134.887 gebruikers | 85.687 films | 31.044 regisseurs | 3.507.503 berichten | 4.928.892 stemmen
¡Que Viva Mexico! - Da Zdravstvuyet Meksika! (1979)
Alternatieve titels: Que Viva Mexico, Да Здравствует Мексика!
9 stemmen | gemiddelde 3,61
mijn stem:
Documentaire
90 minuten
geregisseerd door Sergei M. Eisenstein
met de stem van Sergei Bondarchuk en Grigori Aleksandrov
Documentaire van Eisenstein over Mexico, zijn cultuur en zijn geschiedenis. De documentaire bestaat uit drie delen: Sandunga, Manguei, and Fiesta. Het eerste deel onderzoekt de prekoloniale wereld van de Inca's en observeert de eeuwenoude architectuur en de religieuze en culturele praktijken. In het tweede deel wordt een moordenaar op een ongewoon levendige en barbaarse wijze gestraft voor zijn daad. Het derde deel toont de (cinematografische) schoonheid van een stierengevecht. Ook worden foto's en stills vertoond van het nooit afgemaakte vierde deel van de film, getiteld Soldadera, dat handelt over de revolutie van 1910.
[permalink] geplaatst op 6 augustus 2006, 23:43 uur
[permalink] geplaatst op 9 augustus 2006, 23:56 uurbevat spoilers, selecteer de tekst om deze te lezen
Prachtige memorabele film. Eerste helft semi-documentaire en de andere helft de novelle, een soort van wraakfilmpje / western over de arme Mexicaanse boer wiens eer is geschonden (zijn verloofde wordt verkracht door een welgestelde man).
Het eerste deel van de film kun je het beste vergelijking maken met de allerbeste documentaires van Robert J. Flaherty, Tabu (mix van documentaire en fictie) en Louisiana Story en dan nog beter!!!
¡Que Viva Mexico! begint met de proloog over de eeuwige Mexicaanse architectuur (piramides), cultuur, oorspronkelijke religie ed. Vervolgens volgt een soort van antropologische studie over de oorsprong van het huwelijk binnen de Mexicaanse samenleving. Later wordt in het kort iets verteld over de geschiedenis van Mexico, over Azteekse rijk, over Conquistadores, Hernán Cortés, en hoe het christendom werd geïntroduceerd binnen de Mexicaanse cultuur en religie.
Daarna volgt de eerste (en helaas enige) novelle met als hoogtepunt een "shootout".
¡Que Viva Mexico! eindigt met een informatie over het onafgemaakte 2de fictieve deel van de film, en de epiloog over de dood.
En natuurlijk zag de film erg mooi uit, zoals we gewend zijn van Robert J. Flaherty, prachtige natuurshots, prachtige beelden van exotische vogels en dieren. Echter vind ik de montage niet zo goed als bij de andere meesterwerken van Sergei M. Eisenstein.
Jammer dat ze de tweede novelle niet af hebben gekregen, want ik had echt zin in zo’n grootschalige revolutie op het scherm a la The Wild Bunch van Sergei M. Eisenstein!
*****/*****, nooit geweten dat ze in Mexico van cactusvloeistof wodka kunnen maken. Que Viva Mexico!
Het eerste deel van de film kun je het beste vergelijking maken met de allerbeste documentaires van Robert J. Flaherty, Tabu (mix van documentaire en fictie) en Louisiana Story en dan nog beter!!!
¡Que Viva Mexico! begint met de proloog over de eeuwige Mexicaanse architectuur (piramides), cultuur, oorspronkelijke religie ed. Vervolgens volgt een soort van antropologische studie over de oorsprong van het huwelijk binnen de Mexicaanse samenleving. Later wordt in het kort iets verteld over de geschiedenis van Mexico, over Azteekse rijk, over Conquistadores, Hernán Cortés, en hoe het christendom werd geïntroduceerd binnen de Mexicaanse cultuur en religie.
Daarna volgt de eerste (en helaas enige) novelle met als hoogtepunt een "shootout".
¡Que Viva Mexico! eindigt met een informatie over het onafgemaakte 2de fictieve deel van de film, en de epiloog over de dood.
En natuurlijk zag de film erg mooi uit, zoals we gewend zijn van Robert J. Flaherty, prachtige natuurshots, prachtige beelden van exotische vogels en dieren. Echter vind ik de montage niet zo goed als bij de andere meesterwerken van Sergei M. Eisenstein.
Jammer dat ze de tweede novelle niet af hebben gekregen, want ik had echt zin in zo’n grootschalige revolutie op het scherm a la The Wild Bunch van Sergei M. Eisenstein!
*****/*****, nooit geweten dat ze in Mexico van cactusvloeistof wodka kunnen maken. Que Viva Mexico!
3,5Aparte fragmentarische docu, die pas vele jaren later na de dood van Eisenstein uiteindelijk werd voltooid. Stalin zag het niet zo zitten dat hij in die tijd in Mexico en Hollywood zo lang vertoefde en riep hem plotseling terug naar Rusland, terwijl hij druk hiermee bezig was. Het vele beeldmateriaal ondervond ook vele problemen, kwam terecht in New York voor lange tijd en pas in 1979 is deze docu eindelijk voltooid. Het resultaat mag er zijn 
.
.
Mooi! Ik heb deze film eindelijk kunnen kijken! HOERA. Zoals Xgogax ook al aangaf komt Tabu van Murnau dicht in de buurt. Que Viva Mexico is echter meer docu en meer opgedeeld in verschilldende hoofdstukken die compleet los van elkaar staan (op Mexico na dan). Daarnaast heeft Eistenstein aangegeven dat hij Nannook als inspiratie heeft gebruikt (het semi-docu aspect, het uitdiepen van een exotische cultuur).
De beelden zijn subliem en de hoofdstukken zijn erg boeiend. De verhalen die eronder liggen zijn verschillende aspecten in verschillende tijden van Mexico in verschillende stijlen (de een geacteerd en gedramatiseerd, de ander een observatie van een feestdag etc) alle zijn voornamelijk bekeken van de "werkende burger" en zijn, om het subtiel te zeggen, politiek gekleurd.
Helaas is de film niet helemaal van Eisenstein dat valt meteen op: De montage lijkt in de verste verte niet op Strike/Potemnkin/Oktober, maar komt meer in de buurt van Eisenstein latere werk (Nevsky, Ivan 1 & 2). Helaas zullen we nooit weten of Eisenstein niet veel liever heel wat anders gemonteerd had, waar hij natuurlijk bekend om staat. (Potemnkins edit werk was nog geen uur voor de premiere af) Dat neemt een stukje dynamiek weg.
Veel beroerder is de sound design, waar Eisenstein praktisch ook geen invloed op had. Het enige Eisensteintje is de voice over, die door de man geschreven is. De muziek is vaak (naast gewoon lelijk) erg ontoepasselijk bij de beelden en het verhaal. Voor iemand die vaak met Prokofiev heeft samengewerkt en daarnaast gewoon altijd bombastische werken uitkiest, lijkt deze muziekkeuze duidelijk niet de zijne. Ook de geluidseffecten halen de film onderuit: zo moet een soort van star-wars-lightsabel-noise spanning opwekken.
Typisch: de aspecten waar Eisenstein invloed op had zijn goed, de rest beduidend slechter. Hoe dan ook wel een aanrader.
De beelden zijn subliem en de hoofdstukken zijn erg boeiend. De verhalen die eronder liggen zijn verschillende aspecten in verschillende tijden van Mexico in verschillende stijlen (de een geacteerd en gedramatiseerd, de ander een observatie van een feestdag etc) alle zijn voornamelijk bekeken van de "werkende burger" en zijn, om het subtiel te zeggen, politiek gekleurd.
Helaas is de film niet helemaal van Eisenstein dat valt meteen op: De montage lijkt in de verste verte niet op Strike/Potemnkin/Oktober, maar komt meer in de buurt van Eisenstein latere werk (Nevsky, Ivan 1 & 2). Helaas zullen we nooit weten of Eisenstein niet veel liever heel wat anders gemonteerd had, waar hij natuurlijk bekend om staat. (Potemnkins edit werk was nog geen uur voor de premiere af) Dat neemt een stukje dynamiek weg.
Veel beroerder is de sound design, waar Eisenstein praktisch ook geen invloed op had. Het enige Eisensteintje is de voice over, die door de man geschreven is. De muziek is vaak (naast gewoon lelijk) erg ontoepasselijk bij de beelden en het verhaal. Voor iemand die vaak met Prokofiev heeft samengewerkt en daarnaast gewoon altijd bombastische werken uitkiest, lijkt deze muziekkeuze duidelijk niet de zijne. Ook de geluidseffecten halen de film onderuit: zo moet een soort van star-wars-lightsabel-noise spanning opwekken.
Typisch: de aspecten waar Eisenstein invloed op had zijn goed, de rest beduidend slechter. Hoe dan ook wel een aanrader.
[permalink] geplaatst op 16 juni 2009, 22:26 uurIk heb deze film 3 jaar geleden voor het eerst gezien. En sindsdien blijft La Sandunga door mijn hoofd spoken. Wat een geweldig volksliedje is het toch.
Van La Sandunga-scène krijg ik nog steeds kippenvel. Heb zelden zoiets moois gezien. Onvergankelijk stukje cinema. Spasibo tawarisch Eisenstein!
Van La Sandunga-scène krijg ik nog steeds kippenvel. Heb zelden zoiets moois gezien. Onvergankelijk stukje cinema. Spasibo tawarisch Eisenstein!
