Designing Woman (1957)
23 stemmen | gemiddelde 2,95
Verenigde Staten
Komedie118 minuten
geregisseerd door
Vincente Minnellimet
Gregory Peck,
Lauren Bacall en
Dolores GrayDe sportverslaggever won $1200 bij de races en werd van dat geld zo dronken dat hij niet eens merkte dat de kopij die hij inleverde geschreven was in samenwerking met een modeontwerpster. Toen hij nuchter was leerden ze elkaar goed kennen en ze kregen een relatie, één die niet goed afliep door het verschil in mensen met wie ze omgaan.
3,5
[permalink] geplaatst op 21 januari 2004, 20:57 uurGesofisticeerde komedie, zoals altijd bij Vincente Minnelli: vlot én leuk. Beide hoofdrolspelers zijn amusant met hun pittige en dikwijls venijnige dialogen, die herinneringen oproepen aan de gouden dagen van Spencer Tracy en Katharine Hepburn. Schrijver George Wells hield een Oscar over aan zijn scenario...
3,0 [permalink] geplaatst op 4 oktober 2007, 16:10 uurEen duidelijk studioproduct, leuk uitgevoerd! Er kan echter niet meer van worden gemaakt. Als Designing Woman zijn er nog vele anderen.
Vermakelijkheidsgehalte: 3*.
3,5 [permalink] geplaatst op 20 februari 2008, 9:24 uur Lauren Bacall die aan je oor knabbelt, wie wil dat nou niet? Gregory Peck doet het erg goed in een typische Cary Grant-rol en zijn chemie met Bacall is bijna voelbaar. Een terechte Oscar voor het script trouwens. Ook Mickey Shaughnessy als ex-bokser Maxie Stultz is het vermelden waard, wat een acteur!
3,0 [permalink] geplaatst op 23 augustus 2008, 21:22 uur Vermakelijke comedy uit den ouden doosch. De chemistry tussen Bacall en Peck is duidelijk aanwezig. Geen hoogstaand werk maar wel goed.
4,0 [permalink] geplaatst op 9 mei 2009, 15:55 uur Bijzonder grappige film deze, goed spel van alle drie hoofdrolspelers en natuurlijk mag de poedel niet vergeten worden.
3,0 [permalink] geplaatst op 22 juli 2009, 18:38 uur
bevat spoilers, selecteer de tekst om deze te lezen Deze film had ik heel lang in mijn hoofd, vanwege één scène die ik als kind maar niet begreep: een bokser die het Peck-personage met zich meeneemt omdat hij bedreigd wordt, slaapt met zijn ogen open. Het slaat helemaal nergens op maar het is het meest memorabele moment uit de film. Wat ook weer wat zegt over de zeggingskracht van de film zelf, die dus niet zo heel hoog is. Peck is natuurlijk mjam, superaantrekkelijk, maar heeft de lach niet aan de kont hangen.
Leuke vorm wel, met al die personages die voice-overs doen. De danser (Jack Cole) die aan het eind op dansachtige wijze de boeven verslaat vond ik ook hilarisch, hoewel het feit dat deze man zijn 'mannelijkheid' bewijst tegen Peck door te zeggen dat hij een vrouw en kinderen heeft, wel wat ouderwets is.
