Lila Dit Ça (2004)

Een keer wat anders dan die Hollywood filmpjes, ook leuk.
Vermakelijke drama, niet veel bijzonder.
Zeker kunnen de fransen sensualiteit goed in beeld brengen, de geile praatjes van Lila vond ik ook wel Leuk...
Relaxte film kijkt goed weg.

2,5*

De regisseur vind ik sterker in zijn bijdrage aan 'Sleeper Cell' dan in dit goedbedoelde erotisch getinte drama over vooroordelen tussen twee bevolkingsgroepen in Marseille. Voorttdurende fantasietjes, uitgesproken in wat vunzig taalgebruik boeit en shockeert onvoldoende. Positief is het ingrijpende verhaal van de langzame verwijdering tussen de hoofdpersoon en zijn Noordafrikaanse vrienden.

Klopt, gister al een Polanski, nu deze. Al heeft zowel één als Canvas soms wel eens last van het uitzenden een klein halfuur later dan gepland (of meer), waardoor zeker bij opname je de film deels mist.

Mooie film, met een prachtrol van Vahina Giocante. Schitterende vrouw. Ook mooi camerawerk en fotografie en erg lekkere soundtrack. Niet muziek die ik zelf zou opzetten, maar hier werkt het.

Fijn filmpje voor tussendoor. Lekker zomers sfeertje en een verrassend einde.

3 sterren

Het plot klinkt eenvoudig en cliché, het script is dat totaal niet, het mag zelf makkelijk origineel genoemd worden net zoals de hele film. Ook een geslaagd en verrassend einde.

Redelijk indrukwekkende film. Jammer van de casting die hier en daar de mist in gaat. M.n. bij de "beste' vriend.

Fantastische film. Apart genoeg een van die films die altijd aantrekkingskracht op mij heeft uitgeoefend, maar waarvan ik zelf eigenlijk niet zo wist waarom ik deze zo graag wilde zien. Maar het onbewuste in me had dus gelijk. Lila Dit Ça is een combinatie van verschillende dingen die me erg liggen. Een beetje een combinatie van Fatih Akin, My Summer of Love en zelfs een klein beetje van het vroegere werk van Kar-Wai Wong.

Het sterke van de film is dat ik nog iemand zo 'swept off his feet' heb gezien, zoals Chimo hier in de ban raakt van Lila. En Lila zegt wel rare dingen (waar meerdere mensen zich aan zullen storen), maar daar moet je echt dwars doorheen kijken. Ik zou me bij een andere regie me er misschien ook aan storen, maar Doueiri weet zo ongelofelijk mooi in beeld te brengen. Je moet eens op de cameraposities letten, vooral in de scènes tussen Chimo en Lila, maar ook de belichting, de jumpcuts en alles wat in de strijd wordt gegooid. Doueiri zuigt je helemaal in deze situaties; ongelofelijk sterk.

Helaas vliegt de film tegen het einde ietwat uit de bocht. En wordt het eigenlijk wel een heel pijnlijk verhaal. Ik vond niet dat het de film goed deed. Maar het geeft wel aan dat Chimo niet 'klaar' was voor Lila en hij valt op het beslissende moment door de mand. Iets dat ook goed te zien is in de (mooie) scène dat Chimo Lila insmeert met zonnebrand en zij duidelijk niet helemaal relaxed is, als hij haar bij haar billen komt. Hij zit dan toch niet helemaal op haar golflengte en dat is uiteindelijk wat fout gaat. Maar ondanks dit einde, vliegt er toch nog een mooie score uit. Goede film! 4,5*

Ik had zelf niet door dat ze eigenlijk een onzeker meisje was dus ik ben net Chimo. Maakt zoiets een diepe indruk op mij. Nou nee. Hoe had ik kunnen weten dat ze zo onzeker was als ze blijkbaar wel zeker genoeg is Chimo op de fiets te bevredigen?

Uiteindelijk is de film voor mij niet veel meer dan 90 minuten lang naar een knappe hoofdrolspeelster staren.

Onzekerheid ten opzichte van (kalver)liefde en ten opzichte van sex.

Ziad Doueiri wist me te grijpen.

Met dat schitterend camerawerk! Werkelijk fantastisch.
Met dat prachtige licht.
Met die intense dialoog. Die dromerige montage.
Maar vooral, dat meeslepende acteerwerk van Giocante. (En vooruit, ook Mohammed Khouas' spel.)


Tijdens 'Lila dit Ça' trof ik mijzelf hopend.
Hopend dat deze heerlijke roes toch vooral voort zou duren.
Want vanaf het moment dat Lila vanaf haar brommertje naar haar tante kijkt, lijkt het of ze de kijker aankijkt. Bespeelt.
Ik werd, net als Chimo, meegesleurd. Gemanipuleerd.

Beetje jammer van dat 'The Usual Suspects'-achtige einde, waarin Chimo alle verhalen in een plakboekje tegenkomt.
Dat Lila's verhalen sprookjes waren, kon men onderhand toch al wel vermoeden.

Maar evengoed betoverend...
De sex is zo nadrukkelijk aanwezig, zonder dat de sex in beeld gebracht wordt. Schitterend gedaan. Daar kan de Nederlandse cinema nog een puntje aan zuigen, om maar eens een dubbelzinnige opvatting naar boven te brengen.


In godsnaam, deze film wil ik iedere romanticus en dromer aanraden!

Mooi filmpje, heel sterk gespeeld door Vahina Giocante en vooral ook Mohammed Khouas die hun kalverliefde inclusief alle hulpeloze onhandigheid en onzekerheid in alle opzichten uitstralen. Prachtig gefilmd in de zuidelijke zon, mooie kleurige plaatjes van de grauwe achterbuurt waar Chimo woont. En die plaatjes worden natuurlijk nog eens veel kleuriger als Lila in beeld is...

Aansprekend verhaal over de "wij en zij"-problematiek, fraai in scene gezet door regisseur Doeiri en goed gespeeld door de aantrekkelijke Vahina Giocante en Mohamed Khouas.
Prima film!

Juweeltje

Mooi filmpje dat ondanks het te moeilijk te doorgronden personage Lila je toch weet te beroeren. Mede dankzij de dromerige sfeer(die paar minuten op de bromfiets waren prachtig!) en het leuke spel van Khouas was dit een zeer aangename zit.

3,5*

Steengoede film, tamelijk uniek in zijn soort, prachtige beelden, goed gespeeld, met in ieder geval 1 zeer mysterieus personage. Zeker nu ik van te voren niet te wist van de inhoud . Ik vond het wel "echt" neergezet: de Noord Afrikaanse schoffies die meisjes nafluiten. De muziek kan erg waarderen.