Three Ages (1923)

Buster Keaton's schitterende parodie op D.W. Griffith's Intolerance. Wederom bomvol met hilarische en levensgevaarlijke stunts van The Great Stone Face. Zo maken ze ze dus niet meer. 4,5*

Heerlijk om weer eens een fantastische Buster Keaton-film te zien, na het voor mij ietwat teleurstellende Steamboat Bill Jr.
Het verhaal is wegens zijn structuur, geleend van Intolerance, erg leuk om te volgen en vooral de subtiele (en minder subtiele) verschillen tussen de drie verschillende periodes zijn leuk om naar te kijken meest geslaagde op dit vlak was toch het einde van de film: een ontzettend groot aantal kinderen in het stenen tijdperk, een vijftal kinderen in het Romeinse rijk en een hondje in de moderne tijd .

Qua humor is het ook één van de betere Keatonfilms die ik zag: enkele prachtige stunts om naar te kijken (bv. de tuimeling vanaf het dak tot in de brandweerkazerne) en een boel hilarische grappen de manicure van de leeuw, de kat die aan een stok gebonden werd om de sledehonden sneller te doen lopen, het melige "Last National Bank",....

Wat mij betreft mag deze gerust in het rijtje Sherlock Jr. , The General en Our Hospitality staan: een aanrader!

4*

Prachtige nieuwe poster trouwens, die had ik nog niet gezien!

Ietwat tegenvallende Keaton film. Na het leuke avontuurlijke The General en Our Hospitality, is deze derde film die ik van Keaton zie toch wel een stukje minder. Het idee van de drie tijdperken is op zich leuk verzonnen, maar de humor is vaak maar erg matig en vooral niet altijd even leuk. De steentijd is dan nog het het best, hoewel de scene met de voorgebonden kat bij de sledehonden uit de Romeinse tijd het grappigste moment van de film is. Het einde is dan wel weer sterk, maar tussendoor is de film ondanks de korte speelduur toch enigszins langdradig.

2,5*

Fijne Keaton. Van te voren hoorde ik dat het een parodie op Intolerance zou zijn, maar dat valt wel mee. Alleen de structuur wordt geleend, dus ook dit is een verzameling verhalen die zich allemaal afspelen in andere tijden, gelinkt door één thema. Directe referenties naar Griffiths film blijven echter uit. Niet dat je er bij stil staat, want Keaton bedenkt over het algemeen leukere scènes dan zijn voorganger. Hoogtepunten zijn de leeuw (geweldig kostuum!), de race met de sledehonden met die kat op de stok, het ritje op de dinosaurus, de gekrulde slagtanden van de 'mammoet', Keatons achterwaatse val van een ravijn waarin hij een kusgebaar maakt en een geweldige achtervolgingsscène aan het einde van het moderne verhaal. Niet zo uniek of verfijnd als de beste Keatons, maar toch zeker de moeite waard voor liefhebbers.
3,5*

Deze was een van de mindere Keaton films. Ietwat saaier en naar mijn mening te veel focus op de romantiek ipv de komedie.

Zou dit de eerste (film)parodie ooit zijn? Ik denk het haast wel. Keaton is een overduidelijke inspiratiebron voor filmmakers als Woody Allen e.v.a. , maar hier heel duidelijk ook voor iemand als Mel Brooks. Three Ages is vooral hoogst origineel. De vertelstructuur is natuurlijk leuk, vooral omdat de drie verschillende verhalen een elkaar versterkend en zelfde verhaal vertellen dat toch elke keer anders is, juist door het verschil in tijd. Three Ages wordt eigenlijk alsmaar leuker, naarmate de speelduur vordert. Hoogtepunt is de race in de arena. en de ontsnapping (typisch Keaton), uit het politiebureau. Maar er zitten in feite genoeg leuke stukken in.

Film heeft wat minder spectaculaire stunts als het beste werk van Keaton en ik vond het minder uitgesproken grappig. Toch zit de film weer vol vondsten, is het anders dan andere Keaton's en is het sowieso allemaal weer erg uniek. Twijfel tussen 3,5 sterren en 4 sterren.

