Take the Money and Run (1969)

126 stemmen | gemiddelde 3,37

Verenigde Staten
Komedie /
Misdaad85 minuten
geregisseerd door
Woody Allenmet
Woody Allen,
Janet Margolin en
Marcel HillairePseudo-documentaire over het leven van de incompetente kleine crimineel Virgil Starkwell. De film belicht zijn jonge jaren, de mislukking van zijn muzikale carriere en zijn obsessie voor bankovervallen. De film wordt voorzien van commentaar en er zijn interviews met familie, vrienden en bekenden.
2,0
[permalink] geplaatst op 29 november 2010, 14:40 uurNee oke, maar dit is toch wel zijn eerste échte film. Bij What's Up, Tiger Lily? veranderde hij alleen de nasynchronisatie.
4,0
[permalink] geplaatst op 17 januari 2011, 21:56 uurMijn eerste Woody Allen (heb een tijdje terug Annie Hall gezien, maar die moet ik nog is herzien) en hij viel serieus mee. Ik moest vaak luidop lachen ook al was ik alleen en dat betekent dat het een goede komedie is. De film was soms wel een tikkeltje gedateerd, maar dat vind ik zelden erg en dus krijgt hij 3,5*
Op naar de volgende Woody Allen!
3,5
[permalink] geplaatst op 28 april 2011, 0:36 uurBen weer begonnen om alle Woody films opnieuw te bekijken en te beoordelen en dit keer pak ik al zijn films op de juiste volgorde.
Take The Money and Run is een simpel maar goed onderhouden filmpje wat zeker in 1969 erg origineel uit de hoek kwam.
Woody is hier duidelijk nog in zijn experimentele fase maar deze film zet wel gelijk de toon voor de films die hierna gingen volgen.
Is het niemand opgevallen dat deze film wel erg veel weg heeft van het latere Zelig?
Leuke Woody film die zeker niet vergeten mag worden en niet veel onder doet voor bijvoorbeeld Bananas, die veel de zelfde soort humor bevat
van 3 naar 3,5.
3,5
[permalink] geplaatst op 28 april 2011, 17:11 uur
4,0
[permalink] geplaatst op 30 augustus 2011, 17:00 uurDe eerste echte Keaton is simpel maar zeer kenmerkend voor z'n volgende jaren. Heerlijke humor.
4,0
[permalink] geplaatst op 19 oktober 2011, 16:30 uurLimeLou schreef:
De eerste echte Keaton is simpel maar zeer kenmerkend voor z'n volgende jaren. Heerlijke humor.
Wat heeft Keaton hiermee te maken?
Grappige film! Kapot om de psychiater en de cello als symbool voor het oedipuscomplex.
4,0
[permalink] geplaatst op 19 oktober 2011, 19:48 uurSucces, die moet ik zelf nog kijken. Mijn persoonlijke favoriet is Seven Chances... oh, ja en Our Hospitality!
2,5
[permalink] geplaatst op 27 januari 2012, 7:55 uurDe film rammelt natuurlijk aan alle kanten door het tenenkrommend slechte acteerwerk en de hele goedkope effecten. Aan alles is te zien dat dit een zeer goedkope productie is geweest. Toch is het in zijn simplisme en eenvoud behoorlijk doeltreffend. Geen super-rake oneliners zoals later zouden opduiken in fils als Annie Hall enz., maar goed gevonden en uitgewerkte absurde situaties (de verkrachting van het overval briefje bijvoorbeeld: niet zozeer hoe dat is uitgewerkt, maar alleen het idee al is erg vermakelijk). Daarmee is de film een prima tussendoortje als je als kijker zin hebt in een klein anderhalf uur 'mindless entertainment'. Allen die tracht cool, calm collected over te komen en daar eigenlijk nooit in slaagt! 2,5*
3,0
[permalink] geplaatst op 8 mei 2012, 9:17 uur
bevat spoilers, selecteer de tekst om deze te lezenLeuke film van Allen. Som is het wel wat onevenwichtig, maar de potentie is er zeker.
De eerste films van Allen vallen vooral ook op door hun hoge slapstickgehalte. Bij Take the Money and Run, is dat ook het geval. De stijl is wel leuk. Allen gebruikt een documentaireachtige stijl om het aparte verhaal van een fictieve kruimeldief te vertellen, gespeeld door zichzelf.
Take the Money and Run heeft zeker zijn leuke momenten en ik heb een paar keer moeten lachen, maar tussendoor zakt het soms ook wat weg. Ik vond de scène waarin hij met zijn cello in een fanfare meeloopt, en de ontsnapping uit de gevangenis, de leukste momenten. Verder weet Allen ook altijd in zijn films, leuke vrouwen voor zich te winnen. Al met alis het zeker niet geweldig, maar bij vlagen dus best wel leuk.
3,0*