Yasmin (2004)

Typische post 9/11 film, maar in plaats van brandweermannen die heldendaden verrichten zien we de zaak nu eens van de andere kant. Yasmin schetst een mooi en evenwichtig beeld van de gevolgen van 11 september voor een groep moslims. Echt urgent of dramatisch wordt het nooit, maar het blijft steeds plezierig om naar te kijken. 3*.

‘YASMIN WINT PUBLIEKSPRIJS NOORDELIJK FILM FESTIVAL’

Na afloop van het 27ste Noordelijk Film Festival, van 9 – 13 november in Leeuwarden, is Yasmin uitgeroepen tot publiekswinnaar. Met een waardering van 8,74 won het Britse drama over interculturele spanningen voor en na 11 september van de hevige concurrentie. Het filmfestival, dat met meer dan 26.000 bezoekers in vijf dagen een nieuw record haalde, overhandigde de prijs zondagavond telefonisch aan de Britse regisseur Kenneth Glenaan. Vanwege de geboorte van zijn kind enkele uren later kon hij niet aanwezig zijn, maar hij toonde zich dankbaar voor deze waardering. Hij wil met de film een positief tegengeluid laten horen richting de steeds vijandiger agerende bevolkingsgroepen in Groot-Brittannië. Yasmin won eerder de publieksprijs van het Dinard British Film Festival en de Prize of the Ecumenical Jury tijdens het International Film Festival van Locarno.

bron: persbericht RCV Entertainment

De film vond ik op zicht best wel aardig, het geeft inderdaad de vooroordelen tegen het moslim geloof goed weer. De rollen vond ik ook erg goed en overtuigend gespeeld alleen wat wel een beetje jammer is, is dat de man van Yasmin een beetje de clown probeert uit te hangen in de film...en dat lukt hem niet...
Verder vind ik de film indruk wekkend en geeft een goed beeld weer van de huidige maatschappij...ik heb de film een 3 gegeven.

Goede film die mooi de spagaat laat zien van de verwesterde moslims in het westen tussen de moslimwereld en de westerse wereld.
De film komt realistich over en gaat nergens over in vals sentiment en bevat geen betweterige boodschapjes.
Prima film dus.

Het voelde me allemaal net iets te standaard aan. Die frictie tussen culturele achtergronden hebben we vaker en beter gezien. Sommige stukken zijn ook een tikkeltje ongeloofwaardig.

"Yasmin" komt juist erg geloofwaardig over en laat de problemen en dilemma's duidelijk zien waar veel Moslims in westerse landen mee rondlopen. Het enige ongeloofwaardige in het verhaal was toen Yasmin op bezoek ging bij haar man in de bak zelf ook meteen werd opgesloten.

Natuurlijk was de paniek na de aanslagen in New York te begrijpen, en zelfs de oude vader van Yasmin kon hier begrip voor opbrengen, in tegenstelling tot de jongeren, die zich makkelijk laten ophitsen om haat te zaaien tegenover de westerse wereld (maar zich intussen laten pijpen door Engelse schoolmeiden en ze drugs verkopen)

Knappe film, die filmisch, cinematografisch, (of nog wat van dat soort mooie woorden) gezien als een TV film overkomt, maar absoluut het kijken waard is.

Standaard filmpje wat me niet zoveel deed. Had een discussie met mijn leraar dat ik het acteerwerk niet echt realistisch over vond komen. Ik werd uitgemaakt door de belachelijke dingen, want deze film had ''zelf prijzen gewonnen van hoe realistisch de film was''. Ik kon me bijvoorbeeld niet echt vinden in Yasmins man en de bijna spottende manier van hem laten acteren. Met de geit en het instappen in de auto, in mijn ogen niet echt realistisch. Maar ook Yasmin, hoewel dit wellicht komt door het verhaal, was het weer de zoveelste film die gaat over vrijheid van geloof en daarvoor streven. De boodschap is wel duidelijk, 11 september heeft veel veranderd, maar dit veranderd niet mijn kijk naar het acteer werk. Mede dankzij het script en de misschien voor de hand liggende personages had ik wat meer verwacht van een maatschappij-les, hiervoor hadden we Das Leben Der Anderen en Lilja 4-ever gekeken, films die wel goed scoorde bij mij. Al met al, wel een vermakelijke en gewone film.
3sterren

Omdat bijna de hele wereld denkt te weten dat de terroristen hiervan Moslims waren? Lijkt me niet erg moeilijk om te begrijpen Of dit waar is, is een ander verhaal. Ik durf ook wel te geloven in het hele inside-job-gebeuren.

Ja, helemaal waar. Ik heb de Amerikaanse ziekte en denk dat de hele wereld van mij is Bedoel er alleen maar mee te zeggen dat in bijna elk land wel op het nieuws heeft gestaan dat Bin Laden de man achter he plan was, dat de terroristen die de vliegtuigen bestuurden, of tenminste die het kaapten Moslims waren enzovoort. Denk dat het niet zo raar is als mensen dat denken en durf bijna te zeggen dat in ieder geval heel veel mensen dit ook denken. Om terug te komen naar Yasmin; zo zie je dit ook in de film, omdat er nu een hele andere kijk naar Moslims word gecreëerd.

