Adams Æbler (2005)

Een aantal opmerkelijke figuren waaronder een priester die geestelijk op wankelen staat, een buitenlander die overdreven gewelddadig is en een persoon met een chipszak die gerust een maandje het dieet van Sonja Bakker mag volgen. Alhoewel hier en daar verassend, toch vind ik het grotendeels cliché en net iets te flauw. Sowieso was het wel te verwachten dat de stoere neo nazi zijn agenda bij ging stellen en vervolgens zijn dagen vredevol in ging vullen. Verder kon je in de beschrijving al terugvinden dat de appelboom getroffen zou worden door allerlei vervelende toestanden dus wat over blijft is niet schokkend veel. De humor is zoals vaker weer een tikkeltje overdreven en in de meeste gevallen lag de intensie, hoe zwart het ook mag wezen, er vrij dik bovenop. Natuurlijk zijn er hier en daar wat gekke scènes terug te vinden en dit is nou eenmaal een kerk die je niet in ieder dorp terug zal vinden maar het totaalplaatje vind ik niet bijzonder sterk. Eerder nietszeggend, ondanks het geloof dat aan de kaak wordt gesteld.

Spoilers?

Ten eerste vraag ik me af of ze in Denemarken van etiquettes hebben gehoord; die alcoholist draagt immers bretelsen mèt een riem.

De film is m.i. een spotten met het atheïsme. Je kunt nog alles (wetenschappelijk) beredeneren en rationaliseren, op het eind word je er niet gelukkiger van. Ikzelf ben niet gelovig maar benijd mensen die dit wel zijn. De vraag of een geloven gerechtvaardigd is a.d.h.v. de existentie van een god is een oneigenlijke: het gaat om het gevolg van geloven (i.e. geluk en berusting) en niet om de feitelijke oorsprong of het fundament (het werkelijke bestaan van een god).

Wie zichzelf vanuit een wetenschappelijk rationeel perspectief onthoudt van het geloof omdat hij het oppervlakkig vindt, wie is er dan eigenlijk dom als de gelovige een gelukkiger leven leidt? Ik vind dan ook dat je 'atheïsme moet verdienen'; je moet in staat zijn een gelukkig, sterk en grootmoedig leven te leiden zonder daarvoor een religieuze handleiding nodig te hebben. Een ieder die dit niet kan moet zich m.i. onderwerpen aan een geloof t.b.v. van de mensheid. Niet alleen de kleinburgelijke types die denken dat ze slimmer zijn door hun geclaimd atheïsme, maar denk ook aan tirannen als Hitler en Stalin. Als zij vrome gelovers waren, zouden ze nooit in staat zijn geweest tot zulke wreedheden. Nogmaals, je moet het verdienen om god te verloochenen.

Subliem geacteerd door Mikkelsen (die ik verder alleen van Casino Royale en King Arthur ken).

Adams Æbler is een mooi verhaal met de nodige zwarte humor, die mij deed denken aan die van de gebroeders Coen. Twee tegenpolen, Ivan en Adam zijn elkaar voortdurend aan het testen, met als gevolg dat Ivan de strijd alsmaar wint.

Het onbegrip, dat Thomsen perfect op zijn gezicht weet te toveren, spreekt boekdelen.

Wat ik enigszins jammer vond was het (redelijk) voorspelbare einde: dat Adam uiteindelijk toegaf en Ivan ging assisteren, was een beetje zoetsappig en romantisch gedacht. Ik zag dit mijlenver aankomen.

Dat doet echter niet veel af aan de kwaliteit van deze moderne roman.

Ondanks de hoge notering een gemiste kans. Een stomme uitspraak om mee te beginnen over een zodanig bejubelde film als deze. In elk geval viel het niet tegen. Ik wist niet goed wat ik moest verwachten en na het eerste kwartier kon het eigenlijk alle kanten op. Het einde was te voorspelbaar. Adams Æbler moet het vooral van de absurditeit hebben. De karakters zijn niet ingewikkeld. Vanuit een handvol eigenschappen kun je al hun (re)acties wel voorspellen. De film draait natuurlijk om het indammen van de fascistische ideeën van de hoofdpersoon. Voor iemand die blijkbaar al zijn problemen met geweld oplost, is het wel vermakelijk om te zien dat de manier waarop men op hem reageert, hem totaal vreemd zijn. Hij kan er helemaal niks mee, waardoor zijn agressieve reactie best komisch is.

Het is wel erg jammer dat de humor niet echt zwart is. Als de humor zwart is, is die wel geslaagd, zoals het moment waarin de kraaien en de kat uit de boom worden geschoten. Overigens spreek ik liever van absurde humor. De echt goede momenten zijn op een hand te tellen. Verder is het vooral genieten van de visuele pracht, omdat de film goed geschoten is, en de interessante dialogen. Zowel de inhoud als de vorm. Leuk om eens gezien te hebben, maar overgewaardeerd.

Een wetenschappelijk rationeel perspectief????????
Is dat niet net zoiets als een pleonasme dat woordovertolligeheid gebruikt?

Overigens denk ik dat dit soort discussies (die overigens wel interessant zijn) totaal aan de film voorbij gaan. De film doet nergens een poging tot aanzet tot geloof of niet geloof. Een prachtig drama waarbij het geloof eens op een humoristische manier te kakken wordt gezet, zowel voor gelovigen als niet gelovigen.

Paar bladzijden gelezen, maar hoor niemand over die dokter! Wat is die ook vreselijk maf. Absurde film, toch wel paar gelachen en genoten.