Broken Flowers (2005)

De muziek is al ***** waard!

Ik zag een aantal jaar geleden alleen het stukje dat hij op zijn oog wordt geslagen. Ik had natuurlijk geen flauw idee wat voor film dit was en heb toen verder gezapt.

Gelukkig kwam Broken Flowers gister weer op tv en ik zat vanaf het begin al meteen helemaal in de film. Ik ben wel gek op die zoektochten naar wat je leven nou eigenlijk heeft betekent.

John zijn leven zit behoorlijk op slot en daar lijkt ook niet snel verandering in te komen, totdat de brief op zijn deurmat valt. Leuke interactie tussen John en zijn buurman die net een dolle hond is die een bot wordt voorgehouden. John is meer een kat die het allemaal niet zoveel kan schelen. Ik moest aan Garfield denken bij de mimiek van Murray.

Dan begint de film pas echt lekker op gang te komen. Al zijn exen komen 1 voor 1 voorbij. Allemaal totaal verschillende types die nou ook niet echt 100% tevreden zijn met hun leven. Maar door deze dames leert hij zichzelf weer een beetje kennen.

Alles wordt rustig gefilmd, goede passende muziek erbij en mooie plaatjes van de natuur. Je hebt vaak het gevoel dat je naast John in de auto zit en zijn zoektocht samen met hem maakt.

Door het stille karakter van John krijg je soms pijnlijke stiltes, waar je als kijker eigenlijk ook niet weet waar je het zoeken moet. Wel hilarische stukjes levert dit op.

Ik blijf een beetje met vragen zitten, maar wat ik hier al heb gelezen is dit niet echt iets waar ik antwoorden op moet willen weten.
De zoektocht is uiteindelijk belangrijker dan de beloning.

Maar je wil toch wel iets meer duidelijkheid dan dat de maker je nu geeft.

-Is er nou echt een ex die een zoon van hem heeft of speelt iemand een spel met hem?

-Het is toch te toevallig dat John dezelfde jongen bij het restaurantje tegenkomt als bij het vliegveld?

-Elke ex en die jongen hebben iets van roze. Moet dit nog een functie hebben of is dit puur om de kijker op een verkeerd been te zetten?

Anyway, ik ben blij dat ik Broken Flowers dit keer in zijn geheel heb gezien en heb er zeker geen spijt van. Bill Murray op topniveau!

Opmerkelijke film over vage vermoedens en verwachtingen
het einde is grappig en leuk...
3 1/2 ster

Wat een geniale rol zette Murray hier weer neer. Het lijkt wel een gek, een psychopaat, het is gewoon een uiterst koelbloedig personage. Prachtig drama, mooie muziek.
Echt petje af voor Bill Murray, perfect voor deze rol.

Wat een verschrikkelijke film ,zeer traag en absoluut niet boeiend.
Absoluut niet mijn ding.

Niet een van Jarmusch beteren, maar toch best aangenaam.

Vooral de eerste helft is leuk best komisch, denk dat de film zonder Murray, de ultieme droogkloot, een stuk minder was geweest. Na de eerste twee ontmoetingen vond ik de film wat minder worden en wat doodbloeden tot de laatste 10 minuten.

Jarmusch heeft een gevoel voor sfeervolle muziek, zo ook hier, de openingscredits zijn echt tof en een uitstekende opmaat voor de anoniemiteit van briefpost (heel anders dan de digitale computerwereld dus)

3*

Misschien is het al gevraagd, maar heeft deze film iets weg van Lost in Translation?

Die ga ik vanavond kijken en zal het je dan laten weten ok?

Fijn.

Wel iets, de belangrijkste overeenkomst is toch wel de rol van Bill Murray. De rollen lijken wel wat op elkaar..

Dan wil ik hem wel graag zien, maar is hij net zo geestig en sfeervol als LIT?

Bill Murray speelt nagenoeg hetzelfde personage in Lost in Translation, Broken Flowers en The Life Aquatic With Steve Sizou. Heerlijk! Deze film is nog iets droger en kaler dan LiT en bovendien niet geschreven voor twee hoofdrollen of een romance. Ik zou de film bijna anti-romantisch noemen. En lekker droogkloterig en minimalistich. En hij heeft een geniale soundtrack. Gewoon kijken

Dat ga ik zeker doen.

Geweldige film. Heel origineel.

Lijkt mij een mooie film. Zondag 5/12 op Canvas om 22:05. Mooi Sinterklaas kado.

ik ken deze film niet(schaam)
bill murray is een geweldige acteur dus vanavond ga ik deze film zeker kijken

Mooie film, alleen het einde is een anticlimax en ook een beetje vaag. Twijfel tussen 3,5 en 4 sterren, maar door dat vage einde toch maar 3,5 sterren. Wel jammer, ik had graag iets meer duidelijkheid gehad over die jongen die hij op het laatst tegenkwam.

