Take the Money and Run (1969)

Nee oke, maar dit is toch wel zijn eerste échte film. Bij What's Up, Tiger Lily? veranderde hij alleen de nasynchronisatie.

Mijn eerste Woody Allen (heb een tijdje terug Annie Hall gezien, maar die moet ik nog is herzien) en hij viel serieus mee. Ik moest vaak luidop lachen ook al was ik alleen en dat betekent dat het een goede komedie is. De film was soms wel een tikkeltje gedateerd, maar dat vind ik zelden erg en dus krijgt hij 3,5*

Op naar de volgende Woody Allen!

Ben weer begonnen om alle Woody films opnieuw te bekijken en te beoordelen en dit keer pak ik al zijn films op de juiste volgorde.

Take The Money and Run is een simpel maar goed onderhouden filmpje wat zeker in 1969 erg origineel uit de hoek kwam.
Woody is hier duidelijk nog in zijn experimentele fase maar deze film zet wel gelijk de toon voor de films die hierna gingen volgen.
Is het niemand opgevallen dat deze film wel erg veel weg heeft van het latere Zelig?

Leuke Woody film die zeker niet vergeten mag worden en niet veel onder doet voor bijvoorbeeld Bananas, die veel de zelfde soort humor bevat

van 3 naar 3,5.

Uit verveling een kort filmpje gemaakt over deze film, de volgorde heb ik iets aangepast om niet teveel spoilers vrij te geven

Dus als je twijfelt om deze film te kijken, probeer dan zeker de korte samenvatting eens.

YouTube - Take The Money And Run - Tribute - Woody Allen

De eerste echte Keaton is simpel maar zeer kenmerkend voor z'n volgende jaren. Heerlijke humor.

Wat heeft Keaton hiermee te maken?
Grappige film! Kapot om de psychiater en de cello als symbool voor het oedipuscomplex.

Woody Allen, foutje!

hehe shame on you... naja ik moet bekennen dat ik nog nooit bewust een film heb gezien met buster keaton! maar ik kijk nu net een scene op youtube en besef dat ik wat mis..vanavond de cameraman kijken

Succes, die moet ik zelf nog kijken. Mijn persoonlijke favoriet is Seven Chances... oh, ja en Our Hospitality!

De film rammelt natuurlijk aan alle kanten door het tenenkrommend slechte acteerwerk en de hele goedkope effecten. Aan alles is te zien dat dit een zeer goedkope productie is geweest. Toch is het in zijn simplisme en eenvoud behoorlijk doeltreffend. Geen super-rake oneliners zoals later zouden opduiken in fils als Annie Hall enz., maar goed gevonden en uitgewerkte absurde situaties (de verkrachting van het overval briefje bijvoorbeeld: niet zozeer hoe dat is uitgewerkt, maar alleen het idee al is erg vermakelijk). Daarmee is de film een prima tussendoortje als je als kijker zin hebt in een klein anderhalf uur 'mindless entertainment'. Allen die tracht cool, calm collected over te komen en daar eigenlijk nooit in slaagt! 2,5*