk in meegenomen. Enig minpuntje: De droomwereld van Stephane is niet surrealistisch genoeg in beeld gebracht vind ik, ik zou het geen trip willen noemen, of iets dergelijks. Het is ook iets te logisch en gestructueerd om écht een droom te kunnen zijn. Alleen David Lynch lijkt dat te kunnen, een akelig realistische drromwereld/nachtmerrie creeeren.

Half puntje eraf voor Gondry dan, maar blijft een zeer fijn stukje filmkunst.

Een supervreemde ervaring, kan er eigenlijk niet al te veel over kwijt wat ik nu precies voel.

Aan de ene kant is alles behoorlijk origineel, zijn de dromen echt extreem vreemd en is Bernal echt een heel leuk acteur, wat toch zorgt voor een aantal leuke situaties.

Aan de andere kant verveelt de visuele stijl van die dromen op een gegeven moment ook wel en vind ik Gainsbourg echt een ontiechlijk lelijke verschijning, waardoor ik toch enige moeite kreeg met de romantiek.

Bernal haalt de realiteit en de droomwereld regelmatig door elkaar, waardoor je wel goed moet blijven opletten. Opzich een factor die ik wel kan waarderen, een film die meer vraagt van de kijker dan de gemiddelde romcom. Helaas is het resultaat wat wisselvallig en kan het de klassieker Eternal Sunshine of the Spotless Mind bij lange na niet evenaren.

3*

Je neemt me de woorden uit de mond

Tja, ze is niet de knapste actrice, maar verder ziet ze er toch gewoon gemiddeld uit? Zoals de gemiddelde buurvrouw die ze in deze film ook speelt. Bernal speelt natuurlijk ook niet de meest aantrekkelijke en stoere man in deze film.

Klopt, maar ik val niet op mannen dus het maakt me niet zoveel uit hoe de kerels eruit zien in films Je hebt overigens wel gelijk dat ze gewoon een gemiddelde vrouw speelt, wat ik wel kan waarderen. Alleen vind ik haar gewoon echt foeilelijk en maakt het toch iets lastiger om naar te kijken dan wanneer er een mooi meisje in speelt.

Overigens komt Bernal in de film ook over als iemand die eigenlijk een psychiater moet bezoeken, vreemde dude Vraag me af waarom ie dat niet doet in de film.

Ze past anders wel in het decor. Afgezien van het originele, zag het er allemaal maar lelijk uit eigenlijk.

Soms heb je een sprankje hoop nodig in een film dEUS

Aardig stukje absurdisme, heb me er wel mee vermaakt....Hoogstaand vond ik het niet.

Eternal Sunshine of the Spotless Mind behoort al een tijdje tot mijn meest geliefde en kostbare films, maar met het ander werk van Michel Gondry ben ik - tot mijn schaamte - helemaal niet bekend (wel met een groot deel van Charlie Kaufman's films overigens). Ik zag dat de helft van zijn (beperkte) oeuvre uit docu en docuachtigen bestaat, maar dit is een echte Gondry film. Het heeft ook zeker raakvlakken met Eternal Sunshine. Met best hoge verwachtingen begon ik aan de film en...

Het eerste wat ik kwijt moet is dat hij een hele toffe muts heeft. Het tweede dat ik graag wil vermelden is dat de film een prachtige balans heeft van fantasy en werkelijkheid, met een mooi liefdesverhaal rondom twee hele lieve personen. Hele leuke vondsten en gebeurtenissen tot aan het bizarre toe leiden tot schitterende (tragi)komische situaties. Sterkste troef vond ik zijn eigen tv-programma, o wat was dat leuk. Ook geweldig hoe zijn collega's in al zijn dromen weer voorkomen. Hoewel je al een beetje kunt ruiken waar de film heen gaat (en het ook niet anders wilt zien), is de eindscène ontzettend mooi. Echt zo'n einde waar je met een stomme lach op je smoel naar de aftiteling zit te staren, heerlijk!

Ditkeer verzorgt de heer Gondry ook zelf het script, wat prima uitpakt. Dialogen over het leven en slaap, erg fijn. 'Willekeur is moeilijk te creëren, structuur glipt overal weer tussen.' -'Weg met structuur!' Tja, daar hou ik nou van. Wat me denk ik ook zeer aanspreekt aan de film is het ontzettend kinderlijke in de hoofdpersoon, waardoor die nog origineel, autenthiek lijkt te zijn, iets dat door de jaren heen bijna altijd van mensen afslijt, iets wat doodzonde is... Door Eternal Sunshine waren de verwachtingen op visueel gebied ook aanzienlijk hoog, maar ik werd alsnog verrast. Geweldig gebruik gemaakt van animatie en 'gewone' camerabeelden. Eigenlijk is bijna de helft van de film van karton gemaakt. Heerlijk fantasievol is de geest van Gondry en zijn team, waardoor het gewoon smullen is van de beelden!

Een klein plekje voor kritiek moet er ook helaas zijn. Hoe leuk de ideeën ook zijn, af en toe werkt het niet helemaal. Soms lijkt ie net wat teveel te willen. In een film waar realiteit als het ware wordt weggedrukt is het moeilijk om overzicht te houden (voor de regisseur en de kijker). Hier en daar raakt het allemaal een beetje door elkaar, maar... Nee, schrap dat maar. Hij doet het eigenlijk uitstekend; het houdt het heel interessant en het is nog best goed te onderscheiden. Eigenlijk is dat onderscheiden helemaal niet nodig. Al was dit een opeenhoping van dromen en realiteit, dan zou het niet uitmaken. Het is gewoon een heerlijke fantasievolle film! Wel had er iets meer gebruik gemaakt mogen worden van muziek, dat had het allemaal net dat extra tintje kunnen geven.

Genoeg kritiek, want dit is gewoon een fantastische film. Gondry stelt niet teleur, met het fantastische La Science des Rêves.

4,0*

Ondanks de leuk speelse setting en het aardige idee, wist Science des Rêves mij niet te boeien.
De functie van veel droomscènes is mij niet duidelijk geworden. Of was er geen functie; geen extra laag? Is het dan werkelijk zo'n flinterdun verhaaltje?!

Met moeite uit weten te kijken. Mede door de slechte prestatie van Charlotte Gainsbourg. Gainsbourg heeft haar tekst braaf geleerd, maar ik heb haar niet zien acteren. Nergens een spoor van emotie.

Anderhalve ster. Niet minder, maar zeker niets meer.

Twee lieve ingetogen fantasierijke op het eerste oog gewoon gemiddeld uitziende buurtjes, die uiteindelijk na een zeer lange (om)weg durven waar vele grote volwassen mensen hun hele leven lullig of sullig tegenaan hikken of vaak 'het' zelfs totaal verborgen houden; het delen van elkaars meest intieme dromen. We kunnen "droom" letterlijk nemen in al haar structuurloosheid of als een vertaling van de zintuiglijke emotionele indrukken uit de werkelijkheid. Op uiterst innemende en unieke wijze schildert Gondry een organisch gecontrueerde wereld met heel veel lichtvoetigheid en karton, en de broodnodige humor, maar hij weet bovendien hier en daar filosofische overwegingen speels toe te voegen.

Kortom, ik sluit me helemaal aan bij de mening van AddictedToMovies.

Eigenaardige, curiose, onlogische, verfrissende, kakelbonte, chaotische film, vol achteloze onverschilligheid. Menigeen maakt de vergelijking met 'Eternal Sunshine of the Spotless Mind' en die schrijf ik toch hoger aan omdat "la Science des Rêves' teveel flauwe grapjes kent.

Heel bijzonder is deze film. En beslist ook een waarvoor je echt in de stemming moet zijn, als je niet openstaat voor wat er op je afkomt wordt het niks. Maar als wel, dan krijg je een dromerig, sprookjesachtig en vooral kwetsbaar verhaal met een heel aparte vertelstijl te zien. Twee lieve mensen - en dan bedoel ik voor zowel Stéphane als Stéphanie dat wel een beetje als 'lieve' mensen zoals Herman Finkers dat ooit zo mooi uitgelegd heeft - worden buren, en daarna slaat de romantiek toe.

Gael García Bernal is perfect, speelt heel sterk, en komt echt volledig over alsof hij ze echt niet allemaal op een rijtje heeft. De droomscenes worden daardoor nog indringender - en ook de stop-action trucjes helpen daar bij. En Charlotte Gainsbourg, misschien net iets minder geniaal in haar spel, maar wel volkomen op haar plaats in deze film, ze is heel aantrekkelijk in precies deze setting - ik weet echt geen enkele actrice die deze rol mooier had kunnen spelen.

Charlotte Gainsbourg is trouwens toch al een heel bijzondere vrouw - ze is beslist niet lelijk, zoals sommigen beweren eerder hier. Aan de andere kant is het ook misschien wel een brug te ver om haar 'mooi' te noemen - tenminste in de gewone, platte betekenis die we daar meestal aan toekennen. Maar toch, ze heeft beslist wel een heel sterke uitstraling - misschien is 'mooi' toch wel een toepasselijk woord, maar dan op een manier die je moet leren zien. Gewoon mooi is ook maar saai, tenslotte - hoe dan ook, ik zie haar graag in een film.

Als enige minpuntjes denk ik toch dat het een ietwat ontoegankelijke film is. En dan bedoel ik nog niet eens zozeer dat de beeldstijl en het verhaal je moeten liggen, maar meer dat je denk ik een redelijke boel geduld en misschien ook meerdere kijkbeurten nodig hebt om te herkennen dat het echt een mooie film is.

AddictedToMovies slaat de spijker op z'n kop trouwens, ik heb ook met zo'n stomme lach op m'n smoel naar de aftiteling zitten kijken. Wat een mooie film.

Charlotte. Een meisje, dat je iedere dag tegen zou kunnen komen. Je ziet haar in het voorbij gaan, bijna onopvallend, misschien een meisje zoals zo velen. Maar telkens als je haar weer tegenkomt, blijf je iets langer kijken. En dan, langzaam maar zeker, nadert het moment, dat als je haar weer tegen zou komen, dat je je ogen niet meer van haar af kunt houden.

In Antichrist speelt ze helemaal de sterren uit het duivelse hemeldak.

Jammer dat het gemiddelde gedaald is. Ik geef hem vanaf vandaag na herziening de verdiende 5*
Prachtige film. Ik herken mezelf alleen veel te goed in Stéphane.. bijna een kopie.

Net zoals Eternal sunshine of the spotless mind is deze film ook van Michel Gondry. Omdat Eternal sunshine of the spotless mind ontzettend apart is, was ik enorm benieuwd naar deze film.

De vergelijkingen zag ik wel. Na het zien van deze film kan ik echt zeggen dat het overduidelijk was dat het door dezelfde regisseur is gemaakt. Ook deze film vond ik origineel, apart.
Moeilijk om in het verhaal te komen, maar als je er eenmaal inzit, gaat het allemaal erg makkelijk en 'normaal'.

Charlotte Gainsbourg zag ik voor het eerst in de film Antichrist. Goede actrice, veel overtuiging, mooi, sympathiek koppie. Ja, van haar wou ik wel wat meer zien. Ook hier heeft ze het weer erg goed in gedaan.

Gael Garcia Bernal acteerde ook ontzettend goed. Sterk, overtuigend.. wat wil je nog meer?

Het verhaal zelf is ontzettend origineel, tenminste voor mij. Apart.. De manier van filmen..

Wel moet ik toegeven dat ik me op een gegeven moment wel een beetje begon te ergeren aan het feit dat Stéphane de werkelijkheid en zijn fantasie niet meer goed uit elkaar kon houden. Het werd vermoeiend..

Al met al, geen slecht filmpje

3*

Goed nieuws voor de Charlotte 'fans', waaronder ik mezelf ook schaar
Melancholia (Lars von Trier)
Melancholia ...25 aug 2011