Dat probeerde ik al in mijn eerste reactie te vertellen hoor. Ik zeg alleen dat ik denk te weten dat de meerderheid denkt dat de Moslims achter deze aanslag zitten. Ik zeg niet dat ik dat denk.

Misschien komt dat zgn. 'westerse' sentiment voort uit het feit dat na de aanslagen de enigen die wereldwijd op auto's stonden te dansen moslims waren?
Een bekend verschijnsel als je je als underdog voelt om te juichen als 'de baas van de wereld' een tik uitgedeeld krijgt. Je kunt je echter ook afvragen waarom de Arabische wereld hun wereldheerschappij, zo'n 900 jaar geleden kwijtgeraakt is.

Het waren ook allemaal mannen.

Het meest geniale is de scene waarin racisten een lullige opmerking maken over Yasmin en een oud vrouwtje op haar af stapt en zegt: wij zijn niet allemaal zo. Dat is niet gespeeld, het dametje dacht namelijk dat het echt was.

sorry maar ik vond dit echt geen goeie film.
hoe langer de film duurde hoe meer clichés je te zien kreeg.
allemaal politiek correct
leek me meer op een propaganda film dan iets anders.
multiculturele samenleving zonder echt de samenleving in zijn totaliteit te tonen.
0.5* omdat je geen nul kan geven.

Hoeveel zin heeft het nog om drie jaar na de aanslagen van elf september met zo’n film de discussie op te rakelen? Hoe vaak moet er nog gezegd worden dat de meeste moslims dergelijke terreurdaden afkeuren? Bovendien, hoe vaak moet er benadrukt worden dat moslims ook maar gewoon mensen zijn. Ik moet een beetje denken de gayparades, want hoe kun je van gelijkheid spreken, wanneer constant de verschillen benadrukt worden? Je Marokkaanse buurman of collega heeft er meer aan wanneer hem behandelt, zoals je iedereen zou behandelen.

Yasmin is geen verkeerde film, maar ik ben dit soort verhalen gewoon beu inmiddels. Inmiddels zijn we ruim tien jaar verder en is deze kermis wel afgelopen. Toch krijgen we weer zaken als discriminatie, pesterijen en tenslotte ook integratie te zien. Het is steeds weer hetzelfde riedeltje. Ik baal er wel van dat de VPRO dit omschreven heeft als zwarte humor, want daar was dus volstrekt geen sprake van (of het moet die clown van een Faysal zijn). Het mag er verder allemaal wel goed uitzien en prima geacteerd zijn, maar het doet me verder bijzonder weinig. Ik ben waarschijnlijk volwassen genoeg om hierboven te staan. Het einde is zwak trouwens.

Ik snap deze kritiek niet echt, aangezien de intolerantie jegens moslims nog steeds hoogtij viert. Er worden ook nog films over de Tweede Wereldoorlog gemaakt, dat verhaal kennen we nu intussen toch ook wel? Het verhaal van Yasmin is wat dat betreft nog erg actueel.



Mmmhh... dit klinkt als: Zeik niet zo, het zal allemaal wel meevallen? Discriminatie, pesterijen, integratieproblemen... kermis afgelopen?



Moah, misschien je oogkleppen eens wat verder opzij zetten?

Wat ik vooral probeer te zeggen is dat ik enorm twijfel of een aanpak als deze helpt. Wat Yasmin doet is vooral de nadruk leggen op de verschillen. Bovendien, Zolang je blijft benadrukken dat 'wij' anders zijn dan 'zij' zal er nooit gelijkheid en respect zijn. hoe kun je intolerantie jegens moslims trouwens wegnemen als je ze in de film vatbaar maakt voor terrorisme?. Degenen die je wil bereiken zijn (mag ik aannemen toch?) mensen met racistische opvattingen. Zij gaan echt niet deze film kijken om van mening te veranderen. Zij willen juist hun beeld bevestigd zien. Er zijn helaas weinig films die dat effect wel teweeg kunnen brengen.


Ik heb van huis uit geleerd dat iedereen gelijk is: vrouwen, homoseksuelen, allochtonen etc. Maar juist doordat niemand benadrukt heeft dat er een verschil is tussen mij en een homo of een Pakistaan. Ik kan legio voorbeelden noemen, maar ze komen allemaal neer op dit basisprincipe.

De verschillen mogen best benoemd worden, want natuurlijk zijn ze er wel. Goed dat je van huis uit hebt meegekregen dat iedereen gelijk is, maar mensen met hun verschillende culturen zijn niet gelijk. Wel heeft iedereen recht op respect en gelijke behandeling. Ik snap dat ze met deze film geen bergen zullen verzetten. Dat zal ook niet de bedoeling zijn, net zo min als het de bedoeling zal zijn de intolerantie weg te nemen. Het is slechts een verhaal over Yasmin, die moeite heeft met het feit dat ze tussen twee culturen staat, die haar aan beide kanten niet volledig willen accepteren. Logisch dus dat ze de verschillen juist benadrukken.