O Dragão da Maldade contra o Santo Guerreiro (1969)

Dit is de beste film van Glauber Rocha. Bernardo Bertolucci (Il Conformista, Ultimo Tango a Parigi ) merkte een keer op dat elke cineast op Jean-Luc Godard wil(de) lijken. O Dragão da Maldade contra o Santo Guerreiro is een meesterwerk dat Godard op deze wijze nooit heeft gemaakt.


***** / *****

Net zo dynamisch (veel handeld en jump cuts) en theatraal als Deus e o Diabo na Terra do Sol. Door de kleurenfotografie (prachtige felle kleuren) ziet deze film er mooier uit dan Deus e o Diabo na Terra do Sol. Ook volksliedjes in dit meesterwerk vind ik beter klinken.

Het laatste half uur is werkelijk fenomenaal, met als hoogtepunt de scene tussen de vrachtwagens en de laatste shootout. Deze shootout is uitgebreider dan die in Deus e o Diabo na Terra do Sol.

Clint Eastwood meets Bud Spencer .Serieus:ondanks het kleurgebruik biedt deze film minder visueel vuurwerk dan de prequel Black god...De montage is minder flitsend en ook zijn de choreografieen minder goed uitgewerkt.Neemt niet weg dat er weer veel te genieten valt,ook auditief,zoals we mogen verwachten van een Braziliaanse film.Stilzitten is er niet bij.
Antonio kan worden beschouwd als de natuurmens die tot revolutionair bewustzijn komt en de kant van de revolutie kiest.Deze film dient ook te worden beschouwd als een parabel,niet als een standaardverhaal met plot.Talloze verwijzingen allicht naar de Braziliaanse mythologie vol bloed en geweld,erotiek en dood.
Voor wie zich afvraagt waarom de originele titel zo luidt:blijven opletten tot het eind