Le Couperet (2005)

- Mijn vrouw is ontslagen uit het ziekenhuis!
- Oei, was het erg?
- Ze werkte er al 11 jaar...

Sterke satire met een uitstekende Garcia, die mij op momenten heel erg aan Jack Lemmon deed denken.

Ik schaam mij er bijna voor om te zeggen dat ik erg moest lachen bij de gewelddadige momenten in de film, maar dat betekent m.i. wel dat de satire duidelijk geslaagd is.

Wel een bizar einde

Had een stuk meer ingezeten.

Garcia acteert erg sterk en de film is af en toe erg grappig. Daar tegenover staan helaas een boel vreselijk goedkope pogingen tot spanning. Weet de politie het nou wel of niet... Die scene met de agenten waar hij voor de kapstok staat.... Erg jammer.

Meer richten op de satire/zwarte komedie, en minder (niet) op spanning. Nu voelt het een beetje als half werk.

Maar goed, ik heb me verder wel vermaakt. Vond het einde ook best leuk.

Heel luchtige satire die mij over de hele lijn vermaakt heeft. Dramatiek, humor en spanning worden heel mooi afgewisseld en het karakter van Bruno vind ik één van de besten in het genre, die mooi neergezet wordt door José Garcia.

Schitterende zwarte komedie met een hele hoop bijtende, satirische humor, geweldige uitspraken en een uitstekende José Garcia. Ook Karin Viard is top als de paniekerige huisvrouw en Olivier Gourmet is ook geweldig als zatte zakenman. Echt een super film, met een actuele insteek.
Alleen vind ik dat het in het begin een beetje te snel gaat. Bruno slaat te snel aan het moorden, hier had hij wat meer over moeten nadenken. Een mens doden doe je niet zomaar, daar had wat meer aarzeling, wat meer schroom moeten tussenzitten. Maar voor de rest een schitterende film. Ik heb meermaals echt hard moeten lachen, nog het meest als die vrouw van Rick volledig doorslaat als Bruno voor hun deur geparkeerd staat. Topfilm, aanrader voor wie van een satirische zwarte komedie houdt.

Die vrouw doet hetzelfde als hem. Ze spreekt af met andere sollicitanten en doet alsof ze een werkgever is. Dat terwijl ze hem wellicht opgeruimd heeft na het einde van de film.

Ik ben al heel lang een liefhebber van de films van Costa-Gavras vanwege de scherpe tekening van sociale en politieke conflicten in die films. Ik heb de indruk dat Costa-Gavras met zijn laatste werken (Le Couperet, Eden à l’Ouest) zijn fijnzinnig gevoel daarvoor enigszins aan het kwijtraken is.

Zeker, Le Couperet is een mooie film, maar hij haalt lang niet het niveau van bijvoorbeeld ”Z’ (1969), L’Aveu (1970) of Missing (1982). De film kent meer dan genoeg spannende momenten, maar even zo vele keren zakt hij ook een beetje weg. Le Couperet hinkt naar mijn gevoel te veel op twee gedachten: een sociaal drama of een thriller. Ook de relatie tussen Bruno (José Garcia) en zijn vrouw Marlène (Karin Viard) blijft te veel aan de oppervlakte. En de lengte van de reeks onopgeloste moorden draagt niet bij aan de geloofwaardigheid van het verhaal.

Geen slechte film, verre van, maar ik ben van Gosta-Gavras beter gewend.