Nae Meorisokui Jiwoogae (2004)

Hier speelt jouw fantasie je parten. Er bestaat geen enkele relatie tussen deze twee films. A Walk to Remember is gebaseerd op het (trieste) leven van Danielle Sparks, de zuster van schrijver Nicholas Sparks (o.a. The Notebook).

Sterker nog, A Moment to Remember is toch wel thematisch jatwerk van de bovenste plank van die 2 Nicholas Sparks boeken/films, A Walk to Remember en The Notebook.

Waar het de Zuid-Koreaanse film A Moment to Remember veelal aan ontbreekt is geloofwaardigheid. Een of andere grappige pipo of Einstein-look-a-like arts (iemand die hem serieus zou nemen, c'mon??) die verkondigt dat onze heldin lijdt aan een zeldzame vorm van Alzheimer, daar ging het compleet mis. Niet dat ze Alzheimer heeft, maar die dokter dus voordat daar weer een stupide discussie over gaat bestaan.

Woo-sung Jung en Ye-jin Son spelen gelukkig een geloofwaardig 'puppy-love' stelletje, en laatstgenoemde is zeker een sprankelende verschijning. En hier en daar levert het mooie momenten op, die natuurlijk gebruikt worden later om keer op keer het geheugen van Soo-jin terug te halen.

De film vliegt eigenlijk te vaak op een stupide manier uit de bocht, bijv. wanneer manlief de ex-vriend helemaal aan diggelen slaat en trapt...belachelijkste scene uit de hele film, en dat draagt niet bij tot een coherent geheel. Dit soort momenten leidt tot een nog grotere irritatie-factor, terwijl de film het eigenlijk heel gemakkelijk had kunnen hebben op goedkoop scoren via sentiment (wat ook gebeurt met een uur lang hetzelfde zielig piano-riedeltje).

Een alleraardigste romance verwordt tot een idiote vertoning van slechte, loshangende script-gebeurtenissen, allemaal in een moordend snel tempo. Ik denk dat het half uurtje extra niet zou kunnen leiden tot een beter product.

Snel vergeten dit. Brrrrr.

Ja, je hebt helemaal gelijk. Al die andere filmliefhebbers hebben er geen verstand van en zeker niet die meer dan 80% van de IMDb-stemmers, die de film een 8 of hoger geven.

En wat dat jatwerk betreft: deze film ging ruim vijf maanden na The Notebook in première en je hoeft geen deskundige te zijn om te begrijpen dat je in die korte tijd niet een film van 2½ uur in elkaar kunt zetten. Maar bovendien: het is van de zotte om te denken dat een film over Alzheimer aan The Notebook (ook een prachtige film trouwens) ontleend zou zijn. Ik vind trouwens wel dat jouw opmerkingen over jatwerk verdacht veel lijken op het begin van de filmkritiek in John's Movie Blog.
Overigens voor echt jatwerk moet je sowieso in de eerste plaats in Amerika zijn: The Last Kiss (= L'Ultimo Baccio), My Sassy Girl (= Yeopgijeogin Geunyeo), The Next Three Days (= Pour Elle), Wicker Park (= L'Appartement) om uit de losse pols een paar recente voorbeelden van vrijwel altijd minderwaardige remakes te noemen.

Helaas moet ik tot mijn schande bekennen dat Nae Meorisokui Jiwoogae op nr. 1 staat in mijn top-10 en ik vermoed dat dat voorlopig wel zo zal blijven. Wellicht is het mijn gebrek aan intelligentie maar ik vind het qua verhaal, camerawerk, soundtrack en acteerprestaties een meesterwerk. Wellicht jammer voor mij, maar niettemin waar.

Ten eerste gaat het niet om 'verstand', maar om 'smaak'. Ten tweede verwijs ik niet alleen naar de films, maar ook naar de boeken van Sparks (The Notebook stamt al uit 1996). Tevens spreek ik niet over een remake, maar 'thematisch jatwerk'. Zucht.

Ben wel erg benieuwd naar de reactie op de film van die John's Movie Blog [ik ben het niet, zoals tig mensen kunnen beamen alhier]. Ik ga eens snuffelen, of heb je een linkje?

Hoe zou ik dat moeten doen?? - Ik begin eigenlijk ook wel te twijfelen

John's Movie Blog: A Moment to Remember - moviejohn.com

Nou, ik ben het zeker niet. A Walk to Remember een goede film noemen is publieke zelfmoord alhier.

Ga naar de film op IMDb en klik op de link "critics".

En regisseur John H. Lee heeft een eigen website. Je kunt hem via e-mail gewoon vragen of hij het scenario ontleend heeft aan "The Notebook.". En je krijgt nog antwoord ook.
It's as simple as that.

Overigens is jouw vermelding van Marcelino pan y vino in je top-10 een stukje jeugdsentiment voor mij. Ik heb die heel, heel lang geleden als misdienaar wel eens gezien op de pastorie. Maar ik kan mij er niets meer van herinneren (ik was toen een jaar of 10, of zo). Is die op dvd verschenen?

Wel erg langdradig hoor. De film gaat pas echt knallen in het laatste uur als de Alzheimer officieel herkend lijkt te worden door familie en artsen.

Het kussen en gefriemel in dat eerste anderhalf uur begint op een gegeven moment wel een beetje vervelend te worden, want dat de twee verliefd worden en blijven is natuurlijk na een kwartier al wel duidelijk.

Maar was het eerste gedeelte dus vrij saai en duurde het oneindig, dat laatste stuk was zeer aangrijpend. Brok in mijn keel de laatste scene. Verdrietige scenes die door merg en been gaan.

Het antwoord is ja, en is allemaal te lezen bij desbetreffende film voordat je compleet onnodig off topic gaat alhier.

Om toch maar weer on topic te gaan, er is naast wat westerse films ook nog een Japanse snotteren-om -Alzheimer film. Stukken serieuzer op het eerste oog dan deze pulp.

Ik beweer ook niet dat er een relatie bestaat tussen beide films (behalve dan dat ze op elkaar lijken). Die tekst moet je meer ironisch lezen, in de zin van: "Oh mijn God, A Walk to Remember vond ik verschrikkelijk en nu krijg ik een film voor mijn kiezen die bijna geheel hetzelfde is". Ik heb nog gedacht of beweerd dat dit een remake was.