Tess (1979)

Heeey!!

Grappig. Moet natuurlijk wel een mooie film zijn, niet; naamgenoot, he?

Leuk kan ik de film niet noemen, wel meer dan de moeite waard!
prachtige beelden zoals we van polanski gewend zijn.
3 en halve ster

Een mindere Polanski. Zoveel is zeker. De film blijft aan de oppervlakte hangen. Is te voorzichtig. Kinski is daar debet aan. Zij weet in haar matige rol van Tess niet veel meer te maken dan een oppervlakkig meisje dat volkomen gelaten de wereld in staart. Het is niet de enige keer dat Polanski zich een beetje laat leiden door zijn privé-verliefdheden in de casting van een actrice. In Frantic liep Seigner ook al behoorlijk in de weg met een slappe rol. (In het latere Bitter Moon was ze stukken beter trouwens. Kinski was weer veel beter in Wenders' Paris, Texas) Kinski is hier vooral mooi, al is dat voor de rol ook niet onbelangrijk.

De fotografie redt de film behoorlijk. Tess maakt visueel meer indruk. Elk shot is uiterst verzorgd. De film zit vol met fraaie plaatjes en komt qua klassieke schilderachtigheid soms in de buurt van Kubricks Barry Lyndon. De film verveelde me niet, maar ik ben verder niet echt onder de indruk.

3.0*

Prachtige film die je met een brok in de keel tot aan het einde blijft volgen. Dagen later blijft de film je nog achtervolgen. Ik ben een groot Polanski-liefhebber en deze film reken tot zijn 3 beste films. Laat je door het soapachtige drama en de lange duur ook niet weerhouden om dit meesterwerk op dvd te zien. De weelderige landschappen, de vertolkingen en het meeslepende verhaal grijpen erg aan.

Zoals al eerder is gezegd; de film moet het vooral hebben van de mooie plaatjes en de mooie Nastassja Kinski.
Het drama in de film is TE subtiel en te mager voor 3 uur film.
Toch werkt de film wel degelijk op het gevoel; de sfeer en de melancholie van Kinski doen me zeker wel wat.

Waarom geen echte polanski film?

Wat een waanzinnig goeie actrice is zij eigenlijk. De vergelijking met Ingrid Bergman dringt zich op en ja.. ze is inderdaad heel mooi.

De kleuren in deze film vond ik alleen niet zo mooi. Het leek wel of de helft van de film om 6 uur `savonds is gefilmd.

Maar de bewerking van het verhaal vond ik erg goed

Mooi, maar wel een beetje langdradig. Veel wordt gelukkig goed gemaakt door Natassja Kinski O+. 3,5*

Net gekeken met mn vriendin die deze prent wilde zien. Zij vond het wel leuk, ik wat minder Niet dat deze film slecht is, het acteerwerk is goed en de sfeer van die tijd goed in beeld gebracht. Voor mij is deze film gewoon te lang, te langdradig, en het verhaal trekt me ook niet.

Een erg simpel verhaaltje uitgerekt tot een veel te lange speelduur. Toch heb ik me weinig momenten verveeld door voornamelijk de mooie fotografie en de niet al te best acterende, maar erg amabele Kinski. Zeker niet Polanski's beste, maar wel het bewijs dat hij veel meer kan dan alleen maar psychologische thrillers, waar hij echter een meester in is.
3*

Wel goede film, maar hij duurde heeeel lang, veel langer dan eigenlijk nodig was en ik vond het acteerwerk niet overal even sterk. Uiteindelijk wel met veel plezier gekeken, omdat het de verfilming is van een van mijn lievelingsboeken. Toch vind ik de nieuwste miniserie van de BBC veel en veel beter, beter acteerwerk en beter gedoseerd. Ook vond ik bij deze film dat het de hele tijd zo donker was, alsof ze telkens rond de schemering gingen filmen. Aan de ene kant gaf dat wel een depri sfeertje, wat ook goed bij het boek past (het is ook een heel dramatisch en donker verhaal), maar op een gegeven moment ging het wel een beetje ergeren. Maar uiteindelijk toch nog wel een goede film, vooral ook door de mooie beelden en natuurlijk het verhaal.

Als ik het zo lees zijn de meesten het er wel over eens: sfeervolle beelden, maar een verhaal dat niet genoeg te vertellen heeft om drie uur speeltijd mee te vullen.

Eigenlijk opmerkelijk, als je bedenkt wat een doffe ellende Tess zoal meemaakt; zwanger worden door misbruik, verlaten worden op je huwelijksnacht omdat je man dit blijkbaar geen gezellige ontdekking vond, zware arbeid verrichten om in leven te blijven en uiteindelijk ophanging voor moord. Het is alleen eerder het gegeven an sich, dan de manier waarop dit gepresenteerd wordt door Polanski, dat aangrijpt. Het komt soms wat gezapig over, je zou bijna blij worden van een nieuwe portie ellende, omdat er dan in ieder geval iets noemenswaardigs gebeurt.

Gelukkig zijn er inderdaad ook de sfeervolle plaatjes zo nu en dan, zoals de openingscène met de meisjes in de witte jurken, of het werk op de akker in de sneeuw en kou. Een fotografisch wonder vond ik het echter ook weer niet. Net aan een voldoende, vanwege de prima spelende Kinski en het treurige verhaal.

To Sharon.

Sharon,

ik heb je nooit gezien in een film, alhoewel ik dat wel ongelooflijk graag wil. Maar jouw verhaal, jouw leven en hoe je dit aardse leven hebt verwisseld voor het eeuwige, vind ik bijzonder triest. Ik heb dan ook gelezen over jou, via Wikipedia, en uiteindelijk kocht ik ooit Helter Skelter uit 2004, waar de gebeurtenissen werden nagespeeld uit 1969. Die heb ik gezien, en het blijft tragisch. Je was gewoon op het verkeerde moment op de verkeerde plaats, net als je betreurde vrienden en andere mensen. Vlak voordat je dood ging, zo is te lezen in de biografie van Roman Polanski, gaf je een kopie van Thomas Hardy's Tess of the d'Urbervilles aan hem. Het boek dat je had gelezen, en de rol van Tess paste bij jou. Roman en jij waren ervan overtuigd dat jullie een onvergetelijke Tess zouden maken. Je zou anders alleen maar de bimbo rollen toebedeeld krijgen.

Ik heb een paar keer geprobeerd om Tess te kijken. Alweer. Ik doe het weleens vaker, dat ik gewoon in een bepaalde stemming moet zijn om iets te kijken.. Ik keek de film die Roman maakte, ter nagedachtenis van jou. Tenminste, de 'To Sharon' spreekt voor zich. Ik heb je nooit gezien, zoals ik al zei, maar Nastassja Kinsski speelt Tess op een ongelooflijke tedere manier. Elk beeld staat in mijn geheugen gegrift. Elk beeld is vervuld van een rustigheid, een haast intens gevoeld verdriet. Tenminste, dat is hoe ik het ervoer. Ik werd nl. gepakt door de tragiek van het personage Tess, die afstevent op haar dood, en dit ook rustig accepteert. Ik kan er niets aan doen, maar ik werd vervuld van een zeker medelijden, ten opzichte van alles. Voor mij ben jij echt een ongelooflijk tragisch figuur, en jouw verhaal spreekt me zo aan. Ik weet niet of dat pervers is, want het is wel tragisch natuurlijk.

Tess drijft op de hoofdrolspeelster en de gebeurtenissen, en alles wat ik zag, maakt me stil.

Sharon, ik vond het mooi. In jouw nagedachtenis blijf ik dan ook aan Tess denken.