Een film waar ik meer van had verwacht. Het thema dat iemand bij zijn exen langs gaat is ook al vaker gedaan. Dat gegeven kan natuurlijk wel leuk zijn. Steeds naar die zoutloze kop van Murray aankijken vond ik toch wel ergerlijk.
Was het nou een drama, ok, maar je gaat toch uit van een komisch drama. Voor mij viel er niets te lachen. Saaie film. 1.0.

Nee, ik vond het komische eigenlijk ook ver te zoeken, maar saai vond ik het niet!

De humor zit meer in de enthousiaste buurman en de totaal niet geïnteresseerde Murray.
Soms toch echt moet lachen om die emotieloze kop van Murray.

Voor de rest wel een aardige film met fijne soundtrack.
Murray speelt erg goed en leuk om hem op de weg te volgen naar zijn exen.
Het einde kan tegenvallen al maakt een open einde niet zoveel uit naar mijn doen.
In mijn ogen is Murray toch wel als persoon veranderd.

3.5

De humor in deze film zit hem in hele kleine zaken en is redelijk subtiel. it komt er beter uit bij een 2e kijkbeurt.

Hele aangename Jarmusch-film niet in de laatste plaats door Bill Murray (zoals altijd zeer aangenaam om naar te kijken).
Beetje melancholisch, reminiscent: hoe zou het afgelopen zijn met al die geliefden die je vervolgens nooit meer zag...en Murray wordt door zijn amateur-detective-buurman overgehaald om dat toch te onderzoeken.
Lieve film met nog een licht proto-Jarmusch tintje.

Van deze film heb ik toch wel genoten. Lost in Translation heeft er wel iets van weg, Bill Murray zit in ieder geval in een soortgelijke rol. Mooi gemaakt, goede rollen, prachtige beelden. Met name het fragment op het kerkhof vond ik indrukwekkend.

En dan het einde...... Tja, is al veel over gezegd. Het voelde voor mij toch onbevredigend.

En wat was dat nou met die tweede brief? En wat ging Winston nog doen?

Ik moet misschien toch nog maar eens terugkijken.

Broken Flower

Na 'Boardwalk Empire' afgelopen zondag was ik in de mood voor een film derbij, dus schakelde maar even over naar onze zuiderburen, waar hij tenslotte te zien was zonder reclame (L).
Laatste film met ome bill in de hoofdrol die ik recentelijk heb gezien is lost in translation, die mij enigzins tegenviel omdat die film me iets te artistiek was.

Aanvankelijk was het wel aardig, zat met veelbelovend vooruitzicht uit te kijken, naar de 'welke ex-is de moeder van mijn zoon- reis?' .
Toch viel die enigzins tegen, had meer spektakel verwacht en niet die stille momenten. Snap ook niet dat die cynische gek de don juan kan zijn. Wat voor magie heeft hij... dat de exen die nietallemaal lelijk zijn hem zo leuk vonden/vinden? Charisma, Geld?

Acteurs waren wel te doen, Bill Murray was de cynische gek, Winston grappig personage. Opvallend waren :
Alexis Dziena : een lekker psycho wijf, die volgende x der flamoes wel even mag trimmen bij zo'n onverwachte naakt scene.. we zijn hier niet in Japan!.
Sharon Stone : vind ik er altijd met vercrackte ogen gaar uit zien,ook in deze film, nochtans is ze wel een lekker wijf.

Er zitten veel symbolische dingen in de film , ook zag je wel dat de poep/scheld/pis humor van kijk mij is grappig zijn niet aan Jarmusch besteed is. De personages zijn grappig om hoe ze zijn en doen , nergens in de film knipogen ze zo van "HA Hier moeten jullie lachen".

Een Conventioneel einde van "hij ontmoet zijn zoon en alles komt goed ", ontbreekt ook volledig. Iets wat de film siert, want dit had ik van te voren eigenlijk wel verwacht dat zou gebeuren, Was het Conventioneel geweest had ik hem 2,5* gegeven. nu 3,5*

Al met al iets meer van verwacht maar ben zeker niet teleurgesteld.



JA 3,5 dus!

sindsdien al gegroeid naar 4*, met name de muziek blijft toch wel geweldig hangen.

De muziek was juist het minst van de film.

Als je er meer van had verwacht, kun je toch niet anders dan teleurgesteld zijn?

Die muziek was naar mijn mening de best mogelijke keuze voor de film. Die quasi-relaxete muziek die Winston op een cdtje had gebrand sluit perfectaan bij de wat ongeinteresseerde houding van Don op zijn zoektocht. Maar goed, ieder zijn mening.

IETS meer, het kan altijd erger natuurlijk . Snap je? Schep sowieso altijd al iets te hoge verwachtingen bij een film, waarvan maar 10% meestal uitkomt. Op die manier kun je wel teleurgesteld blijven...

niet mijn ding.
de film wist mij niet te boeien en kon mijn aandacht er maar moeilijk bij houden.
na het hier toch doorheen bijten, was het einde voor mij niet bevredigend.
ik geef toch nog een 2.5 omdat de acteer prestaties dik in orde waren