Tijden uitgesteld vanwege zijn lange duur, maar dat was niet nodig geweest. Dit was één van de vreemdste films die ik heb mogen aanschouwen. Het laatste, pakweg, halfuur is zo grotesk, zo vreemd, zo prachtig, dat het bijna pijn doet.
De film begint als een soort fijn plattelands drama, met gekke personages, oud en nieuw door elkaar. Mooie kijk op een klein straat ergens in een verafgelegen buitenwijk. Ook best grappig. Daarna belanden we in een gelikt tv-imperium, een vreemde aandoende setting. De sfeer veranderd ook. Maar goed, daarmee omschrijf ik ook gelijk de rest van de film; een constante stroom aan mood changes, van vreemde slapstick komedie naar prachtig drama, van ingetogen landelijk, naar groots fantasierijk. Het geeft de film gewoon zo’n raar gevoel mee. En dan nogmaals het einde:
Moeilijk om iets neer te pennen hier. Een vreemd romantisch, grappig, ontroerend, nostalgisch, bevreemdende sciencefiction/drama/komedie/fantasie. Soms ook wel irritant, soms lijkt het net niet te kloppen, soms is het visueel niet heel bijzonder. Maar al met al een uiterst bijzondere ervaring, en dan met name de finale.