Keaton in de prehistorie, Romeinse tijd en eigen tijd

Met Three Ages ben ik aan één van de laatste films van Buster Keaton gekomen die ik nog moet zien van mijn boxset, documentaires en shorts niet meegerekend, en ik wist dat dit over het algemeen als een mindere film van hem werd gezien. Toch was ik wel ergens benieuwd hoe Keaton de gimmick van de drie tijdsperiodes ging uitvoeren en wat voor effect het ging hebben.

De film opent met een opschrift van één of andere man op wiens naam ik niet meer kan komen waaruit blijkt dat Three Ages een parodie is op D.W. Griffith's Intolerance, een film die ik niet heb gezien maar als ik het hier zo nalees is er buiten de vertelstructuur niet veel over genomen. Niet erg natuurlijk, als het effectief een parodie was dan had ik waarschijnlijk toch het merendeel van de moppen niet meegekregen. Soit, de gimmick van Three Ages is op zich wel leuk gevonden. Ik dacht dat de film zich ging opdelen in 3 verschillende stukken van zo'n 20 minuten maar het verhaal maakt om de zoveel minuten een verandering van setting mee. De kern van het verhaal blijft echter in alle drie de tijdsperiodes hetzelfde en dit geeft op zich wel een leuk effect. Het is alleen jammer dat het stenen tijdperk niet echt geslaagd is, of beter gezegd komen de andere twee tijden meer tot hun recht. Bij de Romeinen en in de moderne tijd zitten dan ook een stuk meer geslaagde scènes zoals zijn val van het dak van de brandweer kazerne en de geweldige koetsrace. Spijtig trouwens dat de print op sommige punten wel van erg slechte kwaliteit wordt. Nu werd er daar wel voor gewaarschuwd in het begin van de film (er was blijkbaar nog maar één print in heel de wereld en die was erg beschadigd en is pas met enorm veel reparaties enigszins doenbaar geworden maar niet alles is gered kunnen worden) maar een paar leuke scènes worden abrupt afgebroken wegens lelijke vlekken. Ach, het gaat hier tenslotte ook om een film van bijna 90 jaar oud dus ergens is het wel te begrijpen.

De oudste Keaton film die ik tot nu toe heb gezien en hij is hier precies ook het minste aanwezig. Neen, zijn typische stuntwerk is hier veeleer afwezig en de film rekent dan ook vooral op het effect met de drie tijdsperiodes om het publiek te vermaken. Dat neemt niet weg dat er hier weer een paar erg sterke scènes van Keaton in zitten maar over het algemeen is dit bijlange na niet zo inventief zoals bij Sherlock Jr. of The Navigator. Of ik begin gewend te geraken aan Keaton en kan hij me nog moeilijk verrassen, dat kan ook natuurlijk. Ook Margaret Leahy deed het goed als love-interest van Keaton en het verbaast me dan ook dat dit de enige rol is die ze ooit heeft gespeeld. Toegegeven, het is natuurlijk niet zo'n enorm uitdagende rol maar dit deed ze eigenlijk wel vrij behoorlijk. Zit ook een interessant verhaal achter want Leahy van wie gezegd werd dat ze in allerlei Engelse en Franse films was te zien als kindster ging normaal haar doorbraak hebben in Within the Law door Frank Lloyd maar die smeet haar halverwege buiten doordat ze volgens hem niets had van wat een actrice moest hebben. Uiteindelijk kwam ze terecht bij producer Joseph Schenck en die gaf haar door aan zijn schoonbroer Buster Keaton en die gaf haar een rol in Three Ages. Het is daar echter voor altijd bij gebleven.

Een aantal leuke scènes die er tussenuit springen maar over het algemeen wederom niet het beste wat Keaton in het algemeen te bieden heeft. Jammer dat mijn box The General en Our Hospitality niet bevat want dat schijnen echt de klassiekers te zijn. Soit, Three Ages heeft op zich een aantal goede ideeën maar het komt er niet overal uit. Nog altijd wel vermakelijk natuurlijk.

3.5*

Vond dit juist ook weer een leukere Keaton, omdat het meer afwisselend is (niet alleen door de tijden, maar ook de dosering aan drama/grappen) en verrassender. Sowieso is de hele Intolerance-grap in zichzelf al hilarisch, de Steentijd vond ik erg grappig (Keaton met post-punk kapsel avant-la-lettre en ook in de andere zitten genoeg vondsten om het aangenaam te maken.

De verwachtingen waren hoog en het uitgangspunt is perfect, maar uiteindelijk is dit voor mij toch een beetje een tegenvaller. Misschien voelde Keaton dat ook al zo, blijkens zijn latere bekentenis dat hij de film had opgebouwd als drie two-reelers die door elkaar heen waren gemonteerd maar die later ook apart zouden kunnen worden uitgebracht als de film (zijn eerste "lange") geen succes zou blijken te zijn. Hoe dan ook, er zitten natuurlijk toch wel een paar geweldige momenten in: de dinosaurus, het horloge met zonnewijzertje (komt dat niet ook in een album van Astérix terug?), de strijdwagen met het reservewiel achterop, en natuurlijk de "leeuw" die een manicure krijgt, maar er zitten toch te weinig echt hilarische of beklijvende momenten in.
        Overigens is er hier al gesproken over de "inspiratie" van Intolerance, maar bij de race van de strijdwagens moest ik zelf ook denken aan Ben Hur. De beroemde verfilming van Fred Niblo stamt uit 1925 (twee jaar na Three ages) en kan dus niet de bron van de parodie zijn, maar ik zie dat er in 1907 ook al een versie was gemaakt. Weet iemand hier iets over?

Weer een leuke Keaton die weer vele capriolen uithaalt. De steentijd vond ik het grappigst, maar

de andere twee hadden ook leuke vondsten om mee te lachen.

Keaton.

Vond het een van z'n betere, maar niet van z'n beste films. De variatie van de drie tijdperken is welgekomen, al vond ik de oertijd wel een beetje té schooltoneel-achtig. Ook de scene met de leeuw is eigenlijk niet meer om aan te zien, maar die was dan ten minste nog wel iets grappiger.

Keaton is wel iemand die zichzelf nogal vaak herhaalt, overheen films ook. Ik kijk z'n langspeelfilms nu redelijk kort na elkaar, ben er redelijk zeker van dat ik volgend jaar bepaalde scenes nog maar moeilijk aan bepaalde films zal kunnen linken. Ik had bij deze film ook het gevoel grappen en situaties eerder gezien te hebben, terwijl ik buiten z'n films om nog nooit wat van Keaton gezien heb.

Stunts zijn deze keer aardig, maar net iets beperkter en minder uitzinnig dan in z'n bekendste films. De humor varieert van doenbaar tot echt te cheesy, gelukkig is de film kort en zorgen de verschillende tijdperken dat het in ieder geval nooit saai wordt.

Heb er nog eentje te gaan, maar ondertussen weet ik wel zo'n beetje wat van Keaton te verwachten. Qua humor vind ik het niet denderend, qua stunts is het nog steeds best leuk. Maar een hele film lang geboeid kijken zit er toch meestal niet in.

2.0*

Best oké.

Niet de beste van Buster Keaton. Daarvoor is er te weinig actie en stuntwerk. Er wordt iets te lang in rondjes gedraaid door in elk tijdperk hetzelfde riedeltje te spelen. Naar het einde toe komt er wat meer stuntwerk aan bod, toch hetgeen waar Keaton het van moet hebben. Ook iets wat hij simpelweg goed doet.

3

Three Ages had in alle drie de verhalen heel leuke dingen en ik zag deze Keaton met een soundtrack van de techno grootheid Jeff Mills. Een bijzondere combinatie silent movie en elektronische muziek. Als je van slapstick of komedie en Jeff Mills zit je wel goed. Of de combinatie echt werkt laat ik aan jullie over die deze versie ooit gaan zien. Blijkbaar heeft Jeff Mills ook een soundtrack gemaakt voor Metropolis.