Tong Nien Wang Shi (1985)

Een film die begint op te duiken in lijstjes. Volgens velen de beste film van Hsiao-hsien Hou. Sterk autobiografisch getint.
Ik lees veel vergelijkingen met Ozu en Ray. Dat maakt me nieuwsgierig.

Zeer fijne, rustig voortkabbelende semi-autobiografische film van Hou. Wordt door veel critici gezien als Hou's grote meesterwerk maar persoonlijk vind ik het luchtigere A Summer At Grandpa's toch een stukje beter. Veel Ozu invloeden weer (vooral qua tempo en esthetiek). Hou's camerawerk hier is niet echt opzienbarend (wel heel erg verzorgd), maar via zijn simpele framing en compositie dringen de plaatsjes wel erg tot je door. Zeer mooi allemaal. Thematisch gezien is deze film nogal somber, maar uiteindelijk blijft de film wel warm. Liefde, maar vooral ziekte en dood staan centraal. Mooi. 4*

Een fijne combinatie van Hou's eerdere twee films. De worstelingen van de tiener in het straatleven van Taiwan (The Boys from Fengkuei) en de familiesfeer en onderlinge relaties (A Summer At Grandpa's) stromen hier lekker in elkaar over. Geen overmaat, maar subtiel en eenvoudig. Heel veel oog voor detail, zowel voor de inrichting van het huis als voor de kleine dingetjes in het acteerspel. Zo zie je Ah-ha samen met zijn broer zijn moeder en zus 'uitzwaaien' als ze wegrijden naar het ziekenhuis in een riksja. Bezorgd en zenuwachtig zie je hem dan aan zijn blouse frunniken. Zo herkenbaar en simpel, maar heerlijk om te zien.

Aardige film van Hou.

Beter dan ik eigenlijk verwacht had. Waar een oude Tsai eigenlijk maar weinig waarde heeft voor mij weet Hou toch een mooi sfeertje neer te zetten.

De film oogt vaak zonnig en samen met de luchtige muziek krijgt de film een erg zomerse sfeer. Doet soms zelf een erg klein beetje denken aan Miyazaki.

Visueel is het aardig, Hou weet de camera te plaatsen, maar de meerwaarde die het visuele in zijn latere films hebben is hier nog grotendeels afwezig. Veel meer dan kundig strak observeren doet Hou niet.

Verder veel drama op typisch Aziatische wijze verhaald. Veel losse scenes tussendoor die binnen het geheel meer dan hun doel bewijzen.

Film duurde mij iets te lang, ook redelijk typisch. Toch was het nergens vervelend en wist de film de gehele tijd te boeien. Einde was een beetje vreemd, met een zachtaardig muziekje, wat tegenslagen in voice over vorm en een rottende oma. Toch is het wat Ramon zegt, ondanks alles toch een warme film.

Leuk om een keer gezien te hebben, vooral Hou's tweede film spreekt me nu wel aan. Z'n eerste (gedoe met bendes) ben ik eigenlijk wat op uitgekeken. Ook meteen de mindere stukken van deze film.

Fijne film, al is het geen verhaal tegen Hou's latere meesterwerkjes.

Aardige 3.5*

Mooi voortkabbelende film. Wel erg cheesy muziek af en toe. Leek haast wel uit en jaren tachtig Amerikaanse TV-film afkomstig.

Bijzonder mooi vond ik de scène waarin oma met de jonge Ah-Hsiao terug naar huis gaat. Oma is al dementernd al de pest, maar dit is echt zoiets wat iemand zijn hele leven kan onthouden als speciale herinnering van een samenzijn met iemand die je lief is. Heel aandoenlijk o.a. het jongleren met de guaves.



Hee. Dat dacht ik ook!



Inderdaad, en zeker ook dat laatste! Door de hele film heen. Ik vond de acteur die Ah-Hsiao op latere leeftijd speelde daar ook erg sterk in! Alles komt erg levensecht over. Dit komt ook doordat de hoofdpersoon geen perfect iemand is, maar een gewoon mens met zijn manco's en zijn mooie kanten.

Jammer (en raar) dat het oudere werk van Hou zo slecht is te verkrijgen.