Zathura: A Space Adventure (2005)

Matig vervolg op Jumanji, met mateloos irritante hoofdrolspelers. Wel een aantal leuke special effects, dat dan weer wel.

Jumanji was wel iets leuker. Ik vond deze film zelfs een beetje saai. Eenmaal in de ruimte gebeuren er allemaal rare en nutteloze dingen in willekeurige volgorde. Telkens weer dat spel, wat telkens nergens heen gaat. Ik maar wachten tot ze het spel eindelijk hebben uitgespeeld! De twee hoofdrolspelers waren soms ook erg irritant met hun geschreeuw. Wel had de film goede special effects.

Duidelijk een film voor de kinderen.

Ondanks dat het concept op wel heel ordinaire wijze gekopiërd is van Jumanji, vond ik ‘m eigenlijk zelfs iets leuker. Dat heeft dan puur met het feit te maken dat science fiction me veel meer aanspreekt dan het junglethema. Alle SF clichés vliegen weer eens voorbij. Ik vond het best leuk om te zien hoe het huis in de ruimte steeds kleiner wordt tot het moment dat het spel ten einde is. Ik heb toch goed moeten lachen om de overeenkomsten: het intelligente bordspel, confrontaties met iedere worp, ik mistte alleen nog Robin Williams als astronaut. Verder complimenten voor de special effects. Die zagen er in elk geval beter uit dan die van Jumanji. Het acteerwerk viel me ook alleszins mee.

Een vriend verwijt me wel eens dat ik vaak de lol uit films haal doordat ik ze zo snel vergelijk met eerdere films met vergelijkbare plots of gimmicks. Misschien heeft hij gelijk, maar hoe zou ik bij déze film nou niet kunnen denken aan Jumanji, echter minus de kleurrijke personages, de fantasierijke plotontwikkelingen en de exotische lokaties? O kijk, deze film blijkt gebaseerd te zijn op een boek van dezelfde schrijver, en was oorspronkelijk zelfs bedoeld als opvolger van Jumanji. Nou ja, de doelgroep zal zich misschien niet bekocht voelen en daar gaat het de makers om naar ik veronderstel, maar me dunkt dat het niveau van Jumanji aantoont dat je toch ook een kinderfilm kunt maken die ook voor volwassenen leuk is.