Krug Vtoroj (1990)

Schitterende film.

Erg eenvoudig, ingetogen verteld verhaal. Er gebeurt niet heel veel meer dan het bovenstaande. De zoon weet niet goed wat hij moet doen. Af en toe komt er iemand binnen die iets van hem wil. De zoon wordt zo passief wordt na de dood van zijn vader dat hij er in weg dreigt te zakken. Totdat zijn rust wreed verstoort wordt door de een lompe vrouw van de begrafenisonderneming. Dat voelt ook als een verstoring van de rust, maar het zet de zoon wel aan om niet mee te gaan in de dood. Om nog te leven. Het einde is ook het enige stuk in de film waar muziek gebruikt wordt.

Mensen die vooral Sokurov's Mat i Syn mooi vonden zullen dit ook wel kunnen waarderen. Een erg intieme, poëtische en gevoelige film, dit maal gesitueerd in een huisje in de onmetelijke Russische sneeuw. Ontzettend klein, intiem en verstild. Ik vond het prachtig. Sokurov laat de kijker letterlijk meewennen aan de dood.

Ruim 4.0*

Toevoeging met eeuwige dankbaarheid aan Narva77 en FisherKing

Hmm, toch wel een mindere Sokurov.

Er zitten wel van die pachtige, mystieke momenten in die zo typerend zijn voor zijn films, maar voor het grootste deel is het maar een saaie bedoening.

Het hele gedoe over de begrafenis was ronduit irritant. Meestal zeer doornsee gefilmd.

Met moeite uitgekeken.

Hoe niks zo veel kan zijn, ongelofelijk. Geen woorden, net als de film.

Meedogenloos, teder, hard, poëtisch, wreed, liefdevol. Krug Vtoroj verteld in al zijn simpelheid over een zoon die zijn vader overleden in bed vind, in een klein dampig, vervallen kamertje. Hij regelt wat nodig is, heeft ondertussen koortsdromen, schrikt wakker, wordt harteloos geholpen door de begrafenisondernemer en blijft tenslotte alleen achter in het kale, koude kamertje.

Afwisseling tussen magistraal mooie en aardse shots maakt de film soms zo banaal, zo hard en dan ineens zo dromerig. Sokurov lijkt onder Malyanov's huid te kruipen en tegelijkertijd afstand te bewaren.

Geïllustreerd door een wasbeurt in sneeuw, begrafenis bespreking en een lekkend dak (smerig huis) is Krug Vtoroj een schrijnende film. Fascinerend is een te groot woord en het trage camerawerk is niet meer dan in orde.

3*

Boeiender en toegankelijker dan Mother and Son. Kenmerkend aan deze film van Sokurov zijn weer de fijne beelden. Visueel vind ik dit toch wel erg mooi. Verder vond ik deze film toegankelijker omdat er voor mijn gevoel meer een verhaal in zat. Dat komt mede doordat er meerdere personages in voorkomen dan in Mother and Son. Ook kon ik meer sympathie opbrengen voor de zoon. Conclusie blijft wel dat het geheel best wel afstandelijk aanvoelt waardoor ik niet ben gegrepen door het verhaal of de personages. Dat vind ik jammer. 2,0*

Saai, slaapverwekkend, excentrieke film.

*2.5

Mooie Sokurov.

Weinig toe te voegen aan yorgos.dalman, ware het niet dat ik het visueel net wat minder vond dan bijvoorbeeld Mat i Syn, en ook wat minder die zweverigheid van die film terugzie.

Verder mooie verstilde arthouse met mooie beelden en een fascinerend schouwspel. Moeilijk iets zinnigs over te zeggen vind ik bij deze films merk ik keer op keer.

Dikke 3.5*

Deze film net gezien, en hij viel me persoonlijk wat tegen. De film is simpel gezegd inderdaad korter, maar mist ook veel meer emotie en inhoud vergeleken met zijn meester. De film wist mij maar heel matig mee te nemen in beeldende soberheid. Het minimalisme in deze film is aanstekelijk, maar ik had een paar keer het idee, dat ik een modelstad aan het bekijken was. Al met al waren er best mooie shot, vooral het slot stuk is erg mooi. Maar het geheel weet het mij niet te overtuigen. Niet overtuigend goed, maar ook niet overtuigend slecht..

Persoonlijk deed deze film helemaal niet denken aan Nostalghia, maar eerder aan Tarkovsky''s "The Steamroller and the Vo.... Mocht je de film willen vergelijken met een Tarkovsky

Ik zal de film over een tijd nog een keer bekijken, omdat een eerste kijksessie, niet altijd even toereikend is bij